IndexCalendarMAN/FAQSoekLedelysGebruikersgroepeRegistreerTeken in
Neem asb kennis dat hiermee dit amptelik aangekondig word dat die KVB Forum sal skuif, gaan na die kaapsevryheidsburgers.org blad en volg die Forum skakel
Latest topics
» BYMEKAARKOM DAG
Sat Sep 25, 2010 4:28 pm by findmy012

» WAARSKUWINGS VLAKKE TOV SEKURITEITS STATUS
Sat Sep 25, 2010 4:27 pm by findmy012

» VROU IN HUIS VERWURG DEUR SWART ROWERS
Sat Sep 25, 2010 4:27 pm by findmy012

» FORUM WILL BE CLOSING!!!!!!
Sun Sep 05, 2010 9:38 pm by KVB000000002

» ANC GEORGANISEERDE MISDAAD SINDIKAAT IN BLOU TERREUR UNIFORMS
Tue Aug 24, 2010 9:02 pm by KVB000000002

» AND RATCONTROL
Tue Aug 24, 2010 8:58 pm by KVB000000002

» N DAG IN DIE LEWE VAN N BLANKE INWONER IN N WIT PLAKKERSKAMP
Thu Aug 19, 2010 10:38 pm by KVB000021133

» STAKENDE BOBBEJAANTROP OPPAD OM LAND SE EKONOMIE TE KELDER
Tue Aug 17, 2010 11:12 pm by KVB000000002

» WAAR IS DIE POSTE?
Tue Aug 17, 2010 10:50 pm by KVB000000002

Top posters
KVB000000002
 
KVB000000001
 
KVB000000005
 
KVB000021142
 
KVB000021126
 
KVB000021133
 
Arend
 
Admin
 
Ridder Van Die Langpad
 
KVB000021107
 
Wie is Aanlyn
Daar is slegs 1 gebruiker aanlyn :: 0 Geregistreerd, 0 Versteek en 1 Gas

Geen

Meeste gebruikers ooit aanlyn was 48 op Sat Apr 23, 2011 6:16 am
Statistics
Ons het 171 geregistreerde gebruikers
Die nuutste geregistreerde gebruiker is Franci

Ons gebruikers het altesaam 3166 artikels geplaas in 1809 subjects
SA Topsites
SA Topsites
::
Share | 
 

 BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG

Besigtig vorige onderwerp Besigtig volgende onderwerp Go down 
SkrywerBoodskap
KVB000000002
Admin


Aantal posstukke: 1253
Join date: 2010-02-07

PosOnderwerp: BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG   Sun May 23, 2010 11:48 am

INTERRESANTE STUKKIE WAT MARIUS HIER GESKRYF HET:


In Mei 1960, 50 jaar gelede sit die volgende manne en vergader:
1. Henry Kissenger
2. Donald Rotshild
3. Jhon Stockwell
4. Tom Killoran (Onseker of hy werklik in die gesprek deelgeneem het)
(Ek noem hulle die dissipels van Satan in Afrika, die vreeslose vier, die vier doodsengele wat die hele sub Sahara Afrika se toekoms verander het. al vier van hulle was geskool in Rhodes se spesiale geborgde opleidings sentrums in Britanje of Amerika)

Hulle besluit dat die volgende sal gebeur:
1. Holden Roberto sal n aanslag spesifiek teen die wittes loods vanaf die Kongo met die doel om soveel mense as moontlik op die mees wreedaardige maniere te vermoor.
2. Jhon Stockwell sal opleidings kampe in Zambia vorm waar hulle ANC, en ander teroriste sal opleiding gee vir hulle stryd
3. Donald Rotshild sal transaksies doen om reg te wees om te onderhandel met Agustino Neto vir die olie en minirale en hy sal Harry Oppenheimer ook in plek kry vir mynbedrywighede en miniraal regte ens.
4. Harry Kissenger sal die Finansies van die Amerikaanse staat voorsien om die verskillende partye te bevonds.

Hulle strategie:
Agustino Neto is die mees besadigste en sterkste groep en die weste goed gesind, maar hulle sal hom moet issoleer en daarom moet hulle deur Donald werk sodat hy gesien word as n komunistiese idioloog. (Hy kan die Media in Britanje, Portugal en Amerika beinvloed)
Aanvalle sal op blanke portugese geloods word om die Suid Afrikaners se simpatie te wen en seker te maak die moraal word gebreuk.

In 1961 van Holden Roberto Angola binne en n verskriklike slagting vind plaas, mense word oopgekloof en lewendig word organe uitgehaal, mense word met housae stukkend gesaag ens ens ens

van toe af is daar sporadiese opstand en burger oorlog, (soos hier nou by ons is) en die partye doen elkeen hulle ding.

(Groot stuk uitgelaat)

In 1974 Rapporteer drie Millitere Intelegensie manne aan direk aan Jhon Voster en ander lede van die taakgroep n gedetaileerde verslag wat die Amerikaners se doelstellings is, wie betrokke is ens en dat daar nie deelgeneem moet word aan die CIA se beplande invalle nie en dat slegs die Hidro stasie Beskerm moet word, sou daar diplomatiese samesprekings kon plaasvind moet dit met Neto gedoen word om sy kant van die saak te hoor. n voledige profiel, transkripsies en ander bewys word voorgele.
Binne twee weke is twee van die drie MI manne dood en die derde een MIA!!!!

Die vergadering van dieselfde rolspelers en ander met fronte word opgeneem op 5 Januarie en 15 Januarie 1975 te Mombasa en Alvor, ook hulle telefoon gesprekke word van transkripsies gemaak en versend na Militere Hoofkantoor SA.
Die ondertekening van die Alvor ooreenkoms was meer gerig as wat die kodesa spul was, die blanke Portugese en twee ander groepe word pertinent uitgesluit. Kissinger sien hierdie as n meesterstuk vir sy groter plan.

Rosa Coutinho versoek Pik Botha om in te gryp nadat hy besef het daar word geplot teen hom, nie Botha of Voster antwoord Coutinho nie en gee instruksie dat geen verdere ondersoeke van MI gedoen mag word op die vreeslose vier nie. Ook nie ivm Zambia, Mosambiek of Berundi nie.

Kissenger ken 14 miljoen doller toe aan Holden Roberto tesame met baie toerusting.

Suid Afrikaanse regeering sluit ooreenkomste met Tom en Jhon om Rugsteen te gee vir Holden Roberto (Onthou Roberto was die slagting reeler) wat gelei het tot operasie Savana en ook tot die nag van 10 November 1975 waar ongeveer 800 NPLA's, 200 Zamiba troepe, 60 Portugese en 22 Suid Afrikaners gesneuwel het (Death road at Quifandongo) in n totale fiasko by die Bengo rivier noord van Luanda. (Daar is nog oorlewendes wat kan getuig wat het daar gebeur)
Hierdie het plaasgevind ten spyte van n MI verslag wat aan twee baie prominente offisiere geleweris dat die MB21 vuurpyl lanseerders, Russiese lugafweer ens reeds in posisie is en gereed vir operasionele gebruik, met ongeveer 3000 kubaanse soldate wat reeds in Luanda is - 4 November 1975
Die aanbeveelings het verdwyn!

Opperasie Savana misluk, die CIA ontrek en die Bosoorlog in Angola begin in volle lorie, met die doel om die land totaal te destabiliseer. Teen einde 1976 word opknappings werk gedoen en die olie uitvoere word verbeter, Grondstowwe word gemyn ens.
Die hele Angola word met landmyne beplant om seker te maak sou die planne misluk dat dit steeds nie moontlik sal wees om te myn op 'onbeheerde gebiede' nie.

Wat het dit nou met ons te doen?
Kissinger en Rotshild en hulle ondergeskiktes was almal deel van die beplanning van SA se toestand tot nou, Hierdie manne speel nie, hulle is sowaar doodsengele en gee nie n duit om vir lewe nie, Hulle het reeds duisende indien nie miljoene mense se dood veroorsaak. Hulle fokus is nou op ons!

Die CIA het extra 300 manne reeds n geruime tyd in die land, die meeste van hulle is Swart, en spesifiek nie betrokke by gewone sake nie, hulle het n begroting van 1b$ verlede jaar gehad, wat dink julle doen hulle hier?

Kan julle die media se swaai sien weg van die ANC regeering af? Kyk na die Britse Koerante se uitlatings teenoor Zuma. Hulle begin die storie solank inkleur vir die res van die wereld om gereed te maak dat n 'Stabiliseerings' mag gestuur sal moet word na een verskriklike gebeurtenis.


http://www.boerevryheid.co.za/forums/showthread.php?t=23311&page=2
Terug na bo Go down
Sien gebruiker's profiel
KVB000000002
Admin


Aantal posstukke: 1253
Join date: 2010-02-07

PosOnderwerp: Re: BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG   Sun May 23, 2010 11:50 am

...EN OM BY DIE BOONSTE GEDEELTE AAN TE SLUIT- INSETSEL VAN "TREKOS " AF....

In Januarie is die anc al gewaarsku oor terreurdade vanuit Somalie:

South Africa's intelligence agencies have reportedly stepped up their surveillance of possible terrorist threats to the country and June's World Cup, with specific attention to that emanating from Somalia.

But the Mail & Guardian Friday reported that Mark Schroeder, director of sub-Saharan Africa for the US commercial intelligence company Strategic Forecasting (Stratfor) insists that crime, rather than terrorism, remains the major threat for tourists travelling to South Africa for the soccer tourney.

Schroeder says that although an al-Qaeda-linked Somali militant group, al-Shabaab, (pictured) has allegedly established a network in the Cape Flats that has led to South African intelligence operatives visiting Somalia and Kenya, it is unlikely that Muslim extremists would launch attacks in South Africa, as it is their "logistical hub".

He was interviewed in the wake of a deadly terrorist attack on the Togolese national football team in Angola that left three people dead and eight injured.

In September last year the US government closed its embassy in Pretoria and all other US government offices for two days after intelligence reports that al-Shabaab was planning to bomb American interests in South Africa. The Weekend Argus reported in October that undisclosed intelligence agencies intercepted a call from Khayelitsha to members of al-Shabaab in Somalia, discussing a plot to attack US interests.Al-Shabaab controls most of southern Somalia, excluding the capital, Mogadishu. It has been fighting the United Nations-recognised transitional government and its Ethiopian supporters since 2006 and its insurgency techniques includes suicide bombings, shootings and targeted assassinations".

The attacks target the Somali government and its perceived supporters, including African Union peacekeepers.

The US claimed in February 2008 al-Shabaab was linked to al-Qaeda, after placing the movement on its list of foreign terrorist organisations. According to the US Council for Foreign Relations think tank it has been claimed that senior al-Shabaab leaders trained with al-Qaeda in Afghanistan, but organisational links between the two groups were weak. But Stratfor earlier this month noted that the Somali movement in September last year declared itself adherent to al-Qaeda.

"It was always going to be a question of whether al-Qaeda will try something during the World Cup," Schroeder told the M&G. "But any attack will hurt them more than it could benefit them."

He pointed out that South Africa was an "important logistics hub" for both al-Qaeda and al-Shabaab, and both organisations would be careful not to trigger a backlash by launching attacks in South Africa.

But he also said that after the September threats against US facilities in South Africa, the South African Secret Service (SASS) sent agents to Kenya and Somalia to gather their own intelligence.

"Prior to the threat they [SASS and the National Intelligence Agency] had no idea about al-Shabaab and what was happening in Somalia … they [al-Shabaab] are established in the Cape Flats and are using the Somali diaspora for fundraising." South Africa's intelligence agencies were "on the back foot" because of the transition from former president Thabo Mbeki to President Jacob Zuma and it is only since September that the SASS and NIA "have been waking up to some real threats".

But crime is the "primary concern" for tourists -- "not just making them aware of the problem, but explaining the dos and don'ts of travelling in South Africa, where they should go and where they shouldn't".

The SASS visit to Somalia and Kenya may be the source of a garbled report in SA's Sunday Times of December 26.

The paper reported that a Somali news site was saying at least two officials were under investigation for passing on "sensitive information" to the SASS and the United States's Defence Intelligence Agency (DIA).

The Sunday broadsheet said the site claimed that the African Union was probing the activities of an intelligence analyst from an East African country and a Somali-Tanzanian who worked for the United Nations Support Office for Amisom (UNSOA) in Nairobi.

"(They) have reportedly been recruited separately to spy both on Amisom (African Union Mission to Somalia) and Somalis with the view of undermining the Djibouti Process and assisting the West in the War on Terror in East Africa," the news site mareeg.com reported under the headline "Somali Spy Network Exposed".

It is claimed that the two men involved in the spy ring had been promised foreign citizenship, money and a long-term UN contract "by the Western agency".

Confidential e-mail communications and pictures of the DIA and SASS handlers had been shown to the news site.

Mo Shaik, head of the South African Secret Service told the Sunday Times: "All I can say is that we will neither confirm nor deny any of these allegations."

The Sunday Times added US secretary of state Hillary Clinton warned SA “five months ago” that Somali extremists were on a recruitment drive in the country.

After meeting South African foreign minister Maite Nkoana-Mashabane, Clinton said: "The minister and I are well aware that al-Shabaab is recruiting young Somalis from South Africa, Australia and the United States to become suicide bombers, to participate in their efforts to turn Somalia into a safe haven for terrorism, which the United States believes would not just threaten the Horn of Africa, but all of Africa and beyond."

In late December national police World Cup spokesman Senior Superintendent Vishnu Naidoo told the Independent group newspapers that despite South Africa's not being a direct target for terrorism, "in view of the 31 other countries participating in the games there is the potential for the threat of a terror attack".

"To counter this we have launched proactive and reactive plans which include the intervention and the assistance of Interpol in the creation of databases of dangerous and disruptive persons.

"These databases will include all persons involved in all forms of organised crime, ranging from terrorism to gun smuggling and hooliganism. No one whose name is on the database will be allowed into the country."

Naidoo said that added to the database, the numerous and various terrorist-simulation exercises which had been conducted, and more than 50 000 security force personnel to be deployed during the competition, the government had also entered into bilateral and multilateral talks with participating countries, "to assist in terms of our overall security plans".

Naidoo declined to say which countries or security, intelligence or law enforcement agencies the government had entered into agreements with. Nor would he elaborate on safety plans. "Since we learnt in 2004 that we were hosting the World Cup, we have been preparing and if anyone asks us to host the competition tomorrow, from a security perspective, we are more than ready.

"South Africa has delivered more than 150 international events successfully and we always plan for any eventuality and don't need a wake-up call," Naidoo said, adding that those protecting the games had more than enough experience.

Commenting on the terrorist simulation exercises, Naidoo said they had practised for various scenarios, including chemical, biological and radioactive attacks.

"While we do not foresee these attacks happening, we have to plan for any eventuality and have specialised teams comprising police, military and other government departments to deal with these or any other threats," he said.


NOU HOE KAN HULLE SE HULLE WEET NIKS???



http://www.defenceweb.co.za/index.ph...ity&Itemid=115


http://www.boerevryheid.co.za/forums/showthread.php?t=23311&page=2
Terug na bo Go down
Sien gebruiker's profiel
KVB000000002
Admin


Aantal posstukke: 1253
Join date: 2010-02-07

PosOnderwerp: Re: BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG   Sun Jul 04, 2010 8:23 pm

HERE GENERAL JOHAN VD MERWE HAS HIS SAY IN THE PAST CONSPIRACIES;

by General Johan van der Merwe

A long night's damage: Working for the Apartheid State; by Eugene De Kock [Amazon]
[Eugene de Kock & TRC PR publicity stunt]More than two decades after political negotiations were started and the ANC, as well as other revolutionary organisations, ceased the armed struggle, there is still large scale confusion and ignorance regarding the nature of the violence that raged in South Africa from 1960 to 1990.

The TRC, which unquestionably consisted overwhelmingly of ANC-supporters and sympathisers, laid the foundation for a propaganda onslaught in which the SABC and certain members of the media merrily took part.

One example of the manner in which this propaganda campaign was conducted is the Special Assignment program about the conflict of the past, presented by the SABC on 18 November 2008.

This program was presented in such a one-sided and distorted fashion that the Foundation for Equality before the Law found it necessary to lay a complaint with the Independent Broadcasting Complaints Commission. After conducting a trial, they found:
“Taking all these facts into consideration, the Tribunal is of the view that one-sided impressions were created in the programme, which is to the detriment of the security force officers. This does not mean that we are of the opinion that these officers were innocent of any atrocities. They (or some of them) admitted to such atrocities. What we find is that there was not sufficient balance in presenting this particular programme, because a lasting impression is created in the mind of the reasonable viewer, firstly, that the security officers were the only people who committed atrocities during the armed struggle, and, secondly, that they then tried to prevent victims from giving evidence against them at the TRC hearings. In finding thus, it is not our intention to interfere with the editorial prerogative of the presenter. The presenter is free to take a particular angle or line and to emphasize aspects that he or she considers to be more important than others. However, when the presenter is dealing with controversial issues of public importance, he or she should treat all parties involved in the issue fairly, and see to it that balance is obtained in presenting different viewpoints. If this is not done, the broadcast can deteriorate into propaganda, a situation that cannot be allowed in any democracy.”
Examples of this type of propaganda appear in our Media daily and it is sad that certain Afrikaans newspapers, either due to ignorance or because of journalists with dubious motives, often take the lead.

It is also a pity that Mr FW de Klerk and other former Ministers of the National Party do not feel obliged to rectify these skewed and distorted reports regarding the conflict of the past.

The following facts are lost sight of, consciously disregarded or maliciously distorted.

“With our boxes of matches and our necklaces we shall liberate this country.” - Winnie Mandela
ANC's Occult “Struggle” Politics

Necklacing refers to the practice of summary execution carried out by forcing a rubber tire (tyre), filled with gasoline, around a victim's chest and arms, and setting it on fire. The victim may take up to 20 minutes to die, suffering severe burns in the process. The first recorded lethal lynching by necklacing occurred in Uitenhage on 23 March 1985: ANC supporters necklaced a councillor, for being a collaborator.
ANC's Occult “Struggle” Politics

Necklacing was frequently carried out in the name of the ANC. An example of necklacing was the case of a young girl Maki Skosana in July 1985: “Her body had been scorched by fire and some broken pieces of glass had been inserted into her vagina,” Moloko told the committee.
ANC's Occult “Struggle” Politics
For more than three decades the RSA was subjected to a fierce struggle filled with deeds of terror through which the ANC and other revolutionary organisations attempted to take over the Government.

Car-bombs, landmines, limpet mines and other explosive devices exploded on a regular basis and defenceless people - women and children - were killed or horribly maimed and the community faced a constant threat. Limpet mines in Wimpy Restaurants and explosive devices in refuse containers or terror attacks, in which persons might be mowed down indiscriminately, irrespective of whether they were women or children, were a real daily threat. The Church Street Bomb-explosion and the attack on the St James Church were characteristic of the reckless and barbaric way in which the revolutionary groups conducted the struggle. Pressure was mounted on the police from all sides, especially on the Security Branch, to safeguard the community at large from these attacks.

Members of the South African Police Force were regarded as ‘hard targets” and attacks on members and their families became a frequent event. Black members of the force, especially those living in black townships, lived under constant threat. In some areas black policemen had to be housed in tents in secure areas in order to safeguard them against attack from the ANC. From 1973 to 1990 more than 346 members of the force were killed in the revolutionary onslaught.

Where the slightest suspicion existed that someone had given information to the police or cooperated with the police in any way, that person was branded a collaborator and collaborators were burned alive using the most inhuman and barbaric method known as the ‘necklace method’. During the period 1 September 1984 to 31 March 1993, 505 persons, exclusively members of the black community, were burned alive by the necklace method. 36 persons, whom they were able to rescue in time, were severely burnt. During the same period, 710 persons, once again solely members of the black community, were burnt alive while 320 received serious burns. This all but destroyed the ability of the police to obtain information from the black community or to get people to give evidence against members of Umkhonto we Sizwe or other revolutionary organisations. As a result the legal processes available to the police became impotent. Even the declaration of a state of emergency and emergency regulations were not enough to stop the terror. On the 26th of September 1992 the previous Government and the ANC entered into an agreement or so-called “RECORD OF UNDERSTANDING” in terms of which 176 prisoners were released. One of the stipulations of this Agreement determined that:
“The two parties agreed that all prisoners whose imprisonment is related to the conflict of the past, and whose release could make a contribution to reconciliation, should be released.”

With the exception of Barend Strydom, the so-called “Wit Wolf”, all of the other prisoners were released at the insistence of the ANC. These included persons who were serving long sentences for “necklace murders”. In so doing, the ANC clearly confirmed that the ‘necklace murder” was indeed a tool of the revolutionary struggle and was carried out to further their aims. The abhorrent deeds committed by some of these prisoners far exceeded anything that Eugene de Kock was involved with.

Members of the police force were deployed in both South West Africa (Namibia) and Rhodesia (Zimbabwe) in order to stem the revolutionary onslaught. The training of the police had to be drastically adapted to enable them to meet this task. This training also conflicted with classic policing methods where minimum force may be used and where the main objective is to bring charges against a suspect and to bring him before the court. Police work became a life or death struggle which hinged on the extermination of the enemy. The policeman was compelled to kill or be killed.

The revolutionary struggle was seen as an East-West struggle both internally and externally and the Soviet Union’s involvement and support for the ANC added the element of Soviet expansionism.

Members of the police force, particularly members of the Security Branch, were regularly exposed to the carnage and violence which resulted from this conflict. It was a regular tactic of the ANC to set up mines and explosive devices in such a way that the first explosion drew the police to the scene while the second mine or explosive device would explode some while afterwards with the aim of harming the police. Several members of the police force were brutally killed in this fashion.

Members of the Security Branch were often at scenes where motorcar-bombs, landmines, limpet mines or other explosive devices had been detonated and their colleagues as well as defenceless people, including women and children, were blown apart and body-parts flung over a wide area, and had to help gather up the body-parts. This inevitably left an indelible impression on the minds of policemen on the scene which, in many cases, led to a hardening in their attitude towards members of revolutionary groups and their supporters.

Vociferous statements by politicians that the ANC had to be wiped out roots and all, ambiguous instructions and the covert manner in which they were given created the impression that everything possible had to be done to wipe out the ANC. Due to all of these factors, it was impossible for the Security Branch to combat the ANC threat with the legal means at their disposal. The desperate situation which prevailed led to desperate measures. In these circumstances Mr PW Botha and other members of his cabinet themselves authorised or tacitly approved actions which fell outside the usual letter of the law. This inevitably led to members of the Security Branch, who were at the forefront of the struggle against terror, taking the law into their own hands.
It is widely known that no power in the world has been able to combat large scale and well organised terror, which carries the express or tacit approval of the majority of the people of that country, by legal means. There are several examples to support this view and, without exception, powers who became involved in such revolutionary struggles had to resort to unconventional means to combat them. The war that Britain fought in Malaya is a case in point! South Africa was no exception since the police had to protect the population against the terror attacks of revolutionary organisations while the majority of the black population supported them, whether voluntarily or as a result of severe intimidation.

From the very beginning the TRC-process was characterised by a one-sided approach in which members of the Security Branch were often harshly discriminated against. To qualify for amnesty, former members of the Security Branch had to meet the following requirements:

They had to prove that the unlawful acts in which they were involved were associated with a political objective and committed in the conflict of the past

That the acts were committed in the course and scope of their duties and within the scope of their express or implied authority and

They had to make a full disclosure.
These provisions of The Promotion of National Unity and Reconciliation Act made a mockery of the closing passages of the Interim Constitution which expressly determines that amnesty shall be granted in respect of any action or omission associated with a political objective and committed in the conflict of the past.. It is clear that Mr de Klerk and former ministers of the National Party, who were involved in drafting these provisions, did not have the foggiest idea of the conditions under which the security forces carried out these deeds or else they didn’t really care.

The findings of the various amnesty committees were divergent and there were many shortcomings as Judge Andrew Wilson, Advocates Chris de Jager and Francis Bosman, as well as Mr Wynand Malan, who served on the amnesty committees, will immediately concede. The minority decision, delivered by Mr Wynand Malan in the Maponya case, serves as an excellent example of how some members of the amnesty committees erred in their judgement. Mr Malan’s minority judgement in the Maponya case can be found at: http://www.doj.gov.za/trc/decisions/2001/ac21272b.htm). A striking pattern also becomes noticeable when one looks at the composition of those amnesty commissions where amnesty was denied to ex-members of the security branch and minority judgements were passed.

Most probably the greatest shortcoming in the whole process was that no provision was ever made for some or other form of administrative revision. That meant that, where an amnesty committee reached an incorrect conclusion and amnesty was denied, the person who was denied amnesty had to approach the Supreme Court for an administrative revision. The legal costs in such cases can be enormous and amount to a million rand or more, which made it unaffordable to most ex-members of the Security Branch. Besides, the grounds on which a revision could be applied for were far more restrictive than in ordinary criminal cases.

It was indeed a glaring injustice which ex-members of the Security Branch were subjected to !

In the Motherwell amnesty trial, where amnesty was refused to the late Col Gideon Nieuwoudt and other former members of the Security Branch, Advocate Louis Visser and Mr Jan Wagener agreed to represent Brig du Toit and Col Nieuwoudt in their application for revision on a contingency basis.

The application for a revision was heard by a Full Bench of Judges of the Cape Supreme Court on 23 November 2001. Judge Jeanette Traverso-Coetzee acted as presiding judge and was assisted by Judges Dennis Davies and Jerome Ngwenya. All three judges unanimously adjudged the findings of the amnesty committee in the case of Brig. du Toit and W/O Ras to be incorrect and set them aside. Judge Davis was of the opinion that the amnesty committee was correct in refusing Col Nieuwoudt’s application for amnesty. The other two judges, however, disagreed with him and set aside the findings in the case of Col Nieuwoudt as well. The Court ordered that a new amnesty hearing be held.

In the subsequent amnesty trial, amnesty was granted to Brig. du Toit and W/O Ras but amnesty was refused in the case of Col Nieuwoudt. According to Adv Visser and Mr Wagener, the Amnesty Committee once again erred in their finding and they would once again recommended an application for revision.. However, Col Nieuwoudt passed away shortly thereafter. This means that such a process could carry on indefinitely.

In the case of the PEBCO 3, where Col Deon Nieuwoudt, Capt Sakkie van Zyl and Sgt Johannes Koole were refused amnesty and subsequently charged with murder, application for revision was already made more than three years ago. This application has been delayed for more than three years by the Department of Justice who fail to give their answer. As a result the trial has been indefinitely postponed.

During 1985, Col Eugene de Kock and members of the Vlakplaas Unit shot and killed six members of Umkhonto we Sizwe in Lesotho. Unfortunately non-MK members were also killed during this incident. This group of six MK members was on the verge of infiltrating South Africa with the intention of sowing death and destruction during the Christmas season.

During the amnesty trial there was uncertainty regarding who gave the orders for the raid and General Johan van der Merwe accepted responsibility. At that stage he was Second-in-Command of the Security Branch of the South African Police and held the rank of Brigadier. At the amnesty trial, Advocate Danny Berger, who appeared for the victims, admitted openly that the MK members were on the point of infiltrating the country to sow death and destruction.

Adv Berger advanced the argument that one of the reasons why amnesty should not be granted to General van der Merwe is because, according to evidence he gave, he acted in order to defend the country. It therefore amounted to self-defence, which is not a misdemeanour for which amnesty can be granted.

During the hearing some uncertainty existed as to the role of the Coordinating Intelligence Committee (CIC) as well as that of the State Security Council during this action. During the proceedings Dr Niel Barnard, chairman of the CIC, denied all knowledge of the involvement of the Security Branch in this incident.


POST SEND BY: CFC NEWS
Terug na bo Go down
Sien gebruiker's profiel
KVB000000002
Admin


Aantal posstukke: 1253
Join date: 2010-02-07

PosOnderwerp: Re: BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG   Sun Jul 04, 2010 8:32 pm

NET HIERSO KOM DIE DIABOLIESE SAMESWERING VAN DIE NP EN SY HONDERDE TENTAKELS UIT OM SUID-AFRIKA AGTER DIE BOERE SE RUG OOR TE GEE AAN DIE TERRORISTE . LET OP DIE HONDERDE AGTERBAKSE ORGANISASIES WAT SAAMGESPAN HET- DIT TERWYL ONS KINDERS TEEN HULLE SIN MOES STERF OP DIE GRENS TERWYL DIE NP EN SY ADDERS KNOEI IN DIE DONKER KAMERS. NOU KOM DIE WAARHEID UITEINDELIK AAN DIE LIG. MAG GOD ALMAGTIG GEE DAT DIE VERRAAIERS EN KNOEIERS HULLE DAG VAN REKENSKAP SAL KRY:




Dokument X

deur Gunter Schicklgruber

Iets oor die titel

Die titel Document-X, sal vir die meeste lesers seker vreemd en geheimsinnig klink, en dit is ook hoe dit moet wees, want reeds daarmee wil die skrywer die leser iets vertel van die inhoud van hierdie boek. Net soos in die geval van die bekende TV-reeks, The X-Files, het dit betrekking op dinge wat vir die gewone publiek doelbewus deur die regering van die dag geheim gehou en versteek word. Dinge waarvan hulle eintlik behoort te geweet het. Maar omdat hulle nie daarvan kennis dra nie, kan hulle ook niks daaraan doen nie. En al wat nou gebeur, is dat dinge wat die gewone publiek nie verstaan of kan verklaar nie, blindelings deur hulle aanvaar word, sonder om eens te probeer vasstel of dit reg of verkeerd is, want hulle glo dat die regering dit wel verstaan en sal wéét wat om daaromtrent te doen.
Ja, die regering verstaan wel en weet ook presies wat om te doen om te sorg dat die publiek niks agterkom nie!





VOORWOORD

Genoeg leuens is vertel. Hierdie boek handel oor die leuens wat aan elke Suid-Afrikaner opgedis word. Dit is tyd vir Suid-Afri- kaners om die waarheid te leer ken. Hierdie boek handel nie so- seer oor die verlede nie, maar wél oor die hede en die toekoms. Nietemin is foute van die verlede belangrik sodat die regte be- sluite in die toekoms geneem kan word om groei te bevorder. Die skrywer poog nie om ’n literêre prys met hierdie boek te verower nie, dus, ja, daar sal seker styl- en skryffoute in voorkom, want hy is in die eerste plek nie ’n skrywer nie, maar kenner van wat in die binnekringe van die ANC aan die gang is, dinge waaroor Suid-Afrikaners nie eens droom nie. Die belangrikste is dat hy hierdie inligting wil oordra akkurate inligting, wat skokkende waarhede, sal blootlê.
Aangesien geen stappe teen die misdadigers in die regering ge- neem word nie, het die skrywer besluit om o.m. ook inligting hieroor bekend te maak. Hy is heeltemal bereid om te erken dat daar steeds foute kan voorkom, maar glo dit sal uiters moeilik wees om hom te diskrediteer.
Die skrywer sal die leser oor al hierdie leuens inlig, en, alhoe- wel dit skokkend sal wees, is die tyd ryp vir gewone mense om die waarheid te hoor, want dit is gewone mense wat hierdie leuens moet regstel. Die regering sal dit nooit self doen nie. Maar voordat die publiek kan optree, moet hulle eers weet wat aan- gaan. By wyse van spreke: wanneer mense in ’n teater sit, kan hulle sien wat op die verhoog aangaan. Die geheim is egter om agter die skerms te kan “sien” wat daar gebeur.
Een van die grootste foute wat blanke Suid-Afrikaners begaan het, was om hulle leiers blindelings te volg, omdat hierdie leiers hulle van Britse oorheersing bevry het. Eintlik is dit nie die poli- tieke leiers wat hulle bevry het nie, maar die kiesers self deur te stem. As gevolg van hierdie nuutgevonde vryheid, het blankes die politici na apartheid gevolg. Baie mense wou dalk in hulle harte nie volg nie, maar omdat hulle deur hierdie mense van Brit- se oorheersing bevry is, word hulle nog steeds blindelings ge- volg. Swart Suid-Afrikaners bevind hulleself nou in dieselfde verknorsing deur leiers te volg wat hulle van apartheid bevry het, maar hulle beskik nou oor kennis wat die blankes nie gehad het nie. Moenie leiers blindelings volg nie! Julle móét eers weet wat agter die skerms aangaan!
Die mense wat blanke Suid-Afrikaners in hierdie kookpot van leuens ingelei het, was die Broederbond, nou bekend as die Afri- kanerbond. Die Afrikanerbond (Verligte Aksie Groep) wat in die boek genoem word, is in werklikheid die Afrikanerbond. Tydens die jare van apartheid het die Broederbond/Afrikanerbond meer as 90%, indien nie alle senior posisies nie, in die staatsdiens be- klee. Alhoewel hulle politieke vesting die Nasionale Party was, was hulle invloed en politici ook binne ander politieke partye ge- vestig. Selfs voordat die onderhandelinge met die ANC ’n aan- vang geneem het, het die Broederbond/Afrikanerbond besluit dat hulle 80% beheer sal behou en 20% aan die ANC toeken. Neem in ag dat Roelf Meyer, ’n Broederbonder, en Cyril Ramaphosa, ’n informant, die hoof onderhandelaars by Kodesa was. Dit is nog nooit in die media bekend gemaak nie, maar 80% van die top-tien op die ANC se nasionale stemlys was almal gewese apartheid-informante. Die skrywer sal later meer hieroor uitbrei.
Lesers sal eers teen die einde van die boek die volledige prent- jie kry en die waarheid sal finaal bekend word. Sekere inligting, of sekere detail sal egter nie geopenbaar kan word nie, aangesien die skrywer die land nie wil destabiliseer nie en hy ook sy bronne moet beskerm. Die bewyse vir wat die skrywer hier sê, beslaan etlike honderde geskrewe/getikte bladsye, tientalle foto’s, asook videomateriaal wat alles saam ’n veel skokkender beeld gee as wat die skrywer ooit op skrif kon stel, maar hierdie inligting sal slegs feitelik word wanneer dit in ’n geregshof bewys moet word. Dit is ’n opsie om hof toe te gaan selfs in die buiteland en bewys te lewer oor hoe korrup die Suid-Afrikaanse politiek werklik is. Hy het nietemin daarvoor voorsiening gemaak dat indien iets ‘onvoorsiens’ sou gebeur, hetsy met die skrywer, drukker, uitge- wer of verspreider, die bewysstukke onmiddellik deur ’n oorsese kontak aan die media beskikbaar gestel sal word.
Dit moet egter in gedagte gehou word dat die Westerse politiek in sy geheel ewe korrup is, aangesien al die groot wêreldrege- rings ten volle van die situasie bewus is soos dit in hierdie boek uiteengesit word.
Onthou, politici is opgeleide openbare sprekers en ken die kuns om mense te oorreed om hulle te glo.
Die boek fokus op drie aspekte: Eerstens is die fokus op drie geheime groepe agter die politieke skerms, waar hulle politici en sakebestuurders, wat spioene, informante, agente en samewer- kers uit die apartheidstydperk was/is, manipuleer. Tweedens sal die boek die leser wys hoe Intelligensie tydens apartheid hoëpro- fiel ANC-lede deur middel van dwelms en kriminele aktiwiteite gekorrupteer het; veral die Lusaka-groep in die ANC. Laastens, hoe bogenoemde aktiwiteite aangewend was om die Lusaka- groep in die ANC aan bewind te kry. Dus, vir alle praktiese doel- eindes is die ANC nie aan bewind nie.
Die name van die skuldiges word genoem. Die skrywer noem hierdie spesifieke name omdat hy nie wil veralgemeen nie. Die verrotting is groot, maar nie alles is verrot nie. Die leser kan daarvan seker wees dat hierdie mense geen betrokkenheid by hulle aktiwiteite sal erken nie. Wat Suid-Afrika vandag nodig het, is mense met integriteit en hulle moet van die verrottes ontslae raak. Slegs dán sal Suid-Afrika tot sy volle potensiaal ontwikkel.
’n Oorweldigende teenaksie sal teen die skrywer en hierdie boek geloods word. Maar lesers sal maar self oor die krediet- waardigheid van die skrywer moet besluit wanneer hulle die boek klaar gelees het. ’n Hofsaak sal egter hierdie probleem op- los. Lesers moet ook in ag neem dat die skrywer nie altyd die fy- ner besonderhede kan gee nie, die bronne en dokumente in die skrywer se besit moet beskerm word. Besonderhede sal slegs in ’n hof bekend gemaak word. Dan kan die bronne en dokumente binne ’n beheerde omgewing vrygestel word waar bewyse nie verander kan word nie.
Politici wat dink dat hulle onaantasbaar is vanweë hulle posisie as president of minister, moet besef dat hulle openbare figure is; maar by dit alles, dienaars van die publiek wat vir hulle gestem het.
Dis belangrik om te meld dat die verskillende strategieë wat die geheime groepe volg, heel buigbaar is, omdat die planne om die toekoms draai en niemand kan met sekerheid voorspel wat môre gaan gebeur nie.
Die inhoud van hierdie boek kan natuurlik as wilde bewerings beskou word, maar die skrywer het probeer om genoeg beson- derhede te verskaf om die inhoud bo alle redelike twyfel te be- vestig. Die volle waarheid sal egter mettertyd bekend gemaak word. Eintlik wil die skrywer dit nie self doen nie (alhoewel dit gedoen kan word), maar die “onbesoedeldes” binne die regering moet dit self doen en hierdie boek dien slegs as gids daartoe.

Hoofstuk 1

Verligte Aksie Groep, Wyse Manne en Islamitiese Ekstremiste.

Daar bestaan drie hoofgroeperings in Suid-Afrika wat as uiters invloedryk beskou kan word. Elkeen van hierdie groepe verteenwoordig ’n verskillende ideologie en probeer om die Suid- Afrikaanse regering te manipuleer. Eerstens kry ons die Verligte Aksie Groep wat essensieel die Afrikanerbond is en wat vroeër as die Broederbond bekend was.

Tweedens is daar die Wyse Manne, meestal lede van die African National Congress (ANC) en sy alliansies, die Suid-Afrikaanse Kommuniste Party (SAKP) en die Congress of South African Trade Unions (Cosatu) en hierdie groep kan ook as ’n swart Broederbond beskou word.

Laastens is daar die Moslems wat elemente van Islamitiese Ekstremiste insluit. Elkeen van hierdie groepe het ’n sterk ondersteuningsbasis in verskillende lande buite ons grense, amptelik sowel as nieamptelik. Die drie geheime groepe sal klinies sonder vooroordeel ontleed word.

Verligte Aksie Groep (VAG)/Die Afrikanerbond (gewese Broederbond)

Die skrywer beskik nou oor genoeg getuienis om te staaf dat die VAG niks anders as die Broederbond/Afrikanerbond is nie.

Die Afrikanerbond vergader gereeld, gewoonlik een maal per maand, en essensiëel het hierdie byeenkomste dit ten doel om die Afrikaner se belange te bevorder. Altans, dit is wat hulle voorgee. In werklike terme is die Afrikanerbond niks anders as ’n groep Afrikaners wat hulleself in die naam van die Afrikaner verryk nie.

Sover dit die skrywer betref, is die Afrikanerbond vir alle praktiese doeleindes die Boere-mafia. Nog ’n rede vir hulle assosiasie is rasegtheid – dit was een van die redes waarom die Broe- derbond aanvanklik gestig was. Dit is ook die basis vir hulle verhouding met die Duitse Adler-groep.
Met Britse oorheersing steeds in hul gedagtes het die Afrikanerbond gedurende die tagtigerjare ’n plan begin formuleer om in beheer te bly (Die Afrikaner het na Britse heerskappy besluit dat niemand anders hulle weer sou oorheers nie). Dit is belangrik om te besef dat die Afrikanerbond geweet/geglo het dat blankes nie weer in Suid-Afrika sou regeer nie. Dit beteken egter nie dat die Afrikanerbond die idee verwerp het nie. Die idee is slegs ver- fyn sodat die Afrikanerbond 80% beheer sou hê nadat die ANC as regering verkies is.
Die Afrikanerbond se invloed strek veel verder as net die open- bare sektor. Ook is nie alle Afrikanerbond-lede by hierdie strate- giese plan betrokke nie. Hulle bestaan uit vorige Politici/Rege- ringsamptenare, Ekonome, Generaals (Polisie sowel as Weermag) en Intelligensie-operateurs.
Politici/Regeringsamptenare wat betrokke is, is Pik Botha, Neil van Heerden, Roelf Meyer, FW de Klerk en Rusty Evans. Som- mige ekonome wat betrokke is, is Barend du Plessis, Chris Stals, Chris Ball, dr. Anton Rupert, Meyer Khan en Danie Cronjé (Aan- hangsel 7). Betrokke Generaals is Magnus Malan, Tienie Groe- newald, Basie Smit en Mike Geldenhuys, terwyl die Intelligen- sie-operatiewe bestaan uit dr. Neil Barnard en Sean Cleary. Die name wat hier genoem word, is dié van Afrikanerbond-lede en sluit nie mense in wat met hulle saamwerk nie. Die skrywer is bewus daarvan dat voormalige Intelligensie-operateurs wat nie lede is nie, genader is om die Afrikanerbond te help. Hierdie operateurs was topspioene van Suid-Afrika tydens die apartheids- jare. Hulle het selfs sommige staatshoofde in Afrika hanteer, ter- wyl ander sekere senior ANC-lede in die ANC-regering gehan- teer het.
Die plan het verskeie dimensies en sluit in:
a). Identifikasie van ANC-leiers, sowel as ANC-alliansie leiers vir werwing, en/of besoedeling vir manipulasie doeleindes deur die Afrikanerbond (Hoofstuk 2). (Die eintlike grondwerk is deur die Apartheid Intelligensie Apparatuur gedoen.)
b). Beheer oor die ekonomie te bekom. As jy die ekonomie be- heer, beheer jy die regering (Hoofstuk 3).
c). Manipulasie van Intelligensie (word in Hoofstuk 4 behan- del) (Polisie, Weermag, Geheime Diens (SAGD) (ekstern) en Na- sionale Intelligensie Agentskap (NIA), (intern).
d). Destabiliserende aksies deur verhoging van misdaad en skep- ping van chaos in openbare werke. Maar terselfdertyd moet die blanke Afrikaner gesus word om te verhoed dat hy gefrustreerd raak en hom tot oorlogsgeweld wend. Hierdie doel word bereik deur die stigting van skynpolitieke partye, rade, komitees, vereni- gings en selfs ‘aksiegroepe’ wat oënskynlik ten doel het om die blanke (maar veral die Afrikaner) se belange te beskerm (Hoof- stuk 5)
e). Die verkryging van internasionale vennote om die plan uit te voer en destabilisasie van Afrika-lande (Hoofstuk 6) tesame met hulle internasionale vennote met die doel om die sogenaamde “globalisasie-proses” tot stand te bring.
Die metodologie van die Afrikanerbond om hulle doelwitte te bereik, is baie ingewikkeld omdat hulle gebruik maak van afhok- king. Byvoorbeeld, hulle het verskeie projekte soos Sunrock en Odesa in die ekonomiese kompartement, en die persone wat by Sunrock betrokke is, weet slegs van Sunrock. Daar is dus baie name binne die groep, en selfs diegene in hierdie groepe het geen benul van die groter prentjie nie. Soos reeds gemeld, het die skrywer self die naam VAG aan die groep gegee, want niemand buite die groep ken die regte naam van die “binnekring” nie. Toe die skrywer die illustrasie (Fig. 1) aan genl. Tienie Groe- newald getoon het, het Groenewald gesê dat hy met die totale illustrasie kan saamstem, behalwe die naam, VAG. Die skrywer het nou bekend gemaak dat die VAG in werklikheid ’n groep binne die Afrikanerbond is.
Daar bestaan geen twyfel dat die groep bestaan nie. Die amp- telike nuusblad van die politieke regse groep, die Herstigte Na- sionale Party (HNP), Die Afrikaner, het drie artikels hieroor ge- publiseer. Die eerste het in die week 7-13 Februarie 1997 verskyn (Onthullings van die Afrikanerbond ’n foefie?) (Aanhangsel 1). Dit is kenmerkend dat hierdie artikel deur SAGD “gelek” is as gevolg van dieselfde foute in die Star se artikel betreffende die Kanarie-eilande-SAGD en Cayman-eilande-Interne Sekuriteit.
Die tweede artikel het in die week van 13-19 Februarie 1998 uitgawe verskyn met die opskrif: (Tienie Groenewald en Pik Bo- tha saam met Roelf Meyer (met ’n subtitel wat handel oor skok- kende openbarings van geheime byeenkomste) (Aanhangsel 2). Die derde artikel verskyn in die 20-26 Februarie 1998 uitgawe onder die opskrif: Name van ander aanwesiges openbaar (met ’n volledige weergawe van ’n geheime ontmoeting in Lyttelton) (Aanhangsel 3). Die artikel verwys na die vergadering as ’n die Afrikanerbond-vergadering en die volgende name word genoem: Pik Botha, Rusty Evans, Magnus Malan, Roelf Meyer, dr. Corné Mulder, Sean Cleary (Aanhangsel 4 in verwysing na Globalise- ring), Quinten Coetzee, F. du Randt, George (The Butcher) Dar- manovitch, Johan Smit en Johan Lehman.
Omdat die skrywer die naam VAG uitgedink het, en die naam VAG slegs in die Intelligensiedienste bekend was, is dit duidelik dat die Intelligensiedienste waarneming op hierdie mense gedoen het, waarna hulle van hulle informante in die media gebruik gemaak het om die artikels te publiseer. Bantu Holomisa was ook teenwoordig, maar sy rol sal later verduidelik word (hy is egter nie ’n lid van die Afrikanerbond nie, aangesien die Afrikaner- bond slegs uit blankes bestaan).
Daar was ook ’n artikel in die Star op 5 Februarie 1997 onder die opskrif: Skadugroep beplan om mag teen 2004 oor te neem. Christa Steyn (nou getroud met Eben Barlow van Executive Outcomes [EO]) (Aanhangsel 5) het hierdie artikel gepubliseer (Die artikel is in dieselfde tyd gelek as die eerste artikel Kanarie-Ei- lande in Die Afrikaner, en dit bevat ook dieselfde feite foute wat daarop dui dat SAGD al hierdie inligting gelek het).
Die skrywer was ’n lid van die SA Polisiediens by Binnelandse Veiligheid. Alle verslae is ook na SAGD gekanaliseer waarvan president Nelson Mandela, Dullah Omar en Barry Gilder (die des- tydse adjunk-direkteur Generaal van SAGD en wie die skrywer persoonlik in die ou SAGD-gebou ontmoet het) kennis gedra het. Die skrywer het die naam Cayman-Eilande, in die Star se artikel, wat in die polisie se verslag verskyn het, na Kanarie-Eilande in die SAGD verslag verander, wat dus bewys dat SAGD hierdie verslag gelek het.
Verdere bewyse van die bestaan van die Afrikanerbond is per- soonlik aan die skrywer gegee toe hy versoek is om voor ’n pa- neel van die Nasionale Intelligensie Koördineringskomitee (NIKOK) te Embassy Huis in Augustus 1997 te verskyn. Voor daardie ontmoeting het Bertie Jackson van SAGD aan hom gesê dat hulle (SAGD) nou bewyse het van die bestaan van die VAG. Die skrywer se verslag, wat hy moes teken, verwys na hom as die “Hoofbron oor die VAG.” Die opsomming van hierdie verslag tydens die NIKOK-vergadering is deur Ivan Pillay van SAGD aan die skrywer gegee om te teken. Ivan Pillay is met Evalyn Grungling getroud. Evalyn is die skryfster van die boek oor die apartheidmoordenaars en sy het ook die betrokkenheid en rol van die Franse spioene, Jean-Ives Ollivier en Alain Guenon in haar boek blootgelê. (Die rol wat Thabo Mbeki as Franse spioen ge- speel het, sal later in die boek ontleed word).
Later het verskeie koerante artikels gepubliseer waarin na ’n geheime groep verwys word wat die land probeer destabiliseer. So byvoorbeeld, het Rapport van 30-11-1997 se opskrifte gelui “Mandela se Spioene”. Nelson Mandela het ook na ’n geheime groep mense verwys wat saam met vorige ANC-spioene die land probeer destabiliseer (Aanhangsel 6). Tienie Groenewald het ook teenoor die skrywer gemeld dat president Mandela hom na sy kantoor ontbied het en hom die artikel in die Star gewys het, en gemeld dat hulle oor bewyse beskik dat ’n geheime organisasie bestaan wat die ANC wou omverwerp. Wat Nelson Mandela daar- deur wou bereik, gaan die verstand te bowe, want hy kon immers nie verwag dat Tienie Groenewald enige van hulle aktiwiteite aan hom sou erken nie.
Volgens Bertie Jackson, het SAGD by verskeie aangeleenthe- de probleme met Nelson Mandela ondervind waar hy mense wat in goedertrou sensitiewe inligting aan die President gegee het, ge- konfronteer het. Hierdie toedrag van sake het verskeie geheime ondersoeke beduiwel en dit het die Intelligensiegemeenskap ver- hoed om hulle ondersoeke suksesvol te voltooi, omdat hy vir alle praktiese doeleindes die mense gewaarsku het.
Die Afrikanerbond geniet die stille ondersteuning van die hoof- rolspelers in die globalisasie proses. Die Afrikanerbond het ’n noue verhouding met die CIA en MI6. Tienie Groenewald het er- ken dat hy in verbinding is met John Kipp, ’n CIA-operateur (verwys ook na die verhouding tussen Thabo Mbeki en John Kipp). Die hoofrolspelers wil die ANC nie aan bewind hê nie, alhoewel dit gerieflik is met die Lusaka-groep in beheer wat ook die mag het, kan lonende transaksies beklink word soos bv. die wapentransaksie.
Die aanvanklike doelwit van die Afrikanerbond was om ’n nuwe politieke beweging (deur die Afrikanerbond beheer) op die been te bring. Die aanvanklike plan om hierdie doelwit te bereik, was om soveel moontlike hooggeplaaste ANC, Cosatu en SAKP amptenare te werf, ’n nuwe politieke beweging te stig en hulle almal na die nuwe beweging te laat oorstap. Deel van hierdie proses is ook om die land sover moontlik tot ’n punt van anargie te destabiliseer, die ANC dan daarvoor te blameer en die swartes op grondvlak teen die ANC te laat draai. Wanneer die leiers na die nuwe beweging oorstap, sal die proses dan voltooi wees.
Vóór die 1994 en 1999 verkiesings was agt van die tien top- ANC leiers op die ANC se nasionale kieserslys direk of indirek deel van VAG se Intelligensie beheer. Nelson Mandela het op ’n NUK-vergadering van die ANC gemeld dat hy lêers het oor al- mal van hulle het betreffende die NUK-lede se betrokkenheid/sa- mewerking met die Apartheid-Intelligensie. Die rede waarom die- gene wat indirek betrokke was, ingesluit is, is omdat sommige mense sonder hulle medewete deur die direkte mense gebruik is. ’n Onlangse voorbeeld is die ondersoek na die wapentransaksie waar “skoon” mense gebruik is om die “misdadigers” binne die ANC te beskerm sodat die “skoon” mense in die proses besoe- deld geraak het.
Bogenoemde wás die aanvanklike plan, maar soos vroeër verduidelik, is die plan baie buigbaar en het dit in verskillende scenario’s ontwikkel. Die huidige plan bestaan uit verskillende resultate, afhangende van verskillende invloede van buite van, byvoorbeeld, die “Wyse Manne”. Polities is die idee om alliansies te skep en op knelpunte te konsentreer terwyl daar van ideologieë wegbeweeg word.
Die tweede deel van die plan is om ’n skeuring binne die ANC/- Cosatu/SAKP-alliansie te skep. Daar word voorsien dat Cosatu en die SAKP sal wegbreek en ’n party links van die huidige ANC tot stand sal bring en dat dit iets soos die Sosialistiese- of Ar- beiders Party sal heet. Die media het gedurende Augustus 2000 ook begin spekuleer oor ’n skeuring in die alliansie, wat die skry- wer se standpunt sedert 1996 bevestig (Aanhangsel Cool. In Thabo Mbeki se openingsrede tydens die Cosatu 2000-kongres op 18 September 2000, het hy die feit erken dat daar ’n groep mense in Suid-Afrika is wat voorgee om die beskermers van demokrasie en menseregte te wees, maar wat eintlik die alliansie wil vernie- tig. Hy het hulle die kapitaalbeskermers genoem (Die mense wat die ekonomie beheer, beheer die regering). (Aanhangsel 9). Wat hét Mbeki bedoel toe hy dit gesê het? Hy het ooglopend na ’n ge- heime groep verwys wat die alliansie wil vernietig.
Mbeki moet soms die indruk gee dat sy lojaliteit by die ANC lê. Die ANC sal as gevolg van Thabo Mbeki en deur middel van in- terne konflik, skandale en wanbestuur verkrummel (Dit was deel van die oorspronklike plan). Die proses het reeds gedurende Augustus 2000 begin deur ooglopende “gelekte” inligting oor die op- trede van sekere ministers wat vir “herontplooiing” geoormerk was. Dit vorm ook deel van ’n ander slenter van Mbeki wat kan besluit wie hy kan aanstel of in die pad steek. Omdat mense bang is om hulle posisies te verloor, sal hulle enigiets doen om Mbeki tevrede te stel.
Daar is ook ’n opmerklike toename in kwelpunt-gebaseerde groepe wat hulle menings uitspreek. ANC-ministers is reeds ag- ter die skerms besig om hulle ontevredenheid oor Mbeki uit te spreek. Mbeki speel ’n baie gevaarlike rol met die Afrikanerbond en volgens bronne lewe hy in vrees wat aan paranoia grens, maar dit kan ook aan sy gebruik van dwelms toegeskryf word, dit is ’n bekende simptoom van langtermyn kokaïen-misbruik. Gerugte doen ook die ronde in Intelligensiekringe dat Thabo soggens ’n glukose-drup benodig om hom aan die gang te kry vanweë sy oor- matige drinkery. Sy lyfwagte moet hom soms toesluit om hom van alkohol af weg te hou. Wat ook interessant is, is die afwesig- heid van blanke lyfwagte vir Mbeki, omdat Mbeki baie rassisties raak wanneer hy dronk is.
Hy verkeer ook onder groot druk van verskillende geheime groepe wat elk aan hom probeer voorskryf om op te tree op ’n wyse wat vir hulself die meeste voordeel inhou, en hulle dreig agteraf om hom aan die kaak te stel, indien hy nie saamspeel nie. Met so baie mense om tevrede te stel, is dit die skrywer se opinie dat hy nie sy ampstermyn sal voltooi nie. In sekere ingeligte kringe is dit alreeds ’n byna voldonge feit dat Cyril Ramaphosa (Aanhangsel 10) as volgende president sal oorneem. Indien Rama- phosa oorneem, sal dit vir ’n maksimum van vier jaar wees voor- dat die volgende fase van die plan in werking gestel word, naam- lik ’n herhaling van die Europese geskiedenis in die jare 40, maar slegs in die vorm van ’n VSSA. die Afrikanerbond sou verkies om Mosiuoa Lekota as President te hê. Daar is egter soveel agendas tussen rolspelers, (die Afrikanerbond, Wyse Manne en Islami- tiese ekstremiste) tesame met die buitelandse invloed dat dit moeilik voorspelbaar is wat volgende gaan gebeur.
Die jongste inligting dui daarop dat die Afrikanerbond se plan veel meer ingewikkeld is as wat hierbo beskryf word. Hulle in- vloed is nie net tot Suid-Afrika beperk nie, maar die hele SADEK-gebied. die Afrikanerbond se finale plan is om die SADEK-gebied tot ’n Verenigde State van Suidelike Afrika te omskep. Dit wil die VSSA as ’n supermoondheid/gebied sien. Die Afrikanerbond is tans baie aktief in Afrika en speel reeds ’n groot rol deur NEPAD (Mbeki se baba?). Die vraag is egter wie sit agter die Afrikanerbond?
Hierdie plan pas in met die Globalisasie/Nuwe Wêreldorde pro- ses. Ook baie betekenisvol is die toespraak wat Cleary aan lede van die Super Liga (Aanhangsel 4) oor Globalisasie gelewer het. (Aanhangsel 3 betreffende Cleary se betrokkenheid met die Afri- kanerbond).
Inligting dui daarop dat die apartheid-Intelligensiedienste die meeste van die topstruktuur van SADEK-lande se politici suk- sesvol geïnfiltreer en gehanteer het. ’n SADEK-leier wat nie wil saamwerk nie, word summier soos Zimbabwe geïsoleer. Dit verduidelik dus die destabilisasie van die gebied sedert 1994; al- le SADEK-lande het sedert 1994 een of ander vorm van destabi- lisasie ondervind en in die meeste gevalle kan dit aan die Suid- Afrikaanse Intelligensiedienste gekoppel word.
Die koerante praat reeds van Cyril Ramaphosa (Aanhangsel 10) as die volgende president so gou as 2003, en die skrywer is reeds sedert 1996 daarvan bewus. Hierdie plan is egter baie buig- baar. Thabo Mbeki doen tans sulke uitmuntende werk om die ANC te vernietig dat daar dalk besluit mag word om hom daar- mee te laat voortgaan.
Insiggewend is die NNP se “nuwe” benadering van samewer- king met die ANC. Dit kan daarop dui dat die plan weer aangepas is omrede dit tot groter voordeel kan wees vir die VAG as hulle liewer hulleself kan voorhou as die samewerkende tipe. Tegnies is dit beter omrede dit die vakbonde en SAKP kan neutraliseer deur hulle uit die ANC te forseer. Die mense sal soos die NP on- dersteuners van ouds steeds vir die ANC stem. Met die Lusaka- groep in beheer tesame met die NNP kan die VAG nog steeds hul plan uitvoer.
Die volgende fase van die plan, naamlik ’n herhaling van die Europese geskiedenis van die 1940’s, maar slegs in die vorm van ’n VSSA, is reeds besig om vorm aan te neem d.m.v. NEPAD. Hieronder is ’n figuur van die samestelling van die Afrikaner- bondstruktuur. Dieselfde model kan vir alle SADEK-lande aange- wend word.

Figuur 1.

Wyse Manne

Die skrywer was bewus van die tweede groep, die Wyse Manne (WM), maar nie so breedvoerig soos tans nie. Hulle doelwit kan na die strategiese plan wat tussen die ou Sowjetunie en Sjina ty- dens die Koue Oorlog opgetrek is, teruggespoor word. Alhoewel die WM Kommunisties blyk te wees, kan hulle ook as ’n “Swart Afrikanerbond” beskryf word. Dit is moontlik dat sommige Afri- kanerbond-lede binne die WM te vinde sal wees. Die rede hier- voor is dat alhoewel die WM ’n kommunistiese uitgangspunt het, was hulle goed geïnfiltreer deur die ou spioene van die apart- heidsregering (Die rede hiervoor was tweeledig, enersyds omdat die top-ANC-lede almal ook SAKP was en andersyds dat die apartheidsregering KGB-agente kon identifiseer om weer te werf om toegang tot o.a. wapens te kry. In die Wouter Basson-saak het hy erken hy was met ’n Rus getroud om toegang te bewerkstellig. Iemand moes die vrou geïdentifiseer en voorgestel het. Dit is nie noodwendig wat gebeur het nie, maar dit illustreer die idee).
Bron A was tydens die vorige apartheidsregime ’n wapenhan- delaar en is tans ’n spioen vir SAGD/DIS(ANC-intelligensie) wat die Adler-groep ondersoek, en Bron B was deel van die Spe- siale Projekte Eenheid wat deur Thabo Mbeki opgestel is. Hy het die skrywer ook aan Winnie Mandela, Riaan Stander en Mathews Phosa voorgestel. Bron C is ’n vooraanstaande politikus en Bron D ’n hoëprofiel sakeman.
Bron A is ook met verskeie hoëprofiel persone, insluitende Sydney Mufamadi, goed bevriend. Die eerste persoon wat die skrywer oor die bestaan van die Wyse Manne ingelig het, was bron B. Hy het gemeld dat die groep eenmaal per maand verga- der en hoofsaaklik bestaan uit die ou garde van die Rivonia-ver- hoor. Bron B het vier persone genoem, naamlik Essop Pahad, Bill Venter (Afrikanerbond), Govan Mbeki en Walter Sisulu, maar blykbaar bestaan die groep uit ongeveer tien persone. Gevolglik het Bron A ook die voorsitter van ABSA Bank, Danie Cronjé, se naam genoem (Sien ook in hierdie verband die illustrasie oor die Afrikanerbond) . Dit kan aanvaar word dat Nelson Mandela ook deel van die WM is.
Bron D het aan die skrywer gesê dat Cyril Ramaphosa, met wie hy minstens eenmaal per week praat, en ander HOP-benoemdes, aan hom gesê het dat hulle (die HOP-benoemdes) niks sonder die goedkeuring van die WM kan doen nie. Elke openbare toespraak wat HOP-benoemdes/aangesteldes maak, is deur die WM ge- skryf.
Verdere bevestiging van die bestaan van die WM het van Bron C gekom. Dié het aan die skrywer gemeld dat Mathews Phosa, Tokyo Sexwale, Cyril Ramaphosa en andere die WM tydens die ANC-kongres in 1995 probeer stop het. Volgens die bron het Nel- son Mandela tydens die kongres aan hulle gesê dat alle hoofbe- sluite binne die ANC deur die WM gehanteer sou word.
Soos reeds genoem, is die WM hoofsaaklik Kommunisties. Soos Geraldine Frazer-Moleketi tydens ’n onderhoud gesê het, was dit ’n groot eer vir ’n ANC-lid om deur die SAKP genader te word om by die SAKP aan te sluit. Slegs die bestes word deur die SAKP gewerf. Dit is ook noemenswaardig dat daar maar sowat 18 000 SAKP-lede is en dit is dus verstaanbaar waarom die aan- tal SAKP-kabinetsposisies buite verhouding hoog is. Mens moet egter in gedagte hou dat die oorgrote meerderheid leiers binne die SAKP informante of spioene was.
Een rede waarom die SAKP so goed geïnfiltreer is, was dat die apartheidsregering hierdie informante kon gebruik om op die Rus- se te spioeneer. Hierdie inligting en toegang tot die Russe was waardevol vir Westerse lande. Franse Intelligensie het byvoor- beeld vir Mbeki gehanteer en aan die begin het Mbeki kwitansies geteken. Maar wanneer jy die dag president is, teken jy nie meer kwitansies nie en die verhouding word dan vriendskaplik. Selfs vandag is hierdie bewyse van onskatbare waarde omdat Frank- ryk finansieel bevoordeel word uit Mbeki se posisie as president van Suid-Afrika. Frankryk beskik vandag steeds oor die same- werking van verskeie Afrika-leiers. Eintlik is hierdie leiers niks anders as spioene nie en behoort hulle vir hoogverraad aangekla te word.
Die metodologiese benadering van hierdie groep is ook multi- dimensioneel. Aangesien die WM oorwegend Kommunisties is, kan dit as ’n moderne weergawe van die ou Kommunistiese presidium gesien word. In die Kommunistiese ideologie bestaan die presidium uit die mense agter die skerms wat hoofsaaklik die regering beheer of daaroor waak, maar dit hou ook toesig dat die ideologie deurentyd toegepas word. Daarom sal hulle ook poog om as katalisator teen die Afrikanerbond op te tree. Dit dien egter slegs as rookskerm.
Die situasie het onlangs verander omdat die Lusaka-groep (Re- gering) openlik probeer het om ’n wig tussen partye te slaan wat tot ’n skeuring kan lei. Dit is presies wat die Afrikanerbond wil bereik en hier sal die WM baie waardevol vir die Afrikanerbond wees. Die Afrikanerbond kan nou strategieë beplan en die WM tot sy eie voordeel aanwend.
Die swak punt in hierdie plan is dat Mbeki slegs die kabinet beheer. Hy kan egter sy Intelligensie-apparate gebruik om mense binne die alliansie te diskrediteer, en Cosatu en die SAKP (“sko- nes”) begin nou hulle kommer daaroor uitspreek. Omdat die Afri- kanerbond die korruptes in beheer wil hê om beheer oor die ANC uit te oefen, blyk dit duidelik waarom Mbeki hierdie weg baie versigtig gekies het.
’n Bron in die Skerpioene het op verskillende geleenthede aan die skrywer gesê dat Cyril Ramaphosa eintlik die ANC se Nr. 1 man is. Dus, indien Mbeki wil oorleef, moet hy Ramaphosa neutra- liseer. Wat ook belangrik is om in ag te neem, is die klaarblyklike inligting wat deur die media in Augustus 2000 gelek is dat Rama- phosa deel van ’n Amerikaanse/Britse plan was om van Thabo Mbeki ontslae te raak. Onlangse beweerde sameswerings maak nou sin as mens in ag neem dat die Afrikanerbond ’n noue ver- bintenis met die CIA en MI6 het. Mbeki is op hierdie stadium die grootste vlieg in die salf vir byna al die rolspelers.
Die vraag is, wie sou die meeste baat daarby vind met die vry- stelling van hierdie komplotbewerings? Hits die luiperds in die- selfde hok aan om teen mekaar te veg en wanneer die slagting verby is, is die sterkste een in beheer. Maar daar kon ook ’n ander strategie gewees het. Wat het van die bewerings geword? Soge- naamde “ondersoeke” is geloods en daar is glo bevind dat die be- werings ’n klomp snert is. Die waarheid is dat dit nie ’n klomp snert is nie, maar dat Mbeki self ook daarby betrokke is tesame met die Afrikanerbond.
Cyril Ramaphosa het tydens ’n jag-ekspedisie waarop generaals Constand Viljoen en Tienie Groenewald hom skuins voor die ’94 verkiesing geneem het, aan hulle vertel dat hy altyd ’n Kom- munis sal wees. Voorheen was die enigste probleem met die Kommuniste dat hulle nooit die beheer oor die ekonomie kon be- kom nie. Hulle beheer nog steeds nie die ekonomie nie, en sal dit ook nooit wees nie, omdat die Afrikanerbond dit beheer, maar hulle (die Kommuniste) beheer feitlik alle HOP-aanstellings met ’n ystervuis. Die geld vir die HOP-projekte kom egter van dwelms af waarvan die infrastruktuur deur die apartheidsregering geskep is maar meer hieroor later. Alle persverklarings en openbare toe- sprake deur HOP-benoemdes geskied onder toesig van die WM, en die Afrikanerbond finansier dit.
Volgens bron D, leef hierdie aangesteldes in gedurige vrees, en hy sê dat hy nog nooit voorheen so iets gesien het nie. Hulle sal nog teen hulle beterwete optree, maar nooit teen die WM nie.
Die WM maak uitgebreide gebruik van die media (’n ou Kom- munistiese propaganda instrument) om hulle (ANC-alliansie) onbevoegdheid te verbloem en plaas die blaam vir al hulle mis- lukkings en “swakhede” op die onsterflike sondebok, apartheid. Dit is ’n uiters gevaarlike spel waarmee die WM hier besig is omdat hulle met die proses ook besig is om blank en swart te ver- vreem en derhalwe meer rasseverdeling te veroorsaak as wat apartheid ooit gedoen het. Geïsoleerde rassevoorvalle word to- taal uit verband geruk, wat die indruk skep dat dit die norm is. Dit kan ook ’n set wees om die blankes passief te maak.
Dit werk op dieselfde beginsel as wat die NP teen die regses toegepas het. Regsgesindes is as naïef en onnosel voorgehou, en omdat niemand as naïef en onnosel beskou wil word nie, het die meerderheid blankes (dikwels teësinnig) die NP se hervormings- beleid gevolg omdat die NP hulleself as die itelligentia voorge- hou het. Hulle laat ook sover moontlik geen publisiteit toe wat hulle moontlik kan skaad nie. In beginsel is daar hoegenaamd geen verskil tussen die ou apartheidssensuur en die huidige “sen- suur” nie.
Die WM het ook sakebelange vir hulleself begin skep op die- selfde wyse as wat die Afrikanerbond dit gedoen het. Wanneer mens na eenvoudige ‘veranderinge’ kyk, soos nommerplate, nuwe paspoorte en nuwe vuurwapenwette, om maar ’n paar te noem, dan jaag dit geld uit die publiek se sak selfs miljoene rande, en dit bevoordeel ook net sekere mense. Dis veral interes- sant as ’n mens begin kyk aan wié hierdie tenders toegeken word. Daar moet in ag geneem word dat mense wat hulle eie besighede besit, nie vryelik kan praat nie en eers goedkeuring van die WM moet kry voor hulle selfs ’n openbare toespraak kan maak. Dit is dus duidelik dat die WM in beheer van swart besigheid is. Kyk mens dieper na bv. die privatisering van ESKOM, TELKOM, TRANSNET en DENEL, sal Jan Publiek sy hande saamslaan as hy moet weet wié die hoofaandeelhouers is.
Intussen word privatisering al meer ’n twispunt tussen die ANC en die vakbond Cosatu. ’n Breekspul kan binnekort verwag word en dit kan die ANC-regering in ’n krisis dompel. Die eerste breuk tussen die ANC en Cosatu het gegaan oor die ANC se Gear- standpunte. Voorheen het hulle HOP as beleid gehad, en toe Co- satu hulle daarvan beskuldig dat hulle die arm massas in die steek laat, het hulle Gear as beleid aanvaar. Dit behels privatisering waardeur staatsbates verkoop word en in die hande van die Jode geplaas word. Volgens Cosatu is dit direk in stryd met die begin- sels van die Freedom Charter wat reeds in 1955 die grondslag vir die ANC se toekomstige beleid uiteengesit het, en daarvolgens behoort alle staatsgrond en -eiendomme aan die mense wat daar werk of dit bewerk.
Cosatu is reeds besig met sy planne om ’n tipe van sosialistiese of arbeidersparty te stig.
Die Intelligensie-agentskappe se rol hierin moenie onderskat word nie. Nog iets om in ag te neem, is die belangrike rol wat DIS vervul. DIS “was” die ANC se Intelligensie-agentskap. DIS het uit sewe verskillende afdelings bestaan. Een van hulle was, of is nog steeds die Sekuriteitsafdeling van DIS. Die meerderheid van hierdie mense sit tans gerieflik in direkteurskappe of hoër posi- sies binne die intelligensiegemeenskap. En die vraag is, aan wie is hierdie mense getrou? Die Nuwe Suid-Afrika? Nee, ongeluk- kig nie, want een van DIS se hoofkenmerke was nog altyd sy absolute korruptheid. En vandag is dit ook sy hooffunksie om die korruptes in die regering te beskerm. Die ergste skokke lê egter nog voor, want die Soustrein is nou eers besig om spoed op te tel...
Die vernaamste lande wat die WM ondersteun, is Sjina, Rusland, Pakistan, Libië, Palestina, Iran, Irak, en Indië. Met inagneming van hoeveel daarvan ook Moslem-lande is, sal die leser die enormiteit van die probleem begin verstaan. Dit word dan ook logies om jouself af te vra aangaande die verhouding tussen Kommunisme en die Islamitiese godsdiens. Die ander vraag is hoe ’n groot rol die Adler-groep saam met die Afrika- nerbond speel deur hierdie Moslem-verhouding in anti-Sionisme sentiment te gebruik. Dit klink miskien vergesog, maar die idee kan nie buite rekening gelaat word nie. Onthou, daar is nie grense binne die intelligensie wêreld nie.
Wat egter uiters kommerwekkend is, is die talle HOP-aanstel- lings in die regering, veral in strategiese en sensitiewe posisies. Die rede hiervoor is dat “molle” se lojaliteit by hulle geheime ondersteuners lê, en nie teenoor hulle land/kiesers nie. Die skry- wer is daarvan bewus dat die Afrikanerbond direkte toegang tot NIA/SAGD se rekenaars het. Die Afrikanerbond beskik ook oor die kodes om die databasisse in te kom.
Figuur 2 toon ’n basiese struktuur van die WM. Daar moet ge- meld word dat die basiese model van Figuur 1 in aldrie groepe toepaslik is, maar Figure 2 en 3 is bykomend tot die basiese model.

Figuur 2

Islamitiese ekstremiste

Die derde groep, die Islamitiese Ekstremiste (IE) se aktiwiteite is ook bekend. Hulle is besig met ’n sewejaar-oornameplan vir Suid- Afrika. Die bekende Amerikaanse Moslem-leier, Farra Khan, van die Nasie van Islam-organisasie, wat ’n paar jaar gelede Suid-Afrika besoek het, is uiters aktief in Suid-Afrika. Sy groep se aktiwiteite en werwingsveldtog is ver meer gevorderd as wat enigiemand sal wil erken. Hulle hoofdoelwit is om Suid-Afrika binne sewe jaar in ’n Moslem-staat te omskep.
Hulle is met ’n intensiewe werwingsprogram onder die swartes besig, veral in die landelike en arm gebiede. Die groep maak uit- gebreide gebruik van die hoë misdaad-vlakke om swartes te werf. Selfs die berugte rower, Chauke, het hom tot Islam bekeer.
Omdat die Kommunistiese en Islamitiese ideologieë so na aan mekaar is, moet mens die vraag rakende die rol en invloed van die Islamitiese Ekstremiste onder die mikroskoop bekyk, asook in ag neem dat die KABAL die WM finansieel ondersteun.
Op Sondag 10 September 2000, het feitlik al die koerante berig dat PAGAD agter die terreurveldtog in die Kaap sit en dat hulle ondersteuning vanuit die buiteland ontvang.
Dit is wel so, maar wat die koerante nagelaat het om te sê was dat:
1). Pagad maar slegs één organisasie van vele in die Moslem- broederskap is, en:
2). Die hoofkwessie is dat Suid-Afrika deel vorm van ’n wê- reldwye program onder beheer van die Islamitiese Ekstremiste. Moslems beklee sekere sleutelposisies in die regering deur hul Kommunistiese verbintenis. Hierdie enkelinge, binne die ANC- regering, gebruik hulle magsposisies om ’n anti-Sionistiese sentiment te bevorder. Hierdie strategie was heel ooglopend in die opbou van die anti-rassismekonferensie wat verlede jaar in Dur- ban gehou is.
Die beste IE-rekrute gaan na Johannesburg, Durban en Kaap- stad vir meer gevorderde opleiding. En dan word die bestes on- der hulle gekeur om in lande soos Afganistan en Libanon verdere opleiding te kry. Soos vroeër in hierdie hoofstuk aangedui, hoef daar nie net bande met die Ekstremiste alleen gesmee te word nie, want Islam is ’n lewenswyse en nie net ’n ideologie nie. Die bande kan ook met gewone Moslem-organisasies wees.
Dit is ook belangrik om die betrokkenheid van Moslems te sien in verskillende groot Regeringskontrakte soos die wapentransak- sie, C-Sel en die taxi-nywerhede. Die Israelse buitelandse Intelli- gensieagentskap, MOSSAD, is al lank besig om hierdie aktiwi- teite te monitor en het ’n synetwerk in Suid-Afrika ontwikkel. (MOSSAD maak van verskillende frontmaatskappye gebruik. AIN [Associated Intelligence Network] is blykbaar een van hul- le). AIN is waarskynlik die skakel tussen MOSSAD en PAGAD.
Maar met die Islamitiese Ekstremiste reeds goed in die Suid- Afrikaanse Intelligensiedienste vasgewortel, het hulle deur amp- telike strukture met ’n teenoperasie begin. Polisie-Intelligensie is reeds die afgelope vyf jaar besig met ’n ondersoek na MOSSAD se aktiwiteite in Suid-Afrika. Toe die skrywer dit teenoor Bertie Jackson en Ivan Pillay van SAGD meld, het hulle genoem dat die polisie die projek van SAGD gesteel het. Mo Shaik, ’n Moslem en ’n vorige senior lid in NIKOK, was een van die vorige apart- heidsspioene wat vir die blootstelling van Operasie-VULA van die ANC verantwoordelik was, volgens ’n hooggeplaaste bron in die Skerpioene.
Volgens ’n ander bron in die Skerpioene, is NIA te blameer vir die PAGAD-geweld in die Wes-Kaap. PAGAD bestaan uit promi- nente NIA-agente. Selfs die wapens word deur NIA en AIN ver- skaf, wat dan in ag neem dat bendegeweld ook met BSB verbind word.
Essop Pahad, die Minister vir die Staatspresident se kantoor, is ook ’n Moslem. Binne sekere kringe in die Intelligensiegemeen- skap, word gesprekke om Moslem-aktiwiteite apart gevoer, son- der dat enige Moslems in die vertrek teenwoordig is. Hy is blyk- baar ook een van die WM en deel van KABAL. KABAL se rol moet ook binne die WM in ag geneem word, tesame met die in- vloed wat die Ekstremiste kan uitoefen.
Telefoongesprekke op band is nog beskikbaar tussen Dullah Omar (nie ’n Moslem nie) en die PAGAD-leier, waartydens Omar PAGAD oor polisieklopjagte gewaarsku het terwyl hy nog Minister van Justisie en Intelligensie was. Die afgetrede Polisie- kommissaris, Suiker Brits, het hierdie ondersoeke gelei en werk nou vir ’n privaat maatskappy, AIN (Associated Intelligence Network meer oor hierdie organisasie in Hoofstuk 4.) Daar word geglo dat AIN hulle stigtingsfonds van MOSSAD verkry het. Neem in ag dat meer bomme in die afgelope twee jaar in die Wes- Kaap ontplof het as gedurende die ANC se militêre aanslag teen apartheid in die Wes-Kaap.
Hulle het ook sommige van die ander belangrike partye geïnfil- treer. Vanweë die ooreenkoms tussen hulle en Kommunisme, is sommige van die operasies gesamentlik uitgevoer, maar hulle bly getrou aan Islam. In die meeste gevalle ken die verskillende groepe nie mekaar se ware identiteite of motiewe nie. Die groot- ste buitelandse ondersteuning kom van Indië, Pakistan, Iran, Irak, Libië, Palestina en Afganistan.
Ekonomies sorg hulle vir hulleself, soos deur die onlangse wa- pen-aankoopprogram deur te verseker dat die kontrakte aan hulle toegeken word (Aanhangsel 11) (Shaik-broers). Thompson CSF (SA) is ’n Franse Intelligensie- (Ollivier konneksie) frontmaat- skappy wat deur die Shaik-broers (Mo Shaik, vorige SAP-spioen) gebruik word om die ooreenkoms te vergemaklik. Die koerant, Beeld van 19-09-2000 bevestig wat Patricia de Lille van die PAC gesê het dat die ouditeur-generaal onreëlmatighede met die toe- kenning van kontrakte gevind het met die wapentransaksieprose- dures, en dat mense omkoopgeld ontvang het.
Mens sal ’n Moslem in elke HOP-projek vind, en in die meeste gevalle dieselfde mense, of hulle familie; soos met die wapen- transaksieprogram, vind mens die Shaik-broers. Die politici, wat veronderstel is om toesig te hou sodat sulke dinge nie plaasvind nie, kyk gerieflikheidshalwe anderpad omdat mense aan die spits, insluitende Thabo Mbeki, omkoopgeld ontvang het. Om die wapen-aankoopprogram weereens as voorbeeld te gebruik: het die vorige Minister van Verdediging, Joe Modise, het geld van British Aerospace ontvang; Modise het weer op sy beurt geld aan Mbeki gegee. Generaal Lambert Moloi (Modise se swaer) is instrumenteel gebruik om hierdie geld deur verskillende maat- skappye, insluitende Vuvani-produkte, te versteek.
Mens kan vra waarom Lambert Moloi ook in ’n maatskappy, Ubambu Investment Holdings, met OPM/Ukukhula, ’n SAGD frontmaatskappy, betrokke is. Dit is hoe die HOP-programme bestuur word. Die belangrikste faktor is dat die sogenaamde her- beleggingsprogramme meestal aan Moslembeheerde maatskap- pye gegee word. Neem dan in ag dat die Afrikanerbond instru- menteel is in hierdie befondsing, dan is dit nie vergesog om te sien dat die Adler-groep die Moslems teen die Jode gebruik nie.
Die skrywer wil dit duidelik maak dat hierdie nie ’n aanval op enigiemand is nie, maar vrae móét gevra word oor wat in Suid- Afrika aangaan. Wanneer iemand ’n huis wil bou, wil die eienaar ingelig wees oor die kwaliteit van boumateriale wat gebruik word. Dieselfde beginsel het betrekking op die regering van die land; mense moet weet wat aangaan, want dis is hulle kinders se toekoms waarmee daar gespeel word.
Minister Steve Tshwete het op SABC 2-nuus op 11 September 2000 erken dat Suid-Afrika in ’n tweede Algerië ontaard het. Volgens die Minister is die Ekstremiste besig om ’n “Jihad” (Hei- lige oorlog) teen Suid-Afrika te voer en die situasie kan tot ’n volskaalse stedelike terroristeoorlog uitbrei (Die mees onrusba- rende is dat die Afrikanerbond, deur PAGAD-agente, hierdie proses ondersteun). Die skrywer se kontak in die Skerpioene het gemeld dat die Moslem-ekstremiste die Wes-Kaap in ’n Moslem- staat wil omskep. Dit was mnr. P.W. Botha wat by geleentheid vir Nelson Mandela gewaarsku dat die Moslem Ekstremiste die ANC nog sal vernietig.

Figuur 3.

Hoofstuk 2
Politiek

Die doel van hierdie hoofstuk is om aan die leser te toon tot wat- ter mate Intelligensie-infiltrasie in die verskillende partye plaas- gevind het. Die infiltrasie bereik ’n hoogtepunt met invloede wat die Suid-Afrikaanse politieke arena in niks anders as ’n grap omskep het nie. Dit is ook opvallend dat sedert die NNP in die ANC opgegaan het, die ander partye hulle sigbaar daarvan weer- hou om die ANC aan te val. Afrikanerbonders binne hierdie par- tye gebruik dus hulle invloed om die verskillende partye te kal- meer.
Oor die NNP se geflikflooi met die ANC, het Sandra Botha van die DA in die parlement aan Mbeki gesê: “Mr President, you must not think that every frog you kiss will turn into a prince”.
African National Congress (ANC), Congress of South African Trade Unions (COSATU) en Suid-Afrikaanse Kommuniste Party (SAKP).

Mense wat as gevolg van hulle ondersteuning vir die ANC in bal- lingskap was, het nooit 50 000 oorskry nie. Senior Intelligen- sie-ontleders het vasgestel dat die meeste van die sogenaamde “comrades” wat die land na die 1976-opstande verlaat het, eintlik gewone misdadigers was. ANC-informante is vanuit hierdie hoek gewerf en het ook ander besoedel voordat hulle gewerf is. Ander wat nie ontvanklik was nie, is deur hulle eweknieë eenkant toe gestoot. Indien die ANC nie spoedig van hierdie bose elemente ontslae raak nie, sal hulle dit nooit oorleef nie, want geheime magte sal voortgaan om die land op slinkse wyse te bestuur soos hulle wil, en mettertyd sal Suid-Afrika net nog ’n Afrika-statis- tiek wees.
Die politieke situasie betreffende die ANC, Cosatu en SAKP deur die Afrikanerbond se oë gesien, kan in vier fases ontleed word. In die eerste fase moes die Afrikanerbond vasstel wie die leiers was en wie leiers binne die ANC en sy alliansies sou word. In fase twee moes daar vasgestel word wie in die ANC en sy alliansies reeds op die vier verskillende intelligensie-instellings van die Suid-Afrikaanse regering se betaalrol was, sowel as dié van internasionale Intelligensie-agente. NID (Nasionale Intelli- gensiedienste) het al die spioene se name tydens die apartheids- era aan president Nelson Mandela gegee. Met ander woorde die Intelligensiestrukture was van hierdie spioene bewus. Nelson Mandela het self by geleentheid gesê dat hierdie gewese spioene ’n groot bedreiging vir Suid-Afrika inhou omdat die kanse goed is dat hulle steeds met hulle vorige hanteerders saamwerk.
Bevestigde spioene en besoedelde medewerkers op hierdie oomblik is:

Verklaring: (B) = Besoedel (S) = Spioen

Thabo Mbeki (B, S – Frankryk)
Jacob Zuma (B – MI)
Cyril Ramaphosa (S – Veiligheidspolisie)
Kader Asmal (S - NID)
Joe Modise (S – MI)
Mathews Phosa (S – MI/DCC)
Tokyo Sexwale (B)
Sydney Mufamadi (S – Veiligheidspolisie)
Dullah Omar ( S – NID)
Jeff Rabede (S – ?)
Billy Masetla (S – ?)
Siphiwe Nyanda (S – ?)
Mo Shaik (S – Polisie – Brig. Osie Oosthuizen)
Irvan Khosa (S – MI)
Desmond Tutu (B)
Allan Boesak (B)
Joe Ndlanda (S – Oos Duitsland)
Tony Yengeni (S – ?)
Peter Mokaba (S – intussen dood aan Vigs?)
Tito Mboweni (B)

Nie al die spioene se name is op die lys nie. Die skrywer verkies om nie al sy inligting te openbaar nie. Baie van die hanteerders is persoonlik aan die skrywer bekend.
Die derde fase vir die Afrikanerbond was om te besluit oor wie uitgefaseer moet word en deur Afrikanerbond-keuses vervang word, sowel as die beste taktiek om hierdie doelwitte te bereik. Die finale fase was bestuur.
Om leiers te vind moet mens die verskillende groeperings bin- ne die ANC verstaan. Daar is vier hoof groeperings, nl:
a) Die Robben Eiland-groep wat hanteerbaar was en wat die eerste vyf jaar van “demokrasie” sou vorm.
b) Die Lusaka-groep wat totaal besoedel was en in wie se hande die mag nou is.
c) Die SA. Kommuniste Party (SAKP) en die arbeidersunie, Cosatu, wat geïnfiltreer is, en
d) Die United Democratic Front (UDF) en ander.
Die leiers wat deur die Afrikanerbond geïdentifiseer is, was Nel- son Mandela, Chris Hani, Thabo Mbeki, Joe Modise, Sydney Mufamadi, Dullah Omar, Mathews Phosa, Jacob Zuma, Cyril Ramaphosa, Tokyo Sexwale, Tito Mboweni, Steve Tshwete en Jeff Rabede.
Die Afrikanerbond het spoedig gevind dat baie van die ANC standvastiges en hulle alliansie-leiers reeds op die Intelligensie- gemeenskap se betaalstaat was, mense soos Joe Modise, Dullah Omar, Jacob Zuma, Cyril Ramaphosa, Irvan Khosa, Mo Shaik, Billy Masetla. Jeff Rabede en Sydney Mufamadi, om maar net ’n paar te noem.
Nelson Mandela was nie op die betaalrol nie, maar hy kon beïn- vloed word. Die rede hiervoor was dat hy tydens sy gevangeskap opgelei is om te verseker dat ’n gladde oorgang bewerkstellig word. Dit was strategies vir hom om vorige spioene aan te stel. Dit het ook sy hand versterk, aangesien Mandela met radikales binne die ANC moes saamwerk. Maar sekerlik die grootste grap was dat die ANC hulleself internasionaal as suksesvolle onder- handelaars vir vrede probeer verkoop het! As dit nie was vir die 80% Judasse in hulle geledere nie, sou daar geen oorgang gewees het nie, laat staan nog ’n vreedsame een
.




VERVOLG-[/b]


Laas bewerk deur KVB000000002 op Sun Jul 04, 2010 9:34 pm; altesaam $s keer bewerk.
Terug na bo Go down
Sien gebruiker's profiel
KVB000000002
Admin


Aantal posstukke: 1253
Join date: 2010-02-07

PosOnderwerp: Re: BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG   Sun Jul 04, 2010 8:57 pm

-VERVOLG:

De Beers

Byna vier dekades voordat die Reserwebank tot stand gekom het, was Suid-Afrika se goud en geldreserwes in die Oppenheimer- familie se besit. Die Reserwebank het eers in 1923 sy vennoot geword, en sedertdien het hulle gesamentlik die alleenreg om rentekoerse te bepaal en inflasie te manipuleer soos wat hulle voel nodig is om die bevolking in toom te hou, en om hulleself verder te verryk. Dan het hulle ook die alleenreg gehad om te be- paal hoeveel geld die land mag inkom of verlaat.
Die rol wat die Oppenheimers in die oorgang na die Nuwe Suid-Afrika gespeel het, het onlangs aan die lig gekom met die bekendmaking dat Harry Oppenheimer, wat toe nog in lewe was, in 1990 R1 miljoen aan die ANC geskenk het.
Nelson Mandela het self hierdie inligting wat bedoel was om ’n dig bewaarde geheim te bly, bekendgemaak toe hy die opening van ’n kraamsaal by die Catherine Booth Hospitaal in Gingindlo- vu in Zoeloeland waargeneem het. Mandela het vermeld dat hy ten sterkste aangemaan is om hierdie skenking dig te hou om te verhoed dat dit wêreldkundig word. Oppenheimer het die geld aan die ANC geskenk as voorsitter van Anglo American.
Die geld sou aangewend word vir die repatriasie van 20 000 ANC-lede uit die buiteland. Hulle sou na Suid-Afrika terugkeer sodat hul leierskorps aan die onderhandelinge met die NP onder mnr FW de Klerk kon deelneem.
Met Mandela se verkiesing as president in 1994 het die Oppen- heimers dit feestelik saam met die ANC op ’n geselligheid in Johannesburg gevier.
Maar teen 2001 het die Oppenheimers begin besef dat indien hulle goud- en diamantbates in die land bly, dit spoedig deur die ANC-regering geplunder gaan word; en met ’n goed beplande en slinkse transaksie het ’n konsortium, bekend as De Beers Investment-konsortium (DBI), bestaande uit die Oppenheimer-familie (45%), Anglo American (45%) en Debswana (10%).Anglo Ame- rican en die Oppenheimers die De Beers-maatskappy oorgeneem en al sy bates na Amerika laat oorplaas.
Die diamant-gesin Oppenheimer sou ook jaarliks sowat R105 miljoen (15 miljoen dollar) betaal word om De Beers te bestuur.
Die nuus in verband met die oorname is in ’n brief aan aandeel- houers bekend gemaak, en daarin word o.m. vermeld dat mnr. Julian Ogilvie-Thompson, voorsitter van Anglo American, sowat R147 miljoen (21 miljoen dollar) uit die voorgestelde oorname sou maak.
Die aanbod behels 0,43 van ’n Anglo-aandeel en $14,40 in kontant vir elke De Beers-aandeel. De Beers-aandeelhouers sal ook Anglo se dividend van $1,30 vir elke Anglo-aandeel ont- vang. Beleggers wat De Beers-aandele op 23 Maart gehou het, sal ook ’n De Beers-dividend van $1 ontvang.
Dit bring die totale aanbod op $41,85 per De Beers-aandeel te staan. In randterme is die aanbod R335,22 per De Beers-aandeel.
Die Daily Express berig die multimiljoenêrsgesin Oppenhei- mer wil die hele maatskappy vir homself toe-eien. `Die Oppen- heimers wil die maatskappy goedkoop verkry, en hulle het dit so aangevoer dat dit na ’n familie-kokery lyk. Op sy beurt sê die Daily Telegraph weer dit is buitengewoon vir ’n voorsitter (mnr. Nicky Oppenheimer) om die oorname voor te stel van ’n maat- skappy waarin hy ’n aansienlike persoonlike aandeel het.
Mnr. Nicky Oppenheimer, adjunk-voorsitter van Anglo American en voorsitter van De Beers, besit aandele van R15,073 mil- jard in Anglo American.
Boonop kry hy ook ’n stewige jaarlikse salaris en sy dividende wat belastingvry is, was R450 miljoen vir die geldjaar tot einde Desember. Dié syfers blyk uit die jongste jaarverslag van Anglo American (2000-2001). Syfers oor ander bekendes in die Anglo American-stal word ook bekend gemaak, soos mnr. Bobby God- sell wat ’n inkomste van meer as R3,5 miljoen in ’n jaar verdien het. Godsell is egter nog ver van een van die heel rykstes in die Anglo-stal. Van die sowat 29,613 miljoen aandele wat Oppen- heimer besit, is slegs 355 285 as trustee van ’n welsynstrust, die res, steeds meer as 29 miljoen aandele, behoort regstreeks aan hom deur familietrusts. Dié belange word egter verswyg en geen aanduiding is in De Beers se jongste jaarverslag gegee van Op- penheimer se persoonlike belang in die groep of sy vergoeding as voorsitter nie.
Sy pa is in ’n stadium as een van die wêreld se tien rykste mans bestempel en is in Augustus 2000 op 92 dood. Sy skatte is al op ’n konserwatiewe R80 miljard geskat, wat daarop dui dat die familie steeds ’n aansienlike belang in die diamantreus De Beers hou wat nou vir sowat R150 miljard as ’n oornameteiken in Anglo se visier is.
’n Mens sou verwag dat pres. Thabo Mbeki teen die oorname van De Beers gekant sou wees, aangesien die sluiting van De Beers die SA ekonomie nog uiters nadelig gaan tref. Maar uit sy reaksie blyk dit dat Thabo Mbeki heel in sy skik was met die transaksie.
Mbeki het in 2001 in sy repliek op die debat oor sy staatsrede by die opening van die parlement verwys na die ooreenkoms oor die transaksie. Hy het gesê dat na raming sal buitelandse valuta van $2,8 miljard, of sowat R21,8 miljard, Suid-Afrika onmid- dellik binnevloei danksy Anglo American se oorname van die diamantreus De Beers.
(Vandag weet nóg Mbeki nóg iemand anders wat van daardie meer as R21 miljard geword het).
Hy het De Beers se voorsitter, mnr. Nicholas Oppenheimer, en ander leiersfigure in De Beers en Anglo American bedank vir die bedagsaamheid om die herstrukturering van die twee korporatie- we reuse vooraf met die regering te bespreek.
Hy het ook die Oppenheimer-familie en Anglo American geprys vir die vertroue wat hulle met die transaksie in die nuwe Suid-Afrika stel. “Ek wil my opregte waardering uitspreek vir die vertroue wat in die nuwe Suid-Afrika getoon word deur ’n groep en ’n familie wat vir meer as ’n eeu ’n belangrike rol in ons land se ekonomiese groei en ontwikkeling gespeel het,” het Mbe- ki in die nasionale vergadering gesê. Dit het groot applous van parlementslede van alle politieke partye uitgelok.
Oppenheimer het vroeër ook gesê die transaksie is positief vir Suid-Afrika en Mbeki se presidentskap omdat dit ’n belangrike belegging deur Anglo American in die toekoms van die land ver- teenwoordig.
En noudat Oppenheimer die sinkende skip verlaat het, is die Afrikanerbond en Reserwebank alleen in beheer.


Hoofstuk 4

Intelligensie

Formele Intelligensie

Die Intelligensie sy was vir die Afrikanerbond se plan die be- langrikste. Mens kan dit as die brein agter die Afrikanerbond- plan beskryf. Dis belangrik om hier te meld dat daar metodies nie veel verskil is in die benadering van die drie geheime groepe nie. Die Afrikanerbond kon reël dat NIA en SAGD se direkteur-ge- neraals Seghase en Masetla, beide vorige spioene, aangestel word. Hulle Minister tydens die Mandela-era, Dullah Omar, is blykbaar ook ’n eertydse spioen. Die vorige Minister, Joe Ndland- la, het vir die Oos-Duitse geheimediens gewerk. Die Suid-Afri- kaners kon hom nooit direk werf nie. Masetla van SAGD het ook na sy aanstelling vir die CIA gewerk. Sy hanteerder, Price, van die CIA het ’n permanente adres naby McDonalds, digby die N4-afrit in Pretoria, waar hulle minstens tweekeer per week ont- moet. (Kipp, die mede-hanteerder was teenwoordig toe Alex Ko- varis kokaïen aan Thabo Mbeki in hulle veilige huis in Rosebank oorhandig het, en het gehelp om jong seuntjies vir Cyril Rama- phosa by ’n ander veilige huis in Killarney te bekom). Thabo Mbeki se betrokkenheid by dwelms is goed bekend by die VSA regering. John Kipp, van die CIA het ook kontak met Tienie Groenewald. Volgens Groenewald, het hy Kipp die laaste maal voor die 1994 verkiesing gesien.
Die Afrikanerbond het operatiewe in formele strukture, sowel as vorige operateurs wat in die informele sektore werk. Elkeen van die vier Intelligensie-strukture het primêre en sekondêre rolle. Dis belangrik om te noem dat dit nie ’n formele beleid van die Intelligensie-groepe is nie, maar die Afrikanerbond se beleid met hulle mense in die strukture. Beide die Wyse Manne en Is- lamitiese Ekstremiste maak gebruik van dieselfde strategie, maar met hoofsaaklik ander rolspelers. Die skrywer het hoofsaaklik op die Afrikanerbond gekonsentreer.
Die nuwe voorgestelde “Big Brother”-wetgewing is nie daarop gemik om misdadigers te vang nie, maar eerder om hoëlui-mis- dadigers binne die Regering te beskerm.

Militêre Intelligensie

Hoofkontroleur van die VAG: Tienie Groenewald. Afrikaner- bond-operateurs: Dr. Wouter Basson en sy neef, ook Wouter Bas- son, alias Chris Brits van die BSB.
Minister Joe Modise (Vorige) MI spioen tydens die apartheid tydperk: die Afrikanerbond-“houtpop” van Verdediging.
Geld van Aerospace ontvang (Wapentransakie)
Hoof van Verdediging, Sipiwe Nyanda – MI spioen tydens apartheid era.
NID-operateurs (NIS en SAGD, was voorheen bekend as Na- sionale Intelligensiediens) het hom (Nyanda) reeds in Swaziland in die bagasiebak gehad toe die operateurs beveel is om hom los te laat. Daar was dikwels nie voldoende kommunikasie tussen die verskillende agentskappe gewees nie wat gely het tot verwar- ring. In Soma was daar “sluipmoorde” wat moes plaasvind, maar wat nooit suksesvol was om die dekking van agente te verstewig nie.

Primêre rol

MI was vir die hoëleweringprogramme verantwoordelik, goud- en platinasmokkelary, en die implementering van die dwelmbe- soedelingsprojek. Hulle het ook misdadigers gewerf om hulle destabilisasieproses te bestuur (Ferdi Barnard tydens WVK ver- hoor op 2-10-2000). Byvoorbeeld, Mathews Phosa was ’n informant teen R1600 per maand en is deur NIA ondersoek vir sy rol in die dwelmroete vanuit Maputo in Mosambiek, wat ook met Alex Kouvaris, ’n agent wat aan die BSB bekend is, verbind word. Dit is ook op 10-11-2000 aan die skrywer bevestig dat die BSB steeds aktief is. ’n Diep-koverte SAGD agent het hierdie in- ligting aan die skrywer gegee.
Dit is ook belangrik om te weet dat Dimitri Econ, wat skakels met Alex Kouvaris het, ook ’n BSB medewerker is met skakels na byna al die hooflande se spioene in Suid-Afrika, nl:
-VSA
-Rusland
-MOSSAD

Neem ook in ag die feit dat ’n kontak van die skrywer met Di- mitri Econ in verband met Sunrock in aanraking was. Dimitri het die kontak gewys hoe die rolprogram opgestel is en dit korre- spondeer met dr. Pieter Joubert se verduideliking aan die skry- wer. Die skrywer het later uitgevind dat die BSB steeds ten volle operasioneel is, veral met dwelms en diamante. Die kontak is vanuit ’n BSB sel. Die BSB en DCC is baie aktief in die gebruik van verskeie mafias met hulle kriminele aktiwiteite. Voeg die Lu- saka-groep daar by wat oor die mag beskik, waarvan die meeste misdadigers is en wat ook saam met verskeie Mafias werk. Dus is die rede vir die hoë misdaadsyfer verstaanbaar.

Sekondêre rol

Bestuur en opleiding van misdaadsindikate deur die BSB en DKI.

Suid-Afrikaanse Geheime Diens (SAGD)

Hoofkontroleur van die Afrikanerbond: onbekend
Minister Dullah Omar (Vorige) -NIA spioen tydens apartheid
-die Afrikanerbond houtpop vir Intelligensie
Joe Ndlandla (Vorige) -Oos-Duitse spioen
-Indirek beheerbaar deur die Afrikanerbond
Hoof van SAGD –
Billy Masetla (Vorige) -NIA spioen tydens apartheid
-Tans CIA spioen
-die Afrikanerbond houtpop

Primêre rol

Herontplooiing van afgetrede Intelligensie-operatiewe in die RSA om SADEK te destabiliseer. Deur NEPAD as afspringbord in an- der Afrikalande se ekonomieë te gebruik, is Ally LUMKWANA een van die hoofrolspelers in die Afrikanerbond. Hierdie poging moet versigtig na gekyk word omdat dit maklik as poort tot ander misdaadaktiwiteite misbruik kan word. SAGD is aangewend om inligting oor die ‘skoon’ ANC-lede bloot te stel. die Afrikaner- bond is bewus van hierdie ondersoeke.

Sekondêre rol

“Veër” vir die Afrikanerbond en toesig oor die Afrikanerbond se geheimhouding, en die Afrikanerbond ingelig te hou deur lek- plekke te vind. Soos die skrywer vroeër aangedui het, het die Afrikanerbond toegang tot die rekenaars en Intelligensie-struk- ture.

Nasionale Intelligensie-agentskap.

Hoof kontroleur van die Afrikanerbond:
Onbekende Minister -Dieselfde as vir SAGD
Hoof van NIA – Seghase (voorheen)- MI spioen tydens apartheid era:
-Afrikanerbond marionet

Primêre rol

Bestuur van apartheidsera-spioene wat tans politici is.
Beheer van Italiaanse-, Griekse-, Portugese-, Russiese-, ens. Mafia-organisasies.
Destabilisasie van die Openbare Sektor en bestuur van radikale groepe soos PAGAD.

Sekondêre rol

Toesig oor sluipmoorde. Monitering van al die Intelligensie- agente se geheime projekte.
NIA het effektief alle ondersoeke betreffende die Afrikaner- bond deur die Spesiale Projekte Eenheid geblokkeer. Riaan Stander (het saam met Craig Williams gewerk, en albei is vorige operateurs) en Thabo Kubu (Riaan Stander het ’n beëdigde ver- klaring van Odile Harrington ontvang waarin Kubu vir haar ver- kragting geïmpliseer word tydens haar gevangenisskap in Zimbabwe) het inligting ontvang oor die polisielêer in verband met die Afrikanerbond. Hulle het beheer uitgeoefen deur Mathews Phosa (Vorige MI/DCC spioen en deur Stander vanaf 1992. Phosa het dit persoonlik aan die skrywer bevestig).
Phosa, die vorige Premier van Mpumalanga, het hulle toe “dringend” in die middel van die nag na Thabo Mbeki geneem (Mbeki het op hierdie stadium geen inligting betreffende die Af- rikanerbond van Mandela ontvang nie). Mbeki, toe nog vise- President, het hierna die Spesiale Projekte Eenheid op die been gebring.
Binne drie maande is R3-miljoen gesteel (inwendige bronne het die werklike bedrag nader aan R30-miljoen geskat) en die eenheid is gesluit. Die eenheid is deur Johan Alberts oor die ver- dwyning van die geld ondersoek (hy het destyds ook die Smit- moorde “ondersoek,” sowel as die sogenaamde “rooi kwik”- saak). Johan Alberts is onverwags ook as direkteur van NIA aan- gestel en hy het onmiddellik alle inligting oor die Afrikanerbond ontken, en dit as “twak” bestempel. Alle ondersoeke na die Afri- kanerbond word summier stopgesit. Stander is geskors, maar later weer aangestel. Kubu, wat onder bevel van Joe Ndlandla gestaan het, is ook weer aangestel. Tydens sy skorsing het Kubu geld van Sexwale ontvang.

Die Chris Hani-sluipmoord

Die skrywer wil die leser graag aan die ooreenkoms herinner wat die VSA met die ANC deur middel van Thabo Mbeki se broer aangegaan het om van Chris Hani en Winnie Mandela ontslae te raak. (Die onlangse hofsake teen Winnie kan as deel van hierdie proses gesien word). Die meeste van die mense wat by kriminele aktiwiteite betrokke is, is in werklikheid NIA Intelligensie-ope- rateurs.
Eugene Riley, ’n NIA spioen, het ’n verslag ingedien (Aan- hangsel 19) voor die sluipmoord dat Tito, alias TITIS, opdrag gegee het dat Chris Hani vermoor moet word. Riley se NIA han- teerders was Pottie en Ivan. Tito Maleka was in bevel van BBP sekuriteit by Shell-huis en het dus geweet wanneer Hani se lyf- wagte van diens af sou wees. Eugene Riley is op geheimsinnige wyse by sy huis doodgeskiet. Riley se kontak was Mohammed Amien Laher, alias Ramon, skoonseun van die groot dwelmbaas, Khan, ’n BSB-operateur (BSB vergaderings is gereeld by Khan se huis gehou). Khan was ’n BSB spioen binne die ANC. Riley het Laher in ongeveer ’87 gewerf. Hulle het beide vir DIS en MI gewerk. Die werwing het plaasgevind toe Riley vir Laher gear- resteer het toe hy (Riley) by die Brixtonse Moord- en Roofeen- heid gewerk het. Tito Maleka was Laher se kontak by DIS.
Kevin Trytsman, gewese BSB, wat nou vir Tito Maleka werk, is/was ook goed bevriend met George “Die Slagter” Damano- vitch (van die Afrikanerbond) (Aanhangsel 3) en Ferdi Barnard (gewese BSB en DCC). Walus was goed bevriend met Kouvaris (BSB agent). Arthur Kemp het die sogenaamde “hit list” saam met Gay (Derby-Lewis) opgetrek en het met die navorsing ge- help. Kemp was op sy beurt goed bevriend met Philip Powell wat by operasie Long Reach betrokke was, saam met Craig Williams en Riaan Stander, beide van hulle was BSB-operateurs. ’n Maand voor die sluipmoord was Powell, Kemp en Hani op dieselfde vlug. Dus was Kemp die persoon in die binnekring wat die “hit list” “nagevors” het.
Walus was saam met sy broer ook met wapensmokkelary vir die apartheid regering, sowel as die ANC betrokke.
Soos die skrywer voorheen gemeld het, het beide kante vooraf kennis gedra van, en het hulle eintlik saamgewerk in die uitvoe- ring van die sluipmoordplan op Chris Hani en die daaropvolgen- de geheimhouding.

Interne Sekuriteit (Suid-Afrikaanse Polisiediens)

Hoofkontroleur van die Afrikanerbond: Onbekend
Minister Sydney Mufamadi (Vorige) – SAPS spioen geduren- de die apartheids-era (Tydens sy tydperk as Minister het Fivaz, die Polisiekommisaris, vir Mufamadi in ’n lokval gelei) Hy was ’n Afrikanerbond-pop.
Steve Tshwete (Huidige) – Het ’n ernstige drankprobleem.

Primêre rol

Monitering van Regse groepe. Toename in misdaad weens swak polisiëring.

Sekondêre rol

Die oneffektiewe ondersoeke van misdaadgevalle en indirekte beskerming van misdadigers deur onbekwaamheid. Strategies- geplaasde mense skep die onbekwaamheid.

Skerpioene

Die skrywer het nie hulle bedrywighede ondersoek nie. Hy het egter ’n paar maande voordat dié liggaam gestig is, ontmoetings met Mathews Phosa en Riaan Stander gehad, en wel op die dag vóór hulle samesprekings met Jacob Zuma. Dit was tydens hierdie ontmoeting dat Mathews Phosa aan die skrywer bevestig het dat hy met Riaan Stander sedert 1992 saamwerk. As mens in ag neem dat Riaan Stander met Craig Williams in Projek Long Reach betrokke was, het die situasie ’n baie onheilspellende wen- ding geneem. Wat ook onheilspellend is, is die aanstellings van vorige Intelligensie- en Polisieamptenare – in baie gevalle beamp- tes wat noue skakels het met die Afrikanerbond. Polisieamp- tenare het ook wydverspreide korrupsie binne die Skerpioene se geledere gerapporteer waar Skerpioen-amptenare polisiebeamp- tes betaal om sake aan hulle (die Skerpioene) te gee wat reeds deur die polisie ondersoek is, waarna die Skerpioene die arresta- sies maak en krediet daarvoor ontvang.

Buitelandse Intelligensiedienste

Buitelandse Intelligensiedienste is nou meer aktief as ooit in Suid-Afrika. Die rede hiervoor is dat die meeste ander lande Suid-Afrika sien as die poort tot Groter-Afrika. Die skrywer kan bevestig dat Thabo Mbeki se Franse hanteerder vir Mbeki gebel het die dag toe hy president geword het om hom geluk te wens met sy nuwe posisie as president. Daar word geglo dat Mbeki steeds ’n Franse spioen is. Dit is verraad! Neem verder in ag dat Mbeki ’n baie noue vriendskap met Michael Oatley, die vorige Tweede-in-bevel van MI6 geniet. John Kipp van die CIA was ook naby genoeg om te aanskou hoe Mbeki kokaïen van Alex Kouvaris ontvang. Die leser sal seker saamstem dat hierdie situa- sie totaal onaanvaarbaar is, maar ook dat niks daaraan gedoen sal word nie.
’n Ander belangrike faktor is die feit dat indien Suider-Afri- kalande se skulde afgeskryf gaan word, sal hierdie streek vir alle praktiese doeleindes die rykste gebied in die wêreld word. Neem in ag dat mineraalgewys is Suider-Afrika een van die rykste bronne in die wêreld. Dus, deur NEPAD posisioneer Suid-Afrika homself in ’n baie goeie posisie, en sonder enige skuld, sal hy ’n globale speler wees.
Ook is dit belangrik om te onthou dat in die moderne spioena- siewêreld, het besigheid die norm as ’n front geword. Hierdie sakemanne is statusbewus, spoggerig en beweeg altyd in die “regte kringe”, dus is dit feitlik onmoontlik om teen hulle op te tree, om van arrestasie nie eens te praat nie. Een van die moderne spioene se taak is om ook ekonomiese voordele vir sy land te verseker. ’n Praktiese voorbeeld is die reeds veelbesproke wapen- transaksie, en die Franse spioene se betrokkenheid is ooglopend.

CIA

John Kipp is ’n CIA-operateur wat voortdurend in verbinding met Tienie Groenewald en Thabo Mbeki is. Soos reeds vermeld, was John Kipp saam met Mbeki toe Mbeki dwelms van Alex Kouvaris ontvang het. Omdat Intelligensie-operateurs verskil- lende name gebruik, is dit moeilik om te bepaal wat hulle regte name is, en met wie hulle kontak het. Daar is egter vasgestel dat John Kipp werklik bestaan. Die CIA is baie aktief in Rwanda, wat senuweeagtigheid veroorsaak, veral in die DRK. Die skry- wer het bevestig dat die CIA kontak met die Afrikanerbond, sowel as die IVP het. ’n Bron in die Afrikanerbond het aan die skrywer gesê dat inligting tussen hulle en die CIA uitgeruil word. Dit is nogal ironies dat die VSA, wat homself as ’n morele reg- verdige nasie na buite projekteer, terselfdertyd Mbeki, ’n dwelm- gebruiker, ondersteun. Die CIA is reeds lankal in besit van hier- die inligting, aangesien hulle operateurs in Lusaka weet wat in Lusaka aangaan insoverre dit dwelmhandel betref. Hulle weet dat die Suid-Afrikaanse Apartheid Intelligensie-operateurs met ANC-lede in dwelmhandel betrokke was.
Maar dit hou blykbaar weinig of geen finansiële voordeel vir die VSA in om met hul kennis oor Mbeki se dwelmmisbruik te probeer smokkel nie. Die skrywer is daarom van mening dat die VSA Mbeki gebruik om hulle beleid vir Afrika deur NEPAD voor te stel. En op hierdie stadium is hy druk besig daarmee, hoe- wel hy uit vele oorde teenstand kry.

MI6

Volgens ’n hooggeplaaste bron in die Afrikanerbond, is CEIX ’n MI6 front. Hulle “optrede” as ’n vooraanstaande “private” maat- skappy wat in ekonomiese ondersoeke spesialiseer, gee hulle die perfekte verskoning om enige inligting op hierdie gebied in te sa- mel, en dit help hulle ook om toegang tot geheime inligting uit regeringsbronne te bekom. MI6 het direkte toegang tot Mbeki deur CEIX. Dit is belangrik om te weet dat totdat die ANC deur FW de Klerk ontban is, was Mbeki ’n SAKP lid in Brittanje.
Dit is dus net logies dat MI6 gedurende Mbeki se tyd in bal- lingskap in hom sou belangstel, en nog meer logies om hulle belang voort te sit noudat hy President is. (Dink maar aan die Britse Aerospace se £2 miljoen betaling in Vuwani-projekte om die wapentransaksie te beklink). Volgens ’n bron in die Afrika- nerbond het hierdie organisasie ook noue skakels met MI6, en word inligting op gereelde basis uitgeruil.

Frankryk

Die Franse Intelligensiediens is een van die bedrywigste in die gebied, indien nie dié bedrywigste nie. Die skrywer het vasgestel dat Thabo Mbeki as spioen vir hulle gewerk het. Hulle netwerk in SADEK is nie baie groot in terme van getalle nie, maar hulle maak uitgebreide gebruik van die superspioenstruktuur waar hulle minstens twee hoëprofiel-persone in elke land het wat kon- tak met die meeste van die invloedryke mense het. Twee van dié mense wat deur die skrywer geïdentifiseer is, is Alan Guenon, wat die Franse Intelligensie kontak was; tydens die apartheid jare het hy met die DCC operateur, Wietze van Wyk de Vries ge- skakel. Die tweede persoon deur die skrywer geïdentifiseer, is Jean-Ives Ollivier. Tydens die apartheidsjare het die Suid-Afri- kaanse Intelligensie uitgebreide gebruik van Ollivier gemaak. Ollivier het deur die maatskappy COMOIL die apartheidsrege- ring gehelp om oliesanksies te omseil en was ook saam met Pie- tie Du Plessis betrokke met die Finansiel Rand bedrog gepleeg. En bes moontlik het sy homoseksuele oriëntasie die Afrikaner- bond genoeg rede gegee om hom te gebruik. Dit is ook bevestig dat Dominique Nasplezes, Ollivier se vennoot, vir MI in die Groot Mere-omgewing werk gedoen het. Jean-Ives Ollivier is ook die internasionale skakel; hy rapporteer direk terug aan die hoof van Franse Intelligensie, sowel as die President, en hy koör- dineer internasionaal.
SADEK-presidente met wie Jean-Ives Ollivier kontak het, sluit in die RSA, DRK (maar hulle ondersteun die opposisie van Jean-Pierre Bhemba), Angola (ondersteun ook Unita), Mosam- biek, Kongo Brazzaville en Zambië. Hy is ook aktief aan die Ivoorkus, Nigerië, Algerië, waar hy gebore is (Interessant ge- noeg is Mo Shaik nou die Ambassadeur daar), Burundi, Uganda en Tanzanië. Die skrywer weet dat hy ook op ander vastelande, insluitende Europa, die Verre Ooste en Midde-Ooste aktief is.
Ollivier het aan die skrywer erken dat hulle van Mbeki se dwelmprobleem weet en hulle is bewus daarvan dat hy in Angola weens ’n dwelmoortreding in die tronk was. Dis insiggewend dat die liberale nuusblad, Noseweek, in sy uitgawe van Junie 2001 van Mbeki se tronkstraf melding gemaak het, maar nie gemeld het dat dit weens dwelms was nie.
Franse Intelligensie het saam met die Apartheidsregering aan verskillende projekte gewerk waarin Ollivier die kontak was. Ollivier was nou verbonde aan Pik Botha en Rusty Evans. ’n Ander bron in die Skerpioene het die skrywer meegedeel dat hulle Ollivier se bedrywighede as geldwasser vir die Afrikaner- bond ondersoek. (Sien ook uitgawe 35 van Noseweek.)
Die Franse Intelligensie-operateurs maak uitgebreide gebruik van twee groot internasionale maatskappye, nl. Elf en Thompson CSF. Die meeste Franse operateurs werk onder dekking van hier- die maatskappye.
Die skrywer kan ook nou bevestig dat die sluipmoord op Dul- cie September deur Franse Intelligensie uitgevoer is, en dit daar- na aan die deur van die Apartheid-era se Intelligensiediens gelê het. Die vraag is egter waarom het die Franse Intelligensie die sluipmoord gepleeg, aangesien September die ANC se hoofver- teenwoordiger in Parys was. Die enigste logiese antwoord is dat sy oor inligting beskik het wat Franse Intelligensie kon skade berokken. Kan dit dalk ook moontlik wees dat sy Thabo Mbeki wou ontmasker?

Duitsland

Die Duitse Intelligensiediens maak ook gebruik van die super- spioenstruktuur, maar verskil effens van die Franse model. Toe die hoof van BND ’n paar jaar gelede besoek aan Suid-Afrika gebring het, het hy byna al die groot Duitse maatskappye hier be- soek. Die Duitsers het verskeie besigheids- en professionele mense in Suid-Afrika en hulle rapporteer direk aan die Minister se kantoor in Duitsland, met een persoon in hierdie streek wat die inligting bevestig.
’n Duitse agent wat vanuit ’n internasionale frontmaatskappy werk, en wat die skrywer by geleentheid ontmoet het, het gemeld dat een van die groot bekommernisse vir die Duitse regering die verdwyning van 72 taktiese kernkoppe was. ’n Senior ANC poli- tikus het bevestig dat die ANC daarvan bewus is en hulle konsen- treer hulle pogings in Mpumalanga om die koppe terug te pro- beer vind, daar Mpumalanga geografies die mees logiese plek is waar hierdie koppe versteek kan word.


Rusland

Mark Wullosken, ’n gewese KGB-offisier, word ook met Dimitri Econ verbind (Econ was ook saam met John Kipp (CIA) en Alex Kouvaris (gewese BSB) toe Mbeki dwelms ontvang het. Dimitri is ’n gewese MI agent en die vader van Paul Econ). Dimitri en Mark is bekend met een van die skrywer se bronne en is ook ten volle bewus van projek Sunrock.

Informele Intelligensie

‘Associated Intelligence Network’ (AIN)

AIN bestuur twee kantore te Andriesstraat 42, Wynberg in Sandton, en Foregateplein 23, Foreshore in Kaapstad. Die hoof- individue in AIN betrokke is/was Warren Goldblatt (die vorige eienaar van Mantis Sekuriteit), Gary Lazarus (nou oorlede Alex Kouvaris het sy begrafnis bygewoon). Gert Olivier (Eertydse po- lisie-offisier en hooffront), Stephan Goldblatt (Warren se broer en hoof van APS) en Tony Levin (Hoof, Kaapstad).
Hulle Modus Operandi bestaan daaruit om gewese en dienende SAPD-lede te werf of te kontak, onder andere Jack le Grange (se- dertdien weg), Suiker Brits, Bushy Engelbrecht, Wouter Mentz en Henry Beukes. Uitgebreide toegang word na die huidige SAPD-dokumente deur hierdie mense verkry, wat dan vir sake gefiltreer word wat die grootste winste lewer.
AIN het ’n spesiale verhouding met Kommissaris Jackie Sele- be deur Warren Goldblatt gehad, en kontakte het gerapporteer dat Selebe geld van AIN ontvang het. Warren het ook noue ska- kels met Winnie Mandela gekweek.
Dit is ook aan die skrywer gesê dat AIN eers ’n MOSSAD frontmaatskappy was. Blykbaar was Goldblatt een van die kon- tak persone. Dit is ook gemeld dat die tydmeganismes vir die bomme in die Wes-Kaap deur AIN gekoop is en daarna aan PAGAD verskaf is. Blykbaar is die skakel dat MOSSAD Hizbol- lah gestig het as teenvoeter vir Hamass, en hulle het PAGAD deur Hizbollah geïnfiltreer met die doel om die Suid-Afrikaanse regering te dwing om enige neutrale Islamitiese ekstremiste te neutraliseer. Dit gee MOSSAD toe die kans vanuit ’n ander hoek om die Ekstremiste wêreldwyd te infiltreer.
Daar is ook gemeld dat Duitse Intelligensie geld deur 24 front- maatskappye gekanaliseer het, blykbaar om ’n ogie oor promi- nente/leidende ondersoekers/Intelligensie-operateurs te hou en hulle te keer om sensitiewe inligting uit te lap.
Die vorige Superintendent, Henry Beukes, was die hoof van die SAPD eenheid wat PAGAD ondersoek het en hy is ook die ak- tiewe hanteerder van Ayob Mungalee. Daar word berig dat hy ’n eerste betaling van R10 000 ontvang het om ’n besending AIN- vuurwapens wat vir PAGAD bestem was, deur te laat. Hierdie wapens kom oorspronklik van AIN se privaat-arsenaal en was nooit as gesteel of verlore verklaar nie. Beukes het later by AIN op ’n voltydse basis aangesluit.
Daar word ook gerapporteer dat AIN agter die Wes-Kaap se bom-insidente sit, insidente wat aan PAGAD toegeskryf word, veral die Hof- en Lughawe-insidente is voorbeelde hiervan. Die doelwit was om kontrakte te verkry. (Sien uitgawe 35 van Nose- week oor ander bewerings in die verband.)
’n Ander area waarin AIN ook na bewering betrokke is, is die verkryging van monopolieë in die selfoonbedryf en hulle buit doelbewus die wedywering tussen Vodacom en MTN, sowel as die sogenaamde HITS-stelsel uit.
Daar bestaan ook uitgebreide, maar onbevestigde berigte, wat AIN met onwettige diamanthandel verbind, sowel as MOSSAD- operasies.

Orion Professionele Bestuur (OPM – Orion Professional Management)

Dit is projek wat deur EO gestig is, (dit is belangrik om te onthou dat EO, gesamentlik deur MI6, SAGD en die CIA gestig is) en daar word spottenderwys na verwys as “other people’s money”. OPM ontvang $90 000 per maand van SAGD as ’n front-projek. Die direkteure van OPM was op 7 Januarie 2002 André Oost- huizen, ’n vorige nasionale hoof van die Polisie Sekerheidstak Intelligensie-seksie, en ook die persoon wat die vernietiging van alle Sekerheidstaklêers van alle ANC-aktiwiteite aanbeveel het. Hy beweer ook dat hy ’n persoonlike verhouding met Mo Shaik het (Mo was na bewering ’n informant vir die vorige Apartheids- regering en word ook verbind met die skandalige wapentran- saksie-program. Hy is nou Ambassadeur in Algerië) en sy aan- deel was 25%. Riaan Bellingham (vorige hoof van Vlakplaas) ook 25%, Louis Coetzee, ’n vorige NIA Teen-Intelligensie-ope- rateur wat met die seksie by Teen-Intelligensie betrokke was wat alle Intelligensiedienste monitor [NIA, SAGD, SAPS, MI en nou Skerpioene]¯25%; en Nico PALM¯25%. In Desember 2000 het Piet Le Grange (SAGD diep koverte agent) ook ’n direkteur by OPM geword , en daarna het hy Louis Coetzee se 25% uitge- koop.
Teen die einde van 1998 het Oosthuizen ene Yosef Mohammed van Ubambu Investment Holding genader om ’n swart bemagti- gingsmaatskappy te stig. ’n Maatskappy, Ukukhula Security Services, het op hierdie besprekings gevolg. Lambert Moloi, wat ook by die wapenskandaal betrokke was, (sien Vuwani’s Company, aanhangsel 11) was ook in hierdie maatskappy betrokke. Die aandele is tussen Umambu Investment Holding, 40%, OPM, 40%, Integrated Profile Assessment, 9% en K Badimo, 11%, verdeel.
Gewese en huidige kliënte sluit in: Sel C, die Angolese Militêre Intelligensie, die Debswana Diamant Korporasie aan wie hulle opleiding in Intelligensie-insameling verskaf; die Kongo-Brazza- ville en DRK regering aan wie hulle BBP beskerming en op- leiding voorsien, en die Malawiese regering vir wie hulle as sekuriteitsadviseurs optree. Ander kliënte sluit in Rembrandt, Anglo American, Group Five Civils, Vodacom, Freshmark, Murray & Roberts, RSA Departement van Justisie, en natuurlik as front vir SAGD, hulle belangrikste “kliënt,” wat SAGD on- middellike toegang tot bogenoemde maatskappye gee, maar ook tot die Afrikanerbond.
Daar was ook ’n stadium toe ’n Duitser, Gerhard Vielberth van IMI daarin belang gestel het om OPM uit te koop. Omdat Viel- berth ’n verdagte Duitse Intelligensie-operateur was, is die be- langstelling deur beide partye ooglopend.
Oosthuizen, Coetzee en Le Grange het direkte skakeling met Rudolf Wollenhaupt, vermoedelik ’n vorige Oos-Duitse spioen wat valslik deur NIA met verskeie kriminele en wapentransak- sies verbind word. Daar word vermoed dat die Afrikanerbond- operateurs agter hierdie pogings was om van Wollenhaupt ont- slae te raak vanweë Wollenhaupt se uitgebreide kennis van die Afrikanerbond aktiwiteite.
Die Besturende Direkteur van OPM, Osie Oosthuizen, saam met Lambert Moloi, is ook nou betrokke in die verskaffing van sekuriteit aan verskeie ambassades in Suid-Afrika.

CEIX

Die skrywer het vanuit verskillende bronne vasgestel dat CIEX ’n front vir MI6 is.
Die Besturende Direkteur van CEIX is ene Michael Oatley, vorige tweede-in-bevel van MI6. Omdat Mbeki voorheen ’n ban- neling in die Verenigde Koninkryk was, is dit verdag waarom Mbeki soveel vertroue in CEIX het. CIEX is met sommige van die mees sensitiewe en Hoogs Geheime inligting oor Suid-Afrika vertrou. Dit is dus lagwekkend om te dink dat hierdie inligting nie by MI6 sou uitkom nie.
Mbeki het sy amptelike posisie as President effektief gebruik deur die Suid-Afrikaanse Intelligensiedienste opdrag te gee om aan CIEX Intelligensie inligting te verskaf om te “ondersoek” en dus beland dit effektief in MI6 se hande. As President spioeneer hy wettiglik vir Brittanje, wat ’n bespotting van die Suid-Afri- kaanse Intelligensiedienste maak.
Dit is deeglik gerapporteer dat CIEX werk vir SAGD, NIA, as- ook die Departement van Justisie, en ooglopend ook vir die Pre- sident self.
Toe die skrywer Martin Welz, die redakteur van Noseweek te- lefonies geskakel het in verband met sekere inligting wat Luci Fikaseco, die Uitvoerende Direkteur van CEIX, van die skrywer verlang het, het Luci self die skrywer ’n halfuur later gebel en hom gewaarsku om versigtig te wees met wie hy praat. ’n Ander voorbeeld was toe Mbeki tydens ’n mediakonferensie ’n organo- gram in verband met die wapentransaksie getoon het. Mbeki het aan die media vertel dat hy die organogram van Intelligensie- dienste ontvang het, en ’n paar dae later het Welz in die media bevestig dat hy self die organogram geteken het. Dit is ook wel- bekend dat Luci ongeveer R1-miljoen per maand van verskillen- de staatsdepartemente ontvang om sogenaamde ondersoeke/In- telligensie te doen.
Afrika Khumalu is een van Luci se bekende bronne. Afrika Khumalu is ’n bekende “regmaker” in die misdaadwêreld. Luci is ook in noue verbinding met Craig Williams.

DIS (ou ANC Intelligensie Struktuur)

Dit is ’n bekende feit dat die ANC steeds van hulle ou Intelligen- siestruktuur, DIS, as ’n alternatief vir die formele Intelligensie- strukture gebruik maak, en in die proses lei dit tot ’n situasie waar die formele Intelligensiestrukture totaal oneffektief raak. Indien enige ander politieke party sou poog om ’n soortgelyke struktuur te lanseer, sou die ANC “onwettig” geskree het. Hier- die arrogansie veroorsaak ’n presedent wat daartoe kan lei dat ander politieke partye of groeperings dieselfde doen. In die regte hande is Intelligensie meer magtig as ’n fisiese oorlog.
Terwyl Thabo Kubu, ’n vorige DIS-lid en nou NIA-werkne- mer, weens korrupsie gedurende sy termyn as hoof van die spe- siale ondersoekspan geskors is, het hy vir die ANC Intelligensie eenheid by Shell-huis gewerk.
Tito Malekha is blykbaar hoof van hierdie eenheid en hyself is daagliks in verbinding met Franse Intelligensie-operateurs, wat weereens tot ’n Intelligensiebreuk gelei het. Daar word gesê dat hy een van Thabo Mbeki se min vertrouelinge is. Na bewering besoek Tito Malekha dikwels ’n verdagte in die Afrikanerbond- frontmaatskappy, Noordelike Halfrond. Iemand wat by Noorde- like Halfrond werk, het gemeld dat hulle ’n baie goeie verhou- ding met Tito Malekha handhaaf. Die persoon het bygevoeg dat hulle presies weet wat in Thabo Mbeki se kantoor aangaan.

Lebone

Daar word geglo dat Lebone ook ’n frontmaatskappy vir SAGD is. Voordat Piet le Grange by OPM werksaam was, was hy een van die stigterslede van Lebone. Lebone het reeds meer as R10 miljoen van verskeie slagoffers verduister, waarvan sommige internasionale skenkers was. Iemand anders wat ook by Lebone gewerk het, was Fanie Hattingh, wat as koverte agent vir NIS gewerk het en beskryf is as baie bekwaam om ANC-lede onder valse voorwendsels te werf. ’n Ander direkteur van Lebone was Professor Sono wat nou ’n Demokratiese Alliansie-lid is, en wat sekere inligting aan die Mail and Guardian oor die Shaik-broers se betrokkenheid by die wapentransaksie verskaf het.

Hoofstuk 5

Stabilisering en destabilisasie

Voordat die destabilisasie van veral die ‘swart magte’ kan plaas- vind, moet die ‘blanke magte’ sover moontlik gestabiliseer word, en daar moet verhoed word dat hulle tot geweld oorgaan. Die suiwerste voorbeeld hiervan was Constand Viljoen se oorlogs- praatjies vóór die 1994-verkiesing, en sy ommekeer toe hy sy ondersteuners in die steek gelaat het om aan die verkiesing te gaan deelneem. Adv. Piet Pretorius stel dit duidelik in sy boek, Sell-Out! (Volksverraad) waar hy sê dat “Die plan van die AVF om ’n Volkstaat gewelddadig af te stig, het ’n gevorderde stadium bereik”. Maar dit moes baie vinnig in die kiem gesmoor word omdat dit nie die Afrikanerbond se werklike doel was om tot geweld oor te gaan nie. Dit was slegs ’n opsie indien hulle onderhandelinge met die ANC verkeerd sou loop. Constand Vil- joen moes dus in der haas ingryp en die Afrikaner probeer oor- reed om liewer aan die verkiesing te gaan deelneem. Hy het dit dan ook in ’n toespraak op 29 Januarie 1994 gedoen, maar die voorstel is deur die massa verwerp en die woedende skare het hom as ’n verraaier uitgekryt. Desnieteenstaande het hy aan die Afrikanerbond-opdrag gehoor gegee en aan die verkiesing gaan deelneem.
Na afloop daarvan is Viljoen parlement toe en nie lank daarna nie is die Volkstaatsraad gestig sodat die volk sy hoop daarop kon vestig en niks sou doen wat die land verder destabiliseer nie. Maar R16 miljoen later is die raad ontbind en sy verslae lê in die ANC- en VF-agriewe. Ondersteuners van ’n volkstaat is nou nog in die duister oor die uitslag en of hulle enigsins daarby gebaat het. Die enigste persone wat wel by hierdie oefening gebaat het, was die groep raadslede wat maandeliks elkeen ’n vet tjek uit die Skatkis ontvang het.
Daarna is verskeie ander rade, komitees en partye op die been gebring. Almal met die doel om die Afrikaner die indruk te gee dat daar “namens hom” iets gedoen word. Ds. Cassie Aucamp was bv. betrokke by die stigting van vier mislukte politieke partytjies wat almal feitlik by geboorte gesterf het. VEKOM, waaruit die Afrikaner Volksfront (AVF) gespruit het, en waaruit die Generaals na vore getree het, het ook weer begin hergroepeer om verdere misleiding in Afrikaner-geledere te veroorsaak.
Dit was VEKOM wat die weg vir genl. Tienie Groenewald geopen het om tot die politiek toe te tree. Hy is die broer van mnr Jan Groenewald, sekretaris van VEKOM en raadslid van Radio Pretoria, en voormalige sekretaris van die AWB.
Onder die benaming “Pretoria Kerngebied” is ’n vergadering op 27 September 2001 in die APK Kerksentrum in Lynnwood Glen gehou. Die sameroeper van die byeenkoms was mnr Blokkies de Beer, eertydse voorsitter van VEKOM, en dis gereël deur die toentertydse sekretaris van VEKOM, mnr Jan Groenewald. Sprekers wat by die geleentheid opgetree het, sluit in dr Piet Liebenberg (oud-akademikus), mnre Koos Reynecke (Koos Kaart), Paul Kruger (jeugverteenwoordiger), en Theuns de Wet (voorsitter van die AKB). Ander betrokkenes is dr. Chris Jordaan en mnre. Blokkies de Beer en Jan Groenewald. (Let op hoedat dieselfde name oral opduik waar nuwe rade, komitees of selfs aksiegroepe “namens die Afrikaner” tot stand gebring word.)
Van omstreeks 1990 word die een organisasie en komitee na die ander gestig wat niks meer oplewer as net nog ’n organisasie en nog ’n nuwe komitee nie. Niks kom egter tot stand nie en die volk se vryheidstryd word die een hersenskim op die ander.
Uit Pretoria is onlangs berig dat die jongste die Sekretariaat vir Volksbou is. Daar is toenemende teleurstelling met gebeure van die kant van die deelnemende, meesal Boere-organisasies.
Die volk weet niks van die afgelope drie jaar se geheime verga- derings of van die stigting of bestaan van die sogenaamde Sekretariaat vir Volksbou nie. Nog minder van die beplanning om op 12 Oktober 2002 ’n interim volksgesagsliggaam te stig nie.
Drs. Chris Jordaan en Piet Liebenberg tree op as konsultante vir Boerekrag aan wie hulle ’n strategie, Afrikaner Strategie 2000+, voorhou as reddingsboei van die Boere-Afrikaner op pad na self- beskikking. Deel daarvan is die sogenaamde “Sekretariaat vir Volksbou”. Die deelnemende organisasies sê die Sekretariaat is op hulle afgedwing, want hulle was nie toegelaat om die lede daarvan te verkies nie.
Nou is dit bekend dat drs. Jordaan, Liebenberg en Blokkies de Beer van die Sekretariaat, in die Nasionale Dagbestuur van ’n nuwe organisasie Afrikaner Alliansie dien. Afrikaner Alliansie is gestig deur NG-Kerk predikant dr. Willie Marais. Die Allian- sie sê die Afrikaner is ’n plurale gemeenskap. Terwyl drs. Jordaan, Liebenberg en mnr De Beer aan die Boere-Afrikaner voorhou dat hulle konserwatief saam met die Boerevolk staan, sit hulle ook in die Nasionale Dagbestuur van ’n Afrikaner plurale alliansie.
Die Strategie sal glo die “Boervolk” na hulle vryheid lei in ’n eie te stigte republiek binne die voormalige Boere-republieke. Ander organisasies soos die AWB en Vryheid 2000, is hoogs on- tevrede omdat hulle nie genooi was om deel te neem nie.
Sommige sê dis duidelik dat Afrikaner Strategie 2000+ niks anders is as die Volksrepubliek Werkekomitee van die KP se verslag ’n Land vir die Boerevolk nie, ’n strategie wat die KP self nie kon implimenteer nie. Die sou die “volkstaat” in die ou Boere-republieke “inpresteer”.
Daar is onder talle van die betrokke organisasies ook groot on- min omdat ds. Mossie van den Berg van Radio Pretoria toegelaat is om sy eie belydenis op die deelnemers af te dwing – dit nadat ds. Van den Berg sy eie Afrikaner Vryheidsraad wou stig. Van den Berg is ook ellelange tyd gegun om sy sieninge aan ’n ver- gadering van die Strategie oor te dra en sy groen boekie Afrikaner Toekoms bekend te stel en te verkoop. Baie organisasies het geweier om ds. Van den Berg se belydenis te onderteken.
Sameroepers het dit ook teen Van den Berg dat hy steeds sy Afrikaner Toekoms oor die senders van Radio Pretoria propageer, terwyl hy beloof het om die boekie te onttrek. Daar word gesê dat Radio Pretoria ook op pad na Artikel 185 is, want hy kan dit nie bekostig om buite-parlementêr betrokke te raak nie anders kan hy al sy lisensies verloor. Hy het juis nou ’n stryd om van sy lisensies hernieu te kry.
Talle wil weet waarom die geheime vergaderings nie van die begin af bekend gemaak is sodat die volk kon weet wat die doel is nie. Die geheimhouery bring al die betrokke organisasies onder verdenking by die volk, dit ten spyte van pleidooie deur deelne- mende organisasies oor die afgelope drie jaar dat die bedrywig- hede aan die volk bekendgemaak moet word.
As deel van die proses om by selfregering uit te kom, wil drs. Jordaan en Liebenberg nou sogenaamde gemeenskapsrade in elke dorp en elke stad se wit woonbuurte stig. Hulle wil ook ’n paar honderdduisend Boere-Afrikaners registreer met die oog op ’n sogenaamde volksverkiesing. ’n Mens kan jouself afvra: Met watter doel?
Nadat die interim volksgesagsliggaam in Oktober vanjaar aan- gewys is, wil drs. Jordaan en Liebenberg in die rigting van ’n verkiesing beweeg sodat die volk self die volksverteenwoordigende liggaam kan aanwys. Dis egter duidelik dat daar geen verkiesing sal kan wees nie, want weens die lekkasies het die wanpersepsies tot ’n monster begin aangroei. Mense weier om hulle by die sogenaamde Sekretariaat te registreer.
Sommige van die betrokke volksorganisasies het reeds aan die Strategie onttrek omdat hulle nie langer die vrede vertrou nie.
’n Ander tergende vraag waaroor talle deelnemende organisa- sies kopkrap, is waar die geld vandaan kom om die driejaarlange vergaderings te onderhou, tesame met al die drukwerk. Hulle wil ook weet waar die geld vandaan gaan kom om ’n verkiesing te hou?
Drs. Jordaan en Liebenberg hou ook aan die organisasies voor dat die volksgesagsliggaam wat gestig gaan word, ’n veiligheids- en ’n politieke vleuel sal hê. Wat die politieke vleuel betref, was daar in ’n stadium ’n politieke forum aan die gang, maar dit het doodgeloop. Die jongste blyk nou te wees dat die uitgemergelde KP moontlik daardie rol kan inneem. Boere-organisasies is egter teen alle vorige en huidige politici gekant. Wat die sogenaamde militêre vleuel betref, is daar groot onduidelikheid oor, maar ’n sterk aanduiding is dat dit uit ’n paar perdekommando’s en ’n klein niksbeduidende groepie sal bestaan.
Die vrese is dat die Boerevolk weer ’n keer uitverkoop kan word. Dit is reeds bekend dat die liberale organisasies by Artikel 185 betrokke gaan raak wanneer dit teen Oktober vanjaar geïm- plimenteer word. Van die organisasies sê dit is duidelik dat hulle op sleeptou geneem word as buite-parlementêre onderbou vir die liberale organisasies wat wel by Art. 185 betrokke gaan raak. Hulle meen die ding ruik al klaar na die Afrikaner Volksfront toe daar ook allerlei wortels vir die Boerevolk voorgehou was.
Wanneer drs. Jordaan en Liebenberg sê dat die volk sal homself regeer op ’n grondgebied binne die ou Boere-republieke, grond waarvoor die volk Kaart & Transport het, dan is dit niks anders as die KP se futiele droom “dat die volkstaat moet kom daar waar jy woon nie.”
Intussen word beplan om Pretoria-Oos tot by Bronkhorstspruit as selfregerende gebied te bekom. Nog ’n klug waarvan sedert 1994 nog niks konstruktiefs van gekom het nie.
Die verdeling blyk fyn georkestreer te wees, so asof daar agter die skerms ’n fyn uitgewerkte plan is om met voorbedagte rade sake tot vervelens toe uit te rek sodat sekere wittes geleentheid kan kry om ’n eie geheime agenda in werking te kry.

Destabilisasie

Elkeen van die destabilisasieprojekte sal afsonderlik bespreek word sodat die leser die volledige prentjie kan kry. Die SADEK- proses sal weer in die volgende hoofstuk bespreek word.
Die destabilisasieproses in Suid-Afrika behels die aktiewe en stelselmatige proses van skeuring in die openbare sektor deur die toedoen van die Afrikanerbond. Die Afrikanerbond het mense in elke departement van die openbare sektor, en senior Afrikaner- bond-lede het persoonlik sommige van hulle operateurs in hier- die verband aangestel volgens bronne in die Intelligensiedienste.
Die skrywer sal die leser ook ’n idee gee aangaande sekere mis- daadprioriteite en die Afrikanerbond se betrokkenheid daarby.

Behuising

Nico Anders, nou Sceaver, ’n eertydse Duitser wat blykbaar nou met Craig Williams saamgewerk het in die sluipmoord op Es- cobar, is ook persoonlik aktief betrokke by Jeff Rabede se desta- bilisasie van die RSA regering se HOP-behuisingsprojek. Nico Sceaver (van Joodse afkoms) is die naam waaronder hy nou ope- reer; sy regte van is Anders (Duits). Hy is in Afrika gebore en het saam met sy ouers Suid-Amerika toe verhuis terwyl hy nog in sy tienerjare was. Op skool het hy baie goed met Escobar bevriend geraak. Na skoolverlating het hy vir Escobar geld gewas in olie- transaksies (daar is aanduidings dat hy Suid-Afrika ook gehelp het om sanksies te omseil). Blykbaar het hy toe al sy geld op een of ander transaksie verloor toe iets daarmee verkeerd geloop het. Hy is daarna Israel toe waar hy by ’n Kibboets gewerk het; hy het in dié tyd ook die Joodse geloof aangeneem, en sy van na Sceaver verander. Daarna het hy Suid-Afrika toe gekom waar hy ’n win- kel in sentraal-Johannesburg gehad het. Hy het met ’n slinkse swendelary Volkskas van sowat R300 miljoen beroof toe hy ’n ooreenkoms met die bank aangegaan het. Daarna het hy in die tronk beland en Jeff Rabede ontmoet en met hom bevriend ge- raak. Die geld is nooit teruggewin nie.
Met verwysing na die behuisingsprojekte waarvoor Jeff Rabe- de (apartheidsspioen) verantwoordelik is, het bronne aan die skrywer gesê dat Rabede, saam met Sceaver in ’n skema betrok- ke is. Staatseiendom wat deur Rabede geprivatiseer word, word deur Sceaver teen onder werklike waarde opgekoop en hy ver- koop dit dan teen ’n stewige wins hy en Rabede deel dan die wins. Sceaver is ’n duistere karakter wat ook kontak met Jackie Selebe en Africa Khumalu het en is tans op die adviserende raad van Nkosazana Zuma. Sceaver was ook by die dood van Amalia betrokke, en Africa Khumalo het Sceaver gehelp om sekere indi- vidue ‘uit te stryk’ wat te veel vrae gevra het.
Rabede is nou op die voorgrond in die botsing tussen Cosatu en die regering oor privatisering. Rabede word sterk deur Mbeki van regeringskant ondersteun. Die doel van die botsing is om die alliansie op te breek.
Rapport berig op 4 Augustus 2002 dat die SAKP in Julie twee ANC-Kommuniste, Essop Pahad en Jeff Rabede, uitgestem het uit die SAKP se Sentrale Komitee. Die spanning in die SAKP/- ANC-alliansie het ook toegeneem met ’n verklaring deur die SAKP dat sy hoofsekretaris, dr. Blade Nzimande, nie beskikbaar is vir ’n posisie in die ANC se nasionale uitvoerende komitee nie.
Dit plaas Mbeki weer in ’n uiters moeilike situasie, want Pa- had, die sterk Stalinis, is bo alle twyfel Mbeki se getrouste en mees intieme bondgenoot; maar ministers wat saam met hom in die kabinet sit, en die “Sondag van die lang messe” vrygespring het, juig heimlik oor sy uitskoppery.
Met hierdie optrede het die SAKP seker gemaak dat hy op koers is met sy oogmerk om die “alliansie” finaal tot ’n einde te bring. Die verwagting is dat die SAKP en Cosatu die ANC dan met volle geweld sal aanvat in ’n poging om beheer van die land oor te neem.
’n Ander aspek van behuising waaroor die media jare lank reeds swyg, maar waarna beslis gekyk moet word, is die strate- giese plasing van plakkerskampe rondom dorpe en stede. Dit is nie toevallig dat dit so gebeur nie. Die idee het Mandela glo in Rusland gekry met sy eerste besoek aan dié land na sy vrylating uit die gevangenis. Dit kom daarop neer dat wanneer die ANC/- SAKP vroeër of later gaan besluit om die juk van die witman finaal af te skud, dit net met geweld gedoen sal kan word. En as die opdrag dan kom, sal dit nie vir die ‘vryheidsvegters’ nodig wees om groot afstande te voet af te lê nie,want hulle sal hulle dan binne loopafstand van blanke gebiede bevind. In die groot ste- de sal van taxi’s gebruik gemaak word. Daar word glo ook gesê die doel van die plaasmoorde is om blanke boere na die dorpe en stede te dryf om die uiteindelike ‘opruiming’ makliker te maak.

Justisie

Volgens ’n bron van die skrywer in die Intelligensiediens het ’n swart Weermag-generaal ’n vrou (wat verbonde is aan die De- partement van Justisie) tydens ’n ANC-konferensie in Durban gewerf. Sy het opdrag gekry om die Departement op enige ma- nier moontlik te destabiliseer. Blykbaar het die generaal sy op- drag persoonlik van senior Afrikanerbond-lede ontvang. Indien dit die waarheid is en mens na die patrone kyk, kan dieselfde op Gesondheid, Opvoeding, Polisie, Korrektiewe Dienste, Verdedi- ging, Provinsiale Sake, Arbeid, Landbou, Buitelandse Sake, Bin- nelandse Sake, ens., van toepassing wees. As mens in ag neem dat die meeste van die departemente se DG’s vorige spioene vir die Apartheidsregering was, is dit nie vergesog dat ’n patroon werklik bestaan nie, en dat die Afrikanerbond vir hierdie aksies verantwoordelik is. Soos sake staan, was dit die beleid om Apart- heidsspioene spesifiek in Direkteur-generaals posisies aan te stel, aangesien die DG’s vir die minister se kantoor verantwoor- delik is.
Ons weet nou dat Bulelani Ngcuka sy BMW 740i van Callie Botha, ’n eertydse BSB lid, “gekoop” het. Ngcuka het ook geweier om Palazzola aan Italië uit te lewer, ten spyte daarvan dat ’n lasbrief vir Palazzola se inhegtenisneming in Italië bestaan en ’n aansoek aan Suid-Afrika om hom uit te lewer. Dit bewys weer- eens dat die regering met misdadigers/mafias saamwerk.

Polisie

Sydney Mufamadi, wat ’n informant was, is ook deur Fivaz, die vorige Kommissaris, met ’n slap riem gevang. Hy is ’n ‘sexy’ se- kretaresse gegee wat ’n woonstel gereël het waar hulle ontmoet het, en toe Mufamadi vir Fivaz in die pad moes steek, het Fivaz sekere foto’s uit sy sak gehaal en kon Mufamadi derhalwe nie vir Fivaz afdank nie. Africa Khumalo het ’n 4x4 SsangYong Musso van Luci Fikaseco van CEIX ontvang. Die Kommissaris van Po- lisie, Jackie Selebi het ook gunste van Fikaseco ontvang. Selebe is ook by AIN betrokke en ontvang gunste.
Die begrotings van Intelligensie Operatiewe is tot ’n punt ge- sny waar hulle probleme ondervind om selfs net basiese fooie te betaal. Byvoorbeeld, ’n gemiddelde projek beloop sowat R1.5 miljoen en dan is daar normaalweg ’n minimum van drie projek- te per jaar. Met ander woorde, net in projekte alleen beloop hulle begroting R4.5 miljoen. Die nuwe hersiene begrotings vir die- selfde eenheid is nou slegs R500 000 per jaar in totaal. Dan vra mense waarom misdaad so hoogty vier en handuit ruk. Die skry- wer weet van polisiebeamptes wat afgedank is nadat hulle die ware misdaadstatistieke openbaar gemaak het. Die skrywer het verskeie gesprekke met ontevrede Intelligensie-operateurs gehad. Die hoofklagte is dat sodra hulle na aan die groot name in die misdaadwêreld kom, word hulle beveel om enige verdere onder- soeke te staak. Senior polisie Intelligensie offisiere is in sommi- ge gevalle betrokke.

Transito-rooftogte

Korrupsie in die polisiemag strek egter veel verder as dié waar- van hierbo melding gemaak is. Een daarvan is die polisie se hard- nekkige houding dat plaasmoorde geen ander agenda het behal- we diefstal nie.
Net so ook wat betref bank- en transito-rooftogte waar miljoene rand per keer uit sekuriteitsvoertuie gesteel word. Maar dit is lankal reeds bekend dat daar ’n sterk politieke agenda agter hierdie misdade skuil.
Hierdie feite het in ’n hofsaak in 2001 aan die lig gekom toe Perumal Naidoo, een van die aangeklaagdes wat in 1996 betrokke was by die roof van etlike miljoene rand. Naidoo, ’n gewese werknemer van SBV Services, het in die hof gesê dat hy geen persoonlike voordeel uit die rooftog ontvang het nie, want sy “opdrag” was om die R31 miljoen wat hy in die roof gebuit het, net so aan die SAKP te oorhandig. Hy het selfs die naam van die amptenaar van die SAKP genoem aan wie hy die geld gegee het. Dit was ene Haroon Aziz.
Naidoo het verder in die hof erken dat die SAKP die gesteelde geld gebruik om AK-47’s te koop, spesifiek om swartes vir ge- wapende diens op te lei; verder word dit ook gebruik om swartes te kwalifiseer sodat hulle werk by sekuriteisdienste kan kry, om nog meer bank- en transito-rooftogte uit te voer.
In teenstelling met polisieverklarings lyk dit of plaasmoorde ook nie net ter wille van “diefstal” gepleeg word nie. Daar is beslis ’n politieke agenda teenwoordig, soos blyk uit die brief wat in 1999 by die lyke van ’n Van der Merwe-egpaar gevind is. Op ’n stuk karton het die moordenaar geskryf: “Julle het ons te veel verdruk”. Die twee vermoorde bejaarde persone was onderskei- delik 73 en 72 jaar oud. Die opleiding van swartes vir “gewapen- de diens” is in verband gebring met Mbeki se direkte versoek aan sy ondersteuners “to speed up change” tydens die vorige verkie- sing.
Daarmee het hy ’n onverklaarde rewolusie aan die gang gesit.

Projek Jericho

Die hoofteiken was Vicky Kwaswame wat ook skakeling met Tokyo Sexwale en Irvan Khosa het. Toe die polisie met hulle in- hegtenisnemings begin het, het Tokyo by Paul Econ, wat baie na aan Thabo Mbeki staan, gaan wegkruip. Maar tydens die onder- soek is daar derms uitgeryg wat nie opgevolg kon word nie, om- dat dit nie deel van die projek gevorm het nie. Een so ’n lelike derm was die betrokkenheid van Tony Texeira by Kwaswame. Tony was Kwaswame se linkerman in Suid-Afrika. Tony Texei- ra het Kwaswame se Lear-straler oorgeneem toe Kwaswame in Dubai gearresteer is. Die straler het toe uit die maatskappy van Planes’Rus geopereer. John Kipp het ook met Planes’Rus ge- werk. Tony is baie aktief in die diamantnywerheid in Angola aan weerskante van die grensdraad. Een van die kontakte waarvan Tony gebruik maak, is die tweede-in-bevel van Hofmeyer van die bate verbeuringseenheid.

Intelligensie

NIA

Verskeie diefstalle het by NIA plaasgevind wat voertuie en geso- fistikeerde elektroniese toerusting ingesluit het. Die meeste van hierdie gevalle dui aan dat binnemense betrokke was.
Korrupsie vier ook hoogty en verskeie mense is geskors. Dit is ’n interessante feit dat die meeste van hierdie gevalle na vorige spioene in die ANC tydens apartheid teruggevoer kan word. NIA word ook met PAGAD en bendes se vlaag van geweld in die Wes-Kaap verbind.
Dit is ook kommerwekkend waarom die broer van Neil Bar- nard, wat steeds in NIA is, aangekondig het dat NIA hulle ko- verte operasies gaan sluit en in die toekoms slegs openlik gaan opereer.
Moch Regenstreich se betrokkenheid met CEP as ’n NIA bron is goed gedokumenteer, wat die agterdog aanblaas dat Intelligen- sie by CEP betrokke is.

SAGD

Wat verder kommerwekkend is, is waarom die SAGD, wat ver- onderstel is om buite Suid-Afrika se grense te werk, aktief binne Suid-Afrika doenig is. Volgens die grondwet is dit onwettig. Dit is ook onrusbarend dat daar geen verband tussen die verskillende Intelligensiedienste bestaan nie. Een hand weet nie wat die ander doen nie en dit jaag geld uit die belastingbetaler se sak.
Dit is ook ooglopend dat SAGD se keuse van informante en maatskappye soos CEIX wat betrokke is, besig is om SAGD te verneuk en belastingbetalers se geld te steel. CEIX het SAGD ook omgepraat om 11 van die D.I.R.T.-programme, wat gebruik word vir rekenaarterrorisme (hacking), teen $2 miljoen stuk aan te koop.
Maatskappye soos OPM ontvang $90 000 per maand van SAGD. ’n Ander front, Lebone, is ook by ondermynende aktiwi- teite betrokke. Lebone het verskeie buitelandse beleggers se geld gesteel. ’n Mens vra die vraag: Watter soort indruk laat dit op buitelandse beleggers in Suid-Afrika?


VERVOLG-
Terug na bo Go down
Sien gebruiker's profiel
KVB000000002
Admin


Aantal posstukke: 1253
Join date: 2010-02-07

PosOnderwerp: Re: BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG   Sun Jul 04, 2010 9:01 pm

-VERVOLG:



Winnie Mandela/Thabo Mbeki-skandaal

Die insident wat op 16 Junie 2001 plaasgevind het toe Mbeki vir Winnie Mandela voor ’n skare toeskouers weggestamp het, be- wys net dat hy geen respek teenoor ouer persone en vroue betoon nie; sy optrede was ook ’n duidelike gebrek aan etiket. Mbeki se openbare antwoord op SABC 3 op 22 Junie 2001 dui presies aan waarteen die skrywer gewaarsku het. Mbeki se antwoord dat die byeenkoms ’n regeringsreëling was, hou geen water nie, omdat hy gesê het dat dit ter herinnering aan die 16 Junie 1976 opstand teen die vorige regering was. As dit die geval was, dan het Win- nie Mandela tog seker ook rede gehad om teenwoordig te wees. Tweedens is die byeenkoms deur die ANC Jeugliga vise-voor- sitter en Walter Sisulu (WM) toegespreek. Hulle was daar op Thabo Mbeki se uitnodiging as gevolg van hulle rolle om apartheid tot ’n einde te bring. Eintlik moes Winnie Mandela langs Mbeki gesit het. Maar Mangosutho Buthelezi, die apartheid (Afrikaner- bond) se houtpop, was daar. Miskien is die ware rede dat Mbeki nie die verhoog saam met Winnie Mandela wou deel nie, dat sy goed ingelig is oor sy aktiwiteite en hy té bang was om haar in die oë te kyk.
Dit volg op ’n vorige skandaal tussen die twee van hulle toe ’n brief wat Winnie Mandela aan Jacob Zuma geskryf het, die onge- lukkigheid uitgespel het oor ’n ander insident waar Thabo Mbeki tydens ’n NWK vergadering gesê het dat Winnie Mandela skin- derstories oor sy onsedelike aktiwiteite versprei het. Winnie Mandela het die dag ná die insident aan die skrywer gesê dat sy met Tito Maleka daaroor gepraat het. En volgens Winnie was Maleka se antwoord dat hy (Maleka, wat ook in bevel is van die veiligheid van die ANC se baie belangrike persone) van die insi- dent weet en verder het hy ook gesê dat verskeie vroulike ka- binetsministers, onder andere Geraldine Frazer-Moleketi, Thabo Mbeki se minnaresse is.
Mbeki het probeer terugslaan met die Vrouedagvierings deur plakkate van hom en Winnie te versprei waartydens hulle ’n ver- gadering in die Wes-Kaap sou bywoon, wel wetende dat sy nie daar sou wees nie. Dit is duidelik dat Mbeki vir Winnie onder die massas wil diskrediteer. Maar selfs vanuit die buiteland begin Mbeki die wind van voor kry, soos blyk uit ’n artikel wat die bekende politieke joernalis Peter Taylor oor Mbeki se besoek verlede jaar aan Engeland beskryf het:
Die reënboog van die Suid-Afrikaanse nasie onder pres. Thabo Mbeki vervaag teen die Afrika-lug. Suid-Afrika het ’n land ge- word waarin swart en wit toenemend gepolariseer word, en waarin blanke liberale “so skaars soos wit renosters word”. Dit is die verdoemende oordeel wat in die Britse koerant die Daily Mail oor Mbeki uitgespreek word ná sy besoek aan Brittanje in 2001.
Peter Taylor, wat al die afgelope 20 jaar oor Suid-Afrika ver- slag doen, gaan in ’n artikel in die koerant so ver as om te vra of Mbeki werklik verdien het om op sy besoek deur die Britse ko- ningin ontvang te word. Selfs die opskrif van die artikel is ver- oordelend: The Queen, and a man destroying Mandela’s legacy.
“Agter daardie innemende glimlag is die brein van ’n klassieke Marxistiese apparatchik: dogmaties, outoritêr en, wanneer dit no- dig is, meedoënloos," skryf Taylor.
Hy skryf Mbeki het in die stryd om by Mandela oor te neem, van verskeie teenstanders ontslae geraak.
Hy is onverdraagsaam oor mediakritiek.
Misdaadsyfers is só sleg dat die regering dit nie wil bekend maak nie. Onder Mbeki se presidentskap het buitelandse beleg- gings met 50% afgeneem.
En selfs oud-pres. Nelson Mandela het al verwys na toenemen- de korrupsie en vrese by minderhede.Taylor skryf Mbeki se af- sydigheid en ondoeltreffendheid kan daaraan toegeskryf word dat hy nie ’n meritokraat is nie, maar ’n lid van die ANC se heersersklas. Hy maak korte mette van die idee van ’n Afrika-renaissance, en bestempel dit as ’n “halfgebakte idee dat die be- weerde glorie van halfmitiese Afrika-beskawings herstel kan word”.
Mbeki se Afrikanisme bring mee dat almal wat nie met die ANC saamstem nie, as rassisties beskou word. “Dit wissel van sowat 2 000 professionele mense p.m. wat emigreer eerder as om hul loopbane deur regstellende aksie te laat kortwiek, tot die dapperder deel van die media,” skryf Taylor. “Onder Mbeki is SA nou ’n land waar 200 polisiemanne jaarliks vermoor word, waar standaarde van universiteite geval het omdat studente eksamens as elitisties bestempel.” Dit is waar die minister van privatisering ’n Kommunis is, soos ’n derde van die kabinet, en waar die meeste nie huur, water- en elektrisiteitsrekeninge betaal nie, en nie-betaling as ’n mensereg beskou." Belang rikste van alles, dit is ’n land waar swart en wit toenemend gepolariseer word. “Die reënboognasie het ’n politieke illusionis soos Mandela nodig ge- had om dit aan die gang te hou, en onder Mbeki het die reënboog teen die donderwolke van die Afrika-lug verdwyn.”

SAL-skandaal

Suid-Afrikaanse amptenare het op ongure wyse in ’n buitelandse valstrik beland. Net soos wat die Intelligensiedienste, Thabo Mbeki se aanbeveling buitelanders as adviseurs aangestel het, het die SAL ook ’n buitelander nader getrek. ’n Mens kry die in- druk dat Mbeki en sekere beamptes dink dat buitelanders beter kennis dra as plaaslike blanke kundiges. En daarom is dit kom- merwekkend dat die buitelanders se bydraes in die meeste geval- le geen verskil maak nie. Inderdaad, al wat hulle doen is om die land met groot bedrae geld te verlaat.
Die Suid-Afrikaanse Lugdiens (SAL) het Coleman Andrews as president en Hoof Uitvoerende Beampte van SAA aangestel. Coleman Andrews het met groot geskal in Suid-Afrika arriveer, maar geen woord is oor sy verlede met World Airways gerep nie. World Airways was dikwels in agterbakse paramilitêre lugdiens- operasies vir die VSA lugmag betrokke. Coleman Andrews het World Airways met ’n $1-miljoen en ’n aandeelprys van $3.00 per aandeel soos ’n warm patat gelos. Net voordat hy hom uit die voete gemaak het, was die waarde van elke aandeel $13.00. SAA het onder sy bestuur so sleg gevaar dat Coleman Andrews verplig was om te loop; maar vir sy “powere diens” het SAA hom met ’n goue handdruk en ’n pakket van sowat R500-miljoen gegroet. Alec Erwin se kommentaar in die Parlement dat dit nie buiten- sporig vir ’n buitelander is nie, hou nie water nie, want in ver- gelyking met die World Airways-pakket is dit buitensporig, wat weereens by die publiek die indruk skep dat die regering iets wegsteek.
Die enigste rede waarom daar ’n hoëvlak-toesmeerdery was, is omdat hooggeplaaste amptenare ook geld ontvang het. Die rege- ring sal nie die klein vissies beskerm nie. Mbeki sê hy weet niks hiervan nie, wat ook geen water hou nie. Mbeki het persoonlik die wette verander om hom toe te laat om persoonlik direkteur- generaals aan te stel omrede hy meer in voeling met die verskil- lende departemente se verrigtinge wil bly. Daarby wil hy ook verseker dat apartheidsspioene die aanstellings kry en die Afri- kanerbond deur HOP-programme tot regeringskontrakte, wat hulle subsidieer, toegang verkry.

Komplot-skandaal

Indien mens ontleed waarom Steve Tshwete die name van Ma- thews Phosa, Tokyo Sexwale en Cyril Ramaphosa openbaar ge- maak het in verband met die komplot om Mbeki uit die weg te ruim, sal die leser sien waarom hierdie drie name deurgaans in die boek opduik. Wie en wat het agter hierdie “moordplan” ge- skuil? Die kanse dat die Islamitiese Ekstremiste daarvoor ver- antwoordelik was, is hoogs onwaarskynlik. Daar is sedert die 90’s voortdurende konflik tussen die twee groepe. Beide die Afri- kanerbond en die Wyse Manne het voordeel uit die komplot- skandaal getrek. Die Afrikanerbond het voordeel daaruit getrek vanweë die feit dat die drie persone, Sexwale, Phosa en Rama- phosa nie gearresteer kan word nie omdat die saak nou verpoliti- seer geraak het. Hulle name is so ver terug as 1996 aan so ’n komplot gekoppel.
Indien die Afrikanerbond agter die plan gesit het om die name bekend te maak, is die voordeel nou dat die drie nie aangekla kan word nie. Dit beteken dat hulle in die openbaar as onskuldig be- skou word, en enige verdere ondersoeke betreffende die komplot sal as futiel beskou word. Dit sal ook beteken dat die daarop- volgende “ondersoek” sou aantoon dat hulle nie met kriminele aktiwiteite verbind kan word nie en dat gerugte van ’n komplot (ook met die samewerking van die Afrikanerbond) onwaar is. Dit beteken dat die Afrikanerbond ongehinderd met hulle planne kan voortgaan.

Strategiese Energiefonds-skandaal

Die onlangse skandaal betreffende beamptes van die Sentrale Energiefonds wat meer as die toelaatbare kommissie ontvang het, is van veel groter omvang as waarvan die algemene publiek bewus is. Konsultante het olie teen $9 per vat van Libië gekoop, en dit teen $23 aan die Sentrale Energiefonds verkoop. Die Sen- trale Energiefonds het dit op sy beurt aan die regering teen mark- prys, wat ongeveer $32 per vat was, verkoop en ’n stewige kom- missie verdien. Die probleem was nie die 10% kommissie wat hulle teen $32 per vat ontvang het nie, maar die ekstra $9 per vat wins wat hulle gemaak het, want die Sentrale Energiefonds is veronderstel om ’n nie-winsgewende organisasie te wees. Dit is belangrik om na Wolfgang Bauer en Gunter Poltzl, voormalige vriend/kennis van Chauvelli, en Andrew Mzizi van die IFP, se betrokkenheid in die Exxcon-ooreenkoms te kyk. Seth Phalatse, wat hoof van die Sentrale Energiefonds was, word nou sinoniem met die Duitsers. Tereg kan gevra word of hy op hulle betaalrol is? Die Duitsers het ’n lekker hap uit die wapentransaksie ont- vang. Seth Phalatse is een van Thabo Mbeki se vertrouelinge en is nou by Denel.

Jacob Zuma/Thabo Mbeki-skandaal

In nóg ’n wending om Thabo Mbeki uit die kussings te lig, het die vise-president, Jacob Zuma, uit die bloute ’n verklaring uit- gereik waarin hy Thabo Mbeki ondersteun, en verklaar dat hy geen presidensiële ambisies koester nie. Die skrywer het egter met ’n bron na aan Zuma gepraat en die bron het gesê dat Zuma ernstig ambisieus is en homself strategies wil plaas om by Mbeki oor te neem.

Thabo Mbeki/spioenasie-skandaal

Dan is daar die sogenaamde “buitelandse raadgewers.” Michael Oatley, van CEIX, en vorige onderbevelvoerder van MI6 (daar is sterk gerugte dat Mbeki voorheen vir MI6 gewerk het), en Jean- Ives Ollivier, ’n Franse spioen wat vir Mbeki werk. Volgens Intelligensiebronne werk Michael Oatley steeds vir MI6 aan SADEK sake deur ’n “privaatmaatskappy”, CEIX. Thabo Mbeki is bewus hiervan, wat beteken dat Mbeki hoogverraad pleeg. Dieselfde geld vir Jean-Ives Ollivier, ’n Franse spioen. Neem in ag dat die skrywer 100% kan bevestig dat Mbeki tydens die apartheidsjare vir Frankryk gespioeneer het. Hoeveel mense het Mbeki binne die ANC uitverkoop? Is dit moontlik dat Thabo Mbeki vir Dulcie September uitverkoop het? Daar is ook gerug- te dat Mbeki vir PRETORIA gewerk het. Dan is daar ook John Kipp van die CIA. Dit blyk dat Mbeki ’n inligtingsprostituut ty- dens sy ballingskap was.

Taxi-hervorming-skandaal

Weereens is dieselfde mense wat in die wapen transaksie en SEL-C kontrakte betrokke was, ook by die sogenaamde taxi-her- vormingsproses betrokke. Dit sou interessant wees om die ant- woorde te vind in die taxi-leiers se skielike stilte oor hierdie sake. Nie so baie lank gelede nie, toe die vorige Minister van Mineraal- en Energie Sake, Pik Botha, ’n verhoging in die petrolprys aan- gekondig het, het alle taxi-unies ’n staking uitgeroep. Die brand- stofprys het sedertdien seker meer as verdubbel sonder ’n enkele protesoptrede van die Taxi-vereniging. Die vraag is: Het Cosatu die leiers van die taxi-unies dalk betaal om stil te bly? Terself- dertyd is die nuwe hervorming niks anders as ’n geldmaakskema deur die regering nie. Al die nuwe taxi’s sal gefinansier moet word, wat die regering volle beheer oor die bedryf sal gee.

COSATU-skandaal

Alhoewel nie ’n werklike skandaal nie, moet mens nogtans na die arbeidsunie kyk as ’n verskoning om geld te maak. Byvoor- beeld, indien daar ’n miljoen mense aan Cosatu verbonde is, en elkeen betaal R30 per maand, beteken dit dat Cosatu R30-mil- joen per maand in sy sak steek. In hierdie winsgewende organisa- sie maak net sommige mense geld, en dit is beslis nie die werker wat sy R30 per maand moet opdok nie. Arbeidsunies behoort nie winsbejag te wees nie, daar hulle daar is om mense te help en nie van hulle te steel om hulle eie sakke te vul nie.
Dit is ook interessant dat die Departement van Arbeid aangekon- dig het dat hulle die registrasie van nuwe unies gaan beperk. Waarom? Is die nuwe unies ’n bedreiging vir die winsgewend- heid van Cosatu? Cosatu, wat aandeelhouers in MTN en die Randse Waterfront is, is maar twee voorbeelde van ’n manier om nog meer geld te maak. Maar niemand weet oënskynlik wat word van al hierdie miljoene rande nie, of waarvoor dit gebruik word nie.
Dit wil ook lyk asof Cosatu ’n hand het in die swartes se wan- betalings van water- en elektrisiteitsrekeninge.
Stadsrade in die PWV is al R20 miljard in die skuld as gevolg van swartes wat weier om hul munisipale verpligtinge na te kom. Hulle word nie vervolg nie, hulle krag word nie afgesny nie, en blanke belastingbetalers moet die gelag betaal.
Die afgelope jaar alleen het die skuld toegeneem van R17 miljard tot R20 miljard.
Skokkende statistiek het aan die lig gekom oor die graad van nie-betaling in lokasies dwarsdeur die PWV. Daaruit blyk dat daar ’n groot mate van moedswilligheid bestaan, en dat swartes hul eenvoudig nie steur aan rekeninge wat aan hulle gestuur word nie. Dit word toegeskryf aan ’n kultuur van nie-betaling.
Hoe skokkend die situasie reeds is, blyk daaruit dat daar altesaam 8 (agt) lokasies is waar minder as 10% van die inwoners hulle munisipale verpligtinge nakom.

Intelligensie Diens-skandale

Die Intelligensiediens was ook vir verskeie skandale verant- woordelik. Sommige daarvan sluit in die spioenasie-kamera bui- te die Duitse Ambassade; hoëtegnologie-rekenaars wat gesteel is, die diefstal van verskeie voertuie, en een van hulle informante het probeer om bomme in PAGAD se kantore te plant.

Die Allan Boesak-skandaal

Uit: The Mail & Guardian van Augustus 2002
Allan Boesak voldoen sekerlik aan die oënskynlike hoofkrite- rium vir kwytskelding, aangesien hy geen berou hoegenaamd toon oor sy misdade nie. Hy het dikwels gesê dat die bedrog en korrupsie waarvoor hy aangekla was, niks meer was as “onder- mynende apartheid in werking” nie. Toe hy al daardie geld ge- steel het wat bedoel was vir die “wreed onteiendes deur apartheid”, het hy dit net ter wille van die “wreed onteiendes deur apartheid”, gedoen. Dit word genoem “struglle” logika. En jy hoef net vir twee minute te luister hoe Penuell Maduna regver- diging vind vir presidensiële kwytskelding van 33 verskillende boewe, verkragters, gewapende rowers en moordenaars, om te verstaan hoe dit werk.
‘n Benydenswaardige presedent is hierdeur geskep. Dit wil lyk asof enige polities ontevrede burger nou sy politiese slagoffers wat anders as hy dink, mag doodmaak met die amper seker wete dat as hy gevang word en deur die howe gevonnis word, dit nie lank sal wees voor Penuell Maduna aanbeveel dat hy vrygelaat moet word nie. Hy hoef net te sê: “Ek is gedryf tot die slagting van ‘n blanke deur my onbeheerbare weersin vir apartheid.”
Daar is ‘n Latynse spreekwoord wat lui: Judex damnatur cum nocens absolvitur — Die regter is veroordeel wanneer die skul- dige vrygespreek word.

Hoofstuk 6

Suid-Afrikaanse Ontwikkelende Lande (SADEK) en die ADLER-Groep

Die CIA, MI6, Franse, die Afrikanerbond en sy verteenwoordi- gers in die Intelligensiegemeenskap is besig om die hele SADEK te destabiliseer. Lande soos Angola, DRK, Kongo-Brazzaville, Zimbabwe, Botswana, Namibië en Lesotho word almal gedesta- biliseer. Die hoofrede hiervoor is ekonomies van aard.
’n Ander bron vir die destabilisasie van SADEK en die Groot Mere-gebied is die Wyse Manne. Swaziland, Zimbabwe, Bot- swana, Namibië en Lesotho is almal weens Arbeidsunies onsta- biel. Deel van die Koue Oorlogsstrategie was om die SADEK- gebied te destabiliseer soos wat dit tans gedoen word.
Die vraag is, wie sit agter hierdie proses binne die beweging? Die Wyse Manne, die Afrikanerbond, die Islamitiese Ekstremis- te, of een van die Weste se Intelligensiedienste? Slegs wanneer die antwoord hierop gevind word, kan stabiliteit herstel word, natuurlik saam met die verwydering van kriminele elemente bin- ne politieke partye. Maar die ondersteuning van die VSA, Frank- ryk, Duitsland en die Verenigde Koninkryk vir misdadigers in die ANC-regering, maak dit onwaarskynlik dat kriminele leiers uitgesmyt sal word.

Suid-Afrikaanse Ontwikkelingslande (SADEK)

Soos reeds in Hoofstuk 1 vermeld is, is die drie hoofgroepe in Suid-Afrika (die Afrikanerbond, die Wyse Manne en die Islami- tiese Ekstremiste), ook in die destabilisasie van die SADEK-ge- bied betrokke. Die Islamitiese Ekstremiste is meer tot Suid-Afri- ka beperk, maar sal noordwaarts uitbrei soos hulle ondersteu -ningsbasis meer mag bekom. Die Wyse Manne se planne is op Kommunistiese strategieë gebaseer soos deur die Oosbloklande se ideologieë uitgewerk is, en hulle maak hoofsaaklik van ar- beidsunies gebruik. Die Afrikanerbond se planne draai om ’n su- per-ekonomiese gebied en maak van ’n kombinasie van boge- noemde, sowel as kriminele aktiwiteite gebruik. Die Afrikaner- bond kan deur die apartheid-Intelligensienetwerk ook verskillen- de Afrika-staatshoofde oproep wat op hulle betaalrol is. Een van die Afrikanerbond se prioriteite is om ’n hoofrol in NEPAD te speel en hierdie netwerk is juis hard aan die werk om die Afri- kanerbond te posisioneer. Die netwerk is nie net tot staatshoofde beperk nie, maar sluit ook opposisie lede, kabinetsministers en ander strategies-geplaasde rolspelers in.
Die Weste, wat demokrasie propageer, is in hulle eie web vas- gevang, omdat demokrasie nie noodwendig ’n opsie is nie, veral nie in Afrika nie. Een van Afrika se probleme is dat kolonialiste die grense bepaal het. In Suid-Afrika alleen val nege etniese groepe binne een grensgebied. Hierdie probleem het in Europa verskeie oorloë laat ontstaan en sodra die nalatenskap van apartheid, wat op hierdie stadium die swartes saambind, verdwyn, is etniese oorloë baie voorspelbaar.

Lesotho

Wat in Lesotho gebeur het en die daaropvolgende betrokkenheid deur die Suid-Afrikaanse Weermag, is reeds geskiedenis. Dit kon as waarskuwing vir naburige lande gedien het dat Suid-Afri- ka militêr wil en sal betrokke kan raak indien nodig. Wat egter kommerwekkend is, is dat hierdie inmenging presies met die ou Sowjet-Kommunistiese strategiese plan gedurende die Koue Oorlog ooreenstem. Primêre Intelligensie dui daarop dat die Wy- se Manne se Intelligensiestruktuur vir die tonele agter die skerms in Lesotho verantwoordelik was, wat die behoefte vir inmenging geskep het. Deel van die inligting was dat die uitslag van die verkiesing wat die oorsaak van die probleme was, eintlik deur die Wyse Manne verander is sodat hulle strooipop as president ver- kies kon word. Suid-Afrika was deel van die sogenaamde onder- soek wat verklaar het dat geen verneukery plaasgevind het nie. Wat werklik gebeur het, is dat die Wyse Manne ’n regering in Lesotho wou hê wat hulle kon manipuleer. Dit het tot die daarop- volgende inmenging deur die ANC gelei, wat militêrgewys teen die opposisie ingemeng het terwyl die opposisie in werklikheid die verkiesing gewen het.
Mosambiek

Die apartheidsregering se betrokkenheid met Renamo is wel- bekend. Dit is egter verontrustend dat daar nog ’n onderliggende onstabiliteit in die land heers.
Daar is ook ’n paar onderliggende probleme binne Renamo wat ’n breuk binne die groep kan veroorsaak; dit kan botsings veroorsaak en in ’n volgehoue burgeroorlog ontaard. Dakama, wat deur Domingos bedreig voel, het Domingos uit Renamo ge- skop. Ook is die bloedige botsings wat 42 dood gelaat het, nou geskiedenis. Dit is ook onbegryplike waarom Renamo eers teen 2001, byna ’n jaar later teen die verkiesingsuitslae in Mosambiek beswaar gemaak het.
Iets anders om in ag te neem, is die stigting van ’n beweging deur Domingos binne die sake-elite in Mosambiek. Die skrywer is daarvan bewus dat Domingos presidensiële ambisies koester en ’n leier is wat die politiek ken en wat ook buitelandse onder- steuning geniet.
Jean-Ives Ollivier het ook aandele in die Polana Hotel ontvang, wat persoonlik deur Pik Botha gereël is. Volgens ’n bron sou ’n lening nooit aan die Karos-hotelgroep toegestaan word om die Polana op te knap, indien Ollivier nie aandele ontvang het nie. Ollivier is baie goed met die Mosambiekse regering gekonnek- teer.

Swaziland

Volgens Intelligensie bronne kan die oproer deur die arbeidsu- nies aan Mathews Phosa se aanhitsing gekoppel word. Dit kan steeds in ’n burgeroorlog ontaard. Dit is ook insiggewend in hoe- veel koerantartikels die demokratisering van Swaziland gepro- pageer word, en hoeveel oproepe aan SADEK-lande gemaak word om druk op die Koning uit te oefen. Intelligensie dui weer- eens daarop dat die Wyse Manne binne Cosatu agter die destabi- lisasie van Swaziland sit. Alle aanduidings is dat Swaziland ’n tweede Lesotho sal word. Dit behoort kommerwekkend te wees dat Mathews Phosa na bewering betrokke is, wat die moont- likheid oop laat dat die Afrikanerbond probeer om die Kommunistiese plan aan te gryp om ’n USSA te vorm. Daar bestaan geen twyfel dat die probleme in Swaziland hul oor- sprong in Suid-Afrika het nie.
Die Afrikanerbond het ’n lang verhouding met Swaziland, en hulle vorige informante was Cosatu-leiers. Die Wyse Manne weet dit en het hulle eie mense binne Cosatu, soos ook die Islamitiese Ekstremiste het. ’n Tameletjie bekend as “Catch 22” bestaan in die meeste gevalle, maar dit verhoed hulle nogtans nie om hulle planne uit te voer nie. Omdat die Afrikanerbond-strategie nie oor manipulasie en beheer gaan nie, maar eerder invloed, kan dit aanvaar word dat die Wyse Manne agter hierdie probleme sit, aangesien die Afrikanerbond reeds oor voldoende invloed in Swaziland beskik.


VERVOLG-
Terug na bo Go down
Sien gebruiker's profiel
KVB000000002
Admin


Aantal posstukke: 1253
Join date: 2010-02-07

PosOnderwerp: Re: BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG   Sun Jul 04, 2010 9:02 pm

-VERVOLG:

Malawi

Hierdie land het ook sterk bande met die apartheidsregering gehad.

Zimbabwe

Die mees onlangse gebeure in Zimbabwe het groot druk op die streek gehad en dit hou groot implikasies vir Suid-Afrika in. Suid-Afrika het miljarde rand in beleggingsgeleenthede verloor vanweë die onstabiliteit daar.
Die belangrikste vraag is egter wie vir die destabilisasie van Zimbabwe verantwoordelik is. Kry die arbeidsunies in Zimbabwe steun van Cosatu, of nie? Die Wyse Manne en Afrikaner- bond kan met die huidige destabilisasieproses in Zimbabwe ge- akkrediteer word. Die strategieë van beide groepe vir die streek blyk daarop gemik te wees om Cosatu te gebruik om met die hulp van die MDC van Mugabe ontslae te raak.
Die hoofrede waarom Mugabe in ’n opperste boef ontaard het, is omdat daar geen houvas op hom is nie. Om die minste te sê, is die hoofnuusberigte oor hoe Zimbabwe in anargie verval het net omdat die tiende boer in tien jaar vermoor is, is onsinnig. In Suid-Afrika word tien boere elke maand vermoor. Dit was heel amusant om te sien hoe die Suid-Afrikaanse leierskap ’n reëndans uitgevoer het na die verkiesingsuitslae in Zimbabwe. Kan dit wees dat Mugabe ook van Mbeki en Zuma se streke weet? Intussen is SA boere deur Thoko Didiza, die Minister van Lande gewaarsku dat die ANC gereed is om sy “land-grab”- beleid te versnel.
Die Wyse Manne se doelstelling is van ’n ekonomiese aard in die sin dat hulle daarna streef om beheer oor Zimbabwe se ekonomie deur middel van Cosatu en sy arbeidsunie, wat die MDC ondersteun, te verkry.
Die Afrikanerbond maak van gewese-BSB/DCC operatiewe gebruik wat by misdaadsindikate betrokke was om die Zimbabwe-regering te besoedel. Die vorige Minister van Verdediging in die Mugabe-regering het deel van hierdie sindikate gevorm. Dus, aan die een kant kan die Afrikanerbond die proses van wetteloosheid beheer deur nie-inmenging deur die sekuriteitsin- stelling van die regering. En aan die ander kant manipuleer hulle die MDC deur Cosatu. Dit gaan weereens oor beheer oor die land, dus moet beide die Wyse Manne en die Afrikanerbond die skuld vir die probleme in Zimbabwe kry. Die Afrikanerbond en die Wyse Manne wil Mugabe uitwerk omdat hy onbeheerbaar is. Maar Mugabe dra meer outoriteit as Mbeki. En daarom kan Mbeki Mugabe nie openlik teëgaan nie, want hy sal die kon- frontasie verloor. Ook is Mbeki nie so ’n sterk leier nie, gevolglik sal hy die bietjie invloed wat hy nog in die streek het, ook verloor.

Botswana

Cosatu is sedert 1999 baie besig om arbeid in Botswana te akti- veer. Nodeloos om te sê dat die eindresultaat presies dieselfde daar sal wees as wat tans in Zimbabwe, Swaziland en Lesotho die geval is.

Namibië

Namibië het ook probleme in die Caprivi-streek. Sommige men- se het oor die grens na Botswana gegaan en politieke asiel daar verkry. Dieselfde patroon is besig om hier te ontvou.
Angola

Die burgeroorlog in Angola is deur die Suid-Afrikaanse apart- heidsregering geskep en is deur Westerse lande ondersteun. Die trekpleister vir die Weste was die goedkoop olie, en vir die apartheidsregering weer goedkoop diamante. Westerse lande het olie teen $9 per vat gekoop, meer as 60% laer as die markprys. Amerika en Frankryk voer hulle eie olie dan teen markpryse uit.
Jean-Ives Ollivier is ook aktief in Angola en het noue bande met president Dos Santos. Ollivier was die kontakpersoon vir die apartheidsregering tydens die onderhandelings vir die vrylating van die Spesiale Magte-offisier, Wynand du Toit. Daar word berig dat die Franse baie aktief in die dag tot dag aktiwiteite van die land betrokke is. Ollivier was ook betrokke by die verskaf- fing van wapens aan die regering. Dit is ook nie verbasend dat hy ook wapens aan Unita verskaf het nie.
Dit lyk of die oorlog in Angola nou ten einde geloop het omdat Savimbi dood is en onderhandelings onderweg is om ’n regering van eenheid te stig.

Kongo-Brazzaville

Die Franse is baie aktief in die land deur Elf wat die geld voor- sien het om van Lissouba ontslae te raak. Franse operatiewe in hierdie land sluit in: Jean-Ives Ollivier, Alfred Cervan (wat in Frankryk saam met die vorige Minister vir Buitelandse Sake weens korrupsie veroordeel is) en Robiere. Hulle is persoonlik in kontak met President Sashangweso self wat geen besluit sonder sy Franse raadgewers uitvoer nie. Dominique Nazpleses, sowel as Ollivier het hulle Kongo-Brazzaville paspoorte van generaal Jean-Pierre Oba ontvang. Oba se vriendin is die vrou wat met Tony Yengeni se Mercedes rondry. Vir alle praktiese doeleindes word die land deur die Franse beheer.
Chiluba is persoonlik besig om mense te werf om die huidige president te vermoor. Chiluba besit omtrent $45 miljoen op sy naam en poog ook om ’n militêre mag op die been te bring om in die omverwerping behulpsaam te wees.

Demokratiese Republiek van die Kongo (DRK)

Volgens generaal Munene het drie persone van Israel R600 mil- joen se diamante gekoop. Die skrywer het bevestig dat die Franse en Belge agter Kabila se sluipmoord sit. Hy het ook bevestig dat die Suid-Afrikaanse regering, saam met Jean-Ives Ollivier, die rebelle van Jean-Pierre Bhemba van alle benodigdhede, van wapens tot voedselware, voorsien. Ollivier het alle reëlings deur Tito Maleka, Siphiwe Nyanda en Mbeki persoonlik getref in ruil daarvoor om Mbeki se beeld in Franssprekende Afrika state op te bou. Ollivier is ook aktief daarin betrokke om Mbeki te besoedel en voer al die inligting aan Franse Intelligensie. Die Franse het van Ollivier se konneksies in Angola gebruik gemaak om hoë amptenare in die DRK te infiltreer. ’n Aantal DRK-hoës was in ballingskap in Angola en is met vooraanstaande vroue van die Fatunga-stam in Angola getroud. Een van Ollivier se spioene is ook nou ’n senior minister. Ollivier maak van die minister ge- bruik om inligting te kanaliseer, sowel as sekere kontrakte aan die Angolese.
Volgens sekere bronne kan nóg ’n sluipmoord nie uitgesluit word nie; vingers wys weereens na Ollivier en sy Franse opera- teurs. Genl. Olenga en die minister van Intelligensie, Kasadi, is as Ollivier se spioene in die DRK-regering genoem. Ollivier en die Franse ondersteun Jean-Pierre Bhemba. Ollivier het aan die skrywer gemeld dat wanneer Bhemba die mag verkry, sou geld geen probleem wees nie. ’n VN sekuriteitsverslag het gemeld dat Ollivier by die diefstal van DRK-bronne betrokke was.

Zambië

Sekere apartheidssindikaat-operateurs is steeds baie aktief met misdaad/verbonde aktiwiteite in die land, waarby regeringsamp- tenare ook betrokke is. Daar bestaan ook ’n onderliggende onrus- tigheid. Vir alle praktiese doeleindes voorsien Tony Texeira, die eienaar van Diamond Works (voorheen deur EO besit), olie aan Zambië. Diamond Works besit 80% aandele in die maatskappy wat ’n $5 biljoen-ooreenkoms met Zambië geteken het. Die oor- eenkoms is deur ABSA gefinansier.
Adler

Die hoofsamewerker met die Afrikanerbond is die Duitse groep, Adler, wat die Vierde Ryk verteenwoordig. Die bes bewaarde geheim van die moderne eeu is sekerlik wat het van die Nazi- goud geword. Dit is ’n welbekende feit dat Suid-Afrika geduren- de die apartheidsjare gebruik is om Nazi-ondersteuners te ver- steek. Dit is ook bekend dat sekere van die mees gevorderde kerntegnologie met behulp van Duitse tegnologie ontwikkel is. Die VSA en Russe het vir hierdie gevorderde tegnologie op seke- re gebiede na Suid-Afrika gekom. Dit was tydens apartheid. ’n Ander vraag is hoe het Suid-Afrika dit reggekry om tydens die apartheidsjare ekonomies so sterk te word? Kon Nazi-goud dalk ’n rol gespeel het? Een van die leidende figure binne hierdie groep was Gunther Poltzi. Die skrywer het Gunther verskeie kere ontmoet. Gunther se enigste reaksie was egter dat hy baie weet, maar dat hy nooit iets sal sê nie.
Die eerste persoon en hoofkontak in verband met inligting oor Gunther en die Adler-groep is ’n voormalige Oos-Duitse spioen. Dit is ook belangrik om te meld dat Gunther en Wolfgang Bauer tans saam met Wollenhaupt en Sydney Mufamadi betrokke is by ’n olieooreenkoms met Exxcon. Die Adler-groep is sedert die Tweede Wêreldoorlog aktief betrokke by Suid-Afrikaanse poli- tieke sake, asook hoë-opbrengsprogramme.
Die Duitsers was saam met die Adler-groep en indiwidue in die Duitse regering was daartoe in staat om die grootste foefie te skep in verband met verrykte uraan vir hulle kernkragstasies in Duitsland. Duitsland het ongeveer 72 kernkragstasies, en na die oorlog met die ooreenkoms, was hulle verbied om hulle eie ver- rykte uraan te vervaardig, met die gevolg dat hulle dit elders teen hoë onkoste moes aankoop. Dus het hulle skynbaar hulle ge- bruikte uraan begin “herwin”, maar volgens ’n kontak het hulle maar sowat 3% herwin. Die res is van Suid-Afrika, sowel as die destydse Sowjetunie aangekoop.
Dit is belangrik om in ag te neem dat ’n presiese replika van die Liechtenstein-kasteel in Houtbaai, Suid-Afrika, gebou is. Hier- die kasteel het na verneem word, ’n groot rol in die geskiedenis van die Derde Ryk gespeel. En tot dusver het niemand nog ooit die moeite probeer doen om hierdie raaisel op te klaar nie. Uit se- kere bronne is ook verneem dat indien Afrikaners in ’n burger- oorlog met die ANC-bewind betrek sou word, hulle Duitse hulp vanuit nie-amptelike kringe kan verwag. Of die Adler-groep hierby betrokke sal wees, is ’n ope vraag.
Die skrywer het van vier kontakte gebruik gemaak wat inlig- ting i.v.m. die Adler-groep verskaf het. Ander name wat positief met die Adler groep verbind kan word is:

Wolfgang Bauer
Wolfgang Gruber
Manfred Stich
Johan Fisher
Christian Meyer
Jurgen Kogl

Daar word geglo dat Jurgen Kogl die basis vorm van ’n tweede geslag van verhouding tussen die NAZI’S en Suid-Afrika. Die verhouding is op rassesuiwerheid gebaseer. Blykbaar is Piet Viljoen, seun van Constand Viljoen, die Suid-Afrikaanse per- soon binne hierdie verhouding. Piet Viljoen is blykbaar baie nou betrokke by ’n maatskappy, Northern Hemisphere. Ander mense wat ook gereeld by dié maatskappy gesien word is Jurgen Kogl, Tito Maleka en Mathews Phosa. Piet Viljoen was met Seth Phalatse in die Sentrale Energiefonds-skandaal betrokke. Piet Viljoen woon in die huis wat Thabo Mbeki gebruik het toe hy van ballingskap teruggekeer het. Jurgen Kogl (wat as ‘regmaker’ vir Mbeki beskou word) en Seth Phalatse is met Mbeki betrokke by die Afrika Renaissance-groep wat in 1993 deur Mbeki gestig is. Dit is ook belangrik om te weet dat Mbeki se finansies deur Jurgen Kogl bestuur word.
Blykbaar is daar ’n drie-rigtingverhouding: Piet Viljoen (Af- rikanerbond?), Jurgen Kogl (NAZI?) en Thabo Mbeki (Rege- ring) wat slegs as die marionet gebruik word. Dit is dus nie so moeilik om te verstaan waarom die Afrika Renaissance, of NEPAD, soos dit nou heet, so belangrik is nie. Die bly steeds verbasend dat Westerse lande steeds besig is om NEPAD te be- fonds.

Hoofstuk 7
Opsomming

Dit is ironies dat sekere mense wat Dokument-X vóór publikasie geëvalueer het, gereken het dat ’n sekere persentasie inligting nie akkuraat is nie. Eerstens, hoe kom hulle by daardie persentasie uit? Tweedens, as mens nie oor sekere inligting beskik nie, bete- ken dit nie dat dit nie waar is nie. Derdens, sekere inligting mag teenstrydig voorkom omdat dit nooit gerealiseer het nie. Maar dit wil nog nie sê dat omdat ’n verwagte sluipmoordpoging op ie- mand nie plaasgevind het nie, die persoon nooit ’n spioen was nie, want daar kon miskien ’n misverstand/fout tussen die Intelli- gensiestrukture gewees het, of ’n sluipmoordpoging kon selfs georkestreer gewees het om die indiwidue se dekking te versterk.
Die fundamentele tema waaruit alles voortspruit, is die hoëpro- fiel-apartheidsinformante en die daaropvolgende kriminele akti- witeite van die Lusaka-groep. Indien dit nie uitgestryk word nie, sal die ANC en hierdie land se mense nooit vry wees nie. Alle ander probleme spruit uit hierdie situasie. Fig. 7 toon aan die leser wat nodig is om te doen om Suid-Afrika weer op die regte spoor te bring.

FIGUUR 7 op volgende bladsy

Punt A verteenwoordig VAG. Punt B verteenwoordig die Wyse Manne en Punt C die Islamitiese Ekstremiste. Punt D verteenwoordig die ANC-alliansie en die regering soos dit tans daar uitsien, met Punt E die posisie waarin hulle behoort te wees. Indien Punte A en B binne die sirkel in ’n reguit lyn geteken was, sou hulle teenoorgesteldes verteenwoordig. Die rede waarom ’n sirkel gebruik word is omdat hulle teenoorgesteldes is, maar hulle metodologiese benadering so eenders tot op ’n punt is dat hulle byna ontmoet. C is ’n samestelling van A en B. Die groot probleem, D, is in die middel van hierdie groepe vanweë die Lusaka-groep en apartheidsspioene binne die ANC. Die enigste uitweg vir die ANC is om na Punt E te beweeg, en om van die besoedelde (A,B en C) mense ontslae te raak. Dit is die enigste uitweg vorentoe, en indien dit nie gedoen word nie, is die toekoms van Suid-Afrika en die streek gedoem. Diegene wat hierdie mense beskerm, is besig om hul eie vryheid in gevaar te stel, en die mense wat deur hulle beskerm word, is nie daardie moeite werd nie.

Dit kan verwarrend en teenstrydig wees, vanweë al die groepe wat by die destabilisasieproses betrokke is. Dit is heeltemal nor- maal. Die feit is egter dat geheime groepe besig is om die land te destabiliseer. Selfs die NP het so ver terug as 1994 aan die VN Konferensie oor Georganiseerde Misdaad in Napels, Italië, erken dat smokkelroetes vir wapens, ivoor, gesteelde voertuie, heroïen en kokaïen deur die apartheidsregering gestig is. Die ANC self erken dat geheime magte probeer om die land te de- stabiliseer. Geen regering in die wêreld sal erken wat die skrywer blootlê nie. Lesers sal in die toekoms die nuus self moet ontleed en tussen die reëls die feite hier genoem, kan lees.
Soos die skrywer aan die begin gesê het, handel hierdie Doku- ment nie oor die verlede nie, maar oor die toekoms. Die drie hoof- groepe, die Afrikanerbond, die Wyse Manne en die Islamitiese Ekstremiste maak duidelik van kriminele elemente binne die ANC gebruik om verdeling deur hulle eie agendas te bewerk- stellig. Daarom is dit noodsaaklik om hierdie misdadigers te verwyder. Die enigste mense wat in die onmiddellike toekoms hierdie taak effektief kan uitvoer is die onbesoedelde leiers.
Hierdie Dokument mag miskien die indruk wek dat die skrywer baie negatief oor Suid-Afrika se toekoms voel. Niks is egter verder van die waarheid nie. Vanweë die skrywer se kennis, agtergrond en integriteit as voormalige Intelligensie-operateur, het hy hierdie inligting gedokumenteer. Geen persoon met inte- griteit wat oor sulke inligting beskik, sou passief daarteenoor staan nie. Niemand kan passief staan en toekyk hoe duisende onskuldige mense vermoor word nie. Niemand kan passief toe- kyk wanneer ’n spioen vir ’n vreemde land, die president self, toelaat dat ’n skuldlas van oor die sestig miljard rand gemaak word nie. Dit alleen is hoogverraad.





Laas bewerk deur KVB000000002 op Sun Jul 04, 2010 9:16 pm; altesaam $s keer bewerk.
Terug na bo Go down
Sien gebruiker's profiel
KVB000000002
Admin


Aantal posstukke: 1253
Join date: 2010-02-07

PosOnderwerp: Re: BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG   Sun Jul 04, 2010 9:15 pm


-VERVOLG:


Die netwerk informante op die betaalrol van die Intelligensie- gemeenskap, oorskry die paar topstruktuur-informante by verre. Vandag het elke dorp- of stadsraad in Suid-Afrika minstens een informant wat vir een van die Intelligensiedienste werk, en in sommige gevalle het elk van hierdie Intelligensiedienste ’n informant in dieselfde struktuur. Die punt wat die skrywer wil be- klemtoon, is dat daar geen tekort aan informante vir die Intel- ligensiedienste binne die ANC/SAKP/Cosatu-alliansie is nie. Nou is dit net veel makliker omdat hulle vir die ANC spioeneer en weereens is dit die belastingbetaler wat daarvoor moet betaal.
Cyril Ramaphosa is gewerf terwyl hy nog ’n aktivis in Carle- tonville was (’n foto van hom waar hy vleis saam met sy han- teerders braai, is beskikbaar en is in die argiewe van die Veilig- heidstak Intelligensie Teen-Intelligensieseksie geliasseer). Rama- phosa se amptelike voertuig is gebruik om dwelmsmouse te vervoer. Indien ’n mens verstaan hoe die Intelligensiedienste be- dryf word, sal jy ook verstaan dat hulle nooit sou toelaat dat Cyril, ’n informant, opgevolg kan word deur iemand wat nie ’n informant is nie. Mens kan met byna 100% sekerheid sê dat Cyril se opvolgers almal informante sou wees. Nog ’n Cosatu-leier, Tito Mboweni, is ook by dwelms betrokke, net so is Tokyo Se- xwale. Die prentjie word eers duidelik wanneer mens sien dat Ti- to Mboweni as nuwe president van die Reserwebank aangestel is.
Hiermee saam het die aanstelling van die Joodse Kommunis, Gill Marcus, as vise-president die Reserwebank volkome in die hand van die Kommuniste geplaas. Dit het die koers aangedui waarin Thabo Mbeki wou beweeg. Hyself was tot 1989 lid van die Politburo van die SAKP. Marcus is een van die gehardste Kommuniste in Suid-Afrika en staan in eie geledere bekend as die “spokesperson for the communist establishment”.
Ander Jode wat ’n groot rol in die ANC-bedeling speel of ge- speel het, is:
C Wyle Joe Slovo, gewese leier van die SAKP en kabinets- lid van Mandela.
C Slovo se vrou, Helena Dolney, wat hoof was van die Landbank.
C Alec Erwin, Minister van Handel en Nywerheid.
C Ronnie Kasrils, adjunk-minister van Verdediging.
C Arthur Chaskalson, president van die Konstisionele Hof.
C Albie Sacks, lid van die Konstisionele Hof.
C Richard Goldstein, Konstisionele Hof.
C Louise Täger, verbonde aan Transnet.
Maar vir alle praktiese doeleindes beheer die Afrikanerbond steeds die Reserwebank (Hoofstuk 3 betreffende die rol van die Reserwebank en Hoofstuk 5 oor Mboweni se dwelmmisbruik). Dus, kan gevra word, in wie se hande is die ekonomie werklik? Minder bekend is seker die feit dat daar in die reuse-kluise van die Reserwebank feitlik nie meer goud oor is nie. Duisende mil- joene rande se goud is na die buiteland verskuif.
In die derde fase het die Intelligensiegemeenskap prominente leiers deur middel van dwelmaktiwiteite besoedel. Dit was so ’n groot sukses dat selfs New Africa Foundation, ’n ANC ekono- miese orgaan, groot voordele uit die kapitaal wat daaruit verwek is, ontvang het. Dit maak van die HOP-projek ’n grap, aangesien dit oornag in duie kan stort indien bv. VAG sou besluit om die in- ligting te openbaar, aangesien baie van die HOP-projekte met dwelm geld gefinansier is.
Die ANC/SAKP/Cosatu-alliansie het dit ook maklik vir die Intelligensiegemeenskap gemaak vanweë die beleid binne die al- liansie waar misdaad toegelaat is om fondse vir die ANC te ge- nereer. Die misdaad-vir-geldbeleid het na die 1976-opstande taamlik aktief geraak toe baie van die mense eintlik gewone mis- dadigers was wat landuit gevlug, en by die ANC aangesluit het om inhegtenisneming te ontduik. Veral Militêre Intelligensie (MI) het die ommeswaai uitgebuit deur hierdie misdadigers te werf om die ANC te infiltreer. Die operasie was so ’n sukses dat hulle selfs daarin geslaag het om sommige prominente leiers bin- ne die meeste SADEK-lande te infiltreer. Die was gedurende hierdie fase dat die onderskeie Mafia’s ’n rol begin speel het omdat hierdie mense maklik binne Afrika met hulle buitelandse paspoorte kon reis.
Hierdie operasies is selfs vandag nog aktief en word deur die drie geheime groepe uitgebuit. Selfs die buitelandse Mafia mis- bruik die posisies van hulle vriende wat nou hoë posisies vul. In sommige gevalle word hulle amptelike adviseurs wie se krimi- nele rekords net eenvoudig spoorloos verdwyn het. Die ANC sal hierdie aktiwiteite nooit kan stopsit nie, tensy hulle van hierdie misdadige elemente ontslae raak. Kyk mens na korrupsie binne regerings- en provinsiale strukture, wat, vir alle praktiese doeleindes, deur ANC-lede gepleeg word, sal die leser ’n beter begrip kry van die probleem waarin Suid-Afrika hom bevind, en dit is tans gevaarliker as op enige ander gegewe tydstip in die Suid-Afrikaanse geskiedenis. Die rede daarvoor is omdat ’n kultuur van korrupsie geskep moet word, iets wat vir ’n baie lang tyd in Suid-Afrika gaan bestaan. Uit ’n politieke oogpunt gesien, vererger dit die probleem omdat daar nie baie werklike alternatiewe vir Suid-Afrikaners bestaan nie. Wat die probleem nog verder versleg het, is die skynbare samewerking van die NNP in die ANC.
Dit is alombekend dat Thabo Mbeki in Luanda, Angola in 1983 weens dwelmmisbruik toegesluit is. Ander persone wat deur dwelms besoedel is, is Mathews Phosa (bevestigde MI-informant die skrywer ken sy hanteerder), Tokyo Sexwale en Cyril Rama- phosa (bevestigde Veiligheidspolisie-informant), om maar net ’n paar te noem. Selfs die voorsitter van die Suid-Afrikaanse bod- komitee vir die 2006 Wêreldsokkerbeker, Irvan Khosa (beves- tigde MI-informant) is by dwelms betrokke. Maar omdat hy die ander politici ken wat by dwelms betrokke is, sal die owerhede Khosa nooit kan arresteer nie. Dit het tydens die SAID-onder- soek duidelik geword en alle aanklagte teen Khosa is teruggetrek en die paar miljoen wat hy moes betaal, kan as ’n grap beskou word.
Daar was ook ander operasies. Nico Sceaver, ’n misdadiger in die gevangenis, werk saam met Jeff Rabede (bevestigde informant), Nkosazana Zuma en Jacky Selebe. Terwyl Sceaver in die gevangenis was, het hy Rabede ontmoet en die twee het vriende geraak. Sceaver is klaarblyklik deur Craig Williams gewerf en was waarskynlik saam met die CIA in die Escobar-operasie/- sluipmoord betrokke. Africa Khumalo (SAPD, ook bekend as ’n “fixer” vir Mbeki) het Sceaver ook gehelp om die Amalia-deba- kel uit te stryk.
Tydens ’n ander operasie is sommige topsakelui in die ANC ook besoedel. Die SAPD se Georganiseerde Misdaad Eenheid, besit 80 ure se videomateriaal oor S.K. Mashele. Hy was onder die indruk dat hy vir Britse Intelligensie MI6 gewerk het. Een van die maatskappye wat vir die wassery van dwelmgeld gebruik is, was Kilimanjaro Investments en die direkteure is: Richard Maponya, Irvan Khosa, Gibson Thula, Adv. T.L. Skoyiya, dr. P.J.A. Mthafudi en C.L. Cobus. Volgens Richard Maponya is Ki- limanjaro op die been gebring om aandele in Coca-Cola te be- kom. Volgens ’n ander bron is verskeie mense, insluitende Des- mond Tutu en Allan Boesak genader om Kilimanjaro te help en het elk $25 000 as beloning ontvang.
Die plan was vir alle praktiese doeleindes om die betrokke par- tye te besoedel. Irvan Khosa is nou een van die 27 sindikaatleiers wat deur die polisie ondersoek word. Gibson Thula is ’n gewese lid van die IFP en het toe in ’n ANC-familie ingetrou en daarna ook by die ANC aangesluit. Die skrywer sal verbaas wees indien hierdie nie net nóg ’n operasie van die Afrikanerbond-Intelli- gensie is nie. Gibson was hoof van die Suid-Afrikaanse Dia- mantraad. Strategies is dit vir die Afrikanerbond ’n baie be- langrike posisie.
Chris Hani sou die volgende president geword het, maar hy was té radikaal vir die Nasionale Party en het té veel van die besoe- delde groep geweet, dus het die Afrikanerbond, met Mbeki se goedkeuring, van Hani ontslae geraak. Die ANC sou nooit by sluipmoorde betrokke geraak het nie, maar ’n sneller-meganisme is reeds so ver terug as 1985 geaktiveer.
Thabo Mbeki se broer, Moeletsi Mbeki, het daarvan melding gemaak dat hy in 1985 deur ’n professor verbonde aan Harvard Universiteit (VSA) genader is. Die professor het aan Thabo se broer, Moeletsi, gesê dat hy so pas van Rusland af teruggekeer het en dat die Amerikaners ’n ooreenkoms met die Russe aan- gegaan het dat hulle die ANC nie langer op militêre en ekono- miese gebied sou ondersteun nie. Maar die professor het gesê dat Amerika die ANC ekonomies sou ondersteun indien die ANC gewillig sou wees om van die radikales, by name Chris Hani en Winnie Mandela, ontslae te raak. Moeletsi is gevra om die bood- skap aan die ANC-leierskap in Lusaka oor te dra.
Die skrywer kan ook nou bevestig dat die hangende sake teen Winnie Mandela in direkte opdrag van Thabo Mbeki is. Hani was onwillig om op versoek van die ANC-leierskap terug te staan om nie die presidentskap na te jaag nie. Volgens die jongste inligting het die bevel om Hani te vermoor van Tito Maleka, sekuriteits- hoof te Shell-huis, en vertroueling van Thabo Mbeki, gekom. Volgens ’n familielid van Mandela se vorige sekretaris, het Nelson Mandela ook van die sluipmoord kennis gedra. Dit kan ook een van die redes wees waarom Thabo Mbeki so bang is vir ’n sluipmoordpoging, wetende hoe maklik dit gereël kan word. Kommissaris Radu is ook gedood en kommissaris Suiker Brits wou die ondersoek heropen, met inagneming daarvan dat Mufamadi agter Radu gery het toe die ongeluk gebeur het. Mens kan dus met redelike sekerheid aanvaar dat Mufamadi op een of ander wyse met die ongeluk verbind kan word. Die ondersoek het nooit plaasgevind nie, en Suiker Brits het ’n yslike aftreepakket van die polisie ontvang; daarna het hy by AIN begin werk (hoofstuk vier).
Die Mandela-era sou deur die VAG gebruik word (met hulle informante strategies geplaas) om ’n destabilisasieproses te loods en wat op natuurlike wyse gedurende die Mbeki-era sou voortduur. Nelson Mandela is ten volle van hierdie situasie bewus en dit verduidelik ook waarom Mandela al hoe meer krities teenoor Mbeki raak.
Mbeki beheer die regering ter wille van die Afrikanerbond. In Illustrasie 1 is dit duidelik dat die Afrikanerbond se toegang tot Mbeki uitstekend is. Mbeki was, en is as gevolg van sy dwelmgebruik beheerbaar. Dit is miskien nie direk nie. Die feit is egter dat Mbeki baie aktief is in die vernietiging van die alliansie en meer onlangs tot standkoming van ’n “nuwe” politieke vennootskap met die NNP. Die jongste gebeure insoverre dat die NNP by die ANC aangesluit het, is niks meer as ’n nuwe wen- ding wat die Afrikanerbond gebruik om ’n breuk te bewerkstellig binne die alliansie nie. Dit is egter nie so belangrik dat die breuk plaasvind nie; ’n breuk sal slegs nodig wees wanneer die Afrikanerbond ’n dreigement teen die “ANC-regering” nie kan beheer nie. Hierdie “situasie” kan deur die Afrikanerbond- strategie geïdentifiseer word as die “Judas” se posisie aangeval word.
Spekulasie binne die media is warm oor wanneer die breuk binne die alliansie gaan plaasvind. Daar is wye aanvaarding dat Cosatu en die SAKP ’n nuwe party links van die ANC wil stig. Die SAKP weet hulle sal nooit ’n faktor as politieke party wees nie omdat hulle nie die ondersteuning van die massas geniet nie. Om egter te wys hoe swak die ANC-leierskap is, word magsposisies binne die ANC deur SAKP-lede gehou wat wys tot watter mate die SAKP se manipulasie strek. Om te illustreer hoe groot parasiet die SAKP is, hoef mens net na die ANC en sy alliansies se huidige beleid te kyk. Dit kom nie eers naby amptelike SAKP-beleid nie.
Die skrywer glo omdat elemente binne die ANC van al hierdie aktiwiteite bewus is, probeer hulle tyd wen. Elke element in hierdie boek is deur die SAGD onthul. Die vraag is, waarom doen die SAGD niks daaraan nie? Tesame met die feit dat die meeste van hierdie vorige spioene met VIGS besmet is, is die langtermyn strategie om te wag totdat hierdie leiers aan natuurlike oorsake (VIGS) sterf. Nog ’n kwelvraag is hoeveel van hierdie HIV-infeksies was opsetlik? Mens kan aanvaar dat die meeste van hierdie uitverkopers binne tien jaar nie meer daar sal wees nie en die Afrikanerbond se houvas op die ANC sal dan tot niet wees.
Dit mag moontlik ook verduidelik waarom die Afrikanerbond so hard probeer om deur middel van hulle betrokkenheid met NEPAD onvervangbaar te word. Aan die anderkant mag dit miskien ook ’n rede wees waarom die NNP by die ANC “aangesluit” het.
Afrika-politiek gaan oor mag. Gewone kiesers is maar slegs die gereedskap om daardie mag te bekom. Wanneer die ANC die massas wil beïndruk, val hy op anti-blank/kolonialisme terug. Dit kan ook verduidelik waarom naamsveranderinge van dorpe en stede plaasvind — dit is die enigste manier om te bewys dat hulle “anders” as hulle ondersteuners is.
Dorpe se naamsverandering het nou baie belangrik geword. Dit verbeter egter nie die mense se lewens nie. Die “Vet Katte” op die soustrein wil maar slegs die aandag van die ware kwessies aftrek. Die ware kwessie is dat die ANC die massas reeds betreurenswaardig in die steek gelaat het. Maar dit val in met die Afrikanerbond se strategie, want aanstons sal hierdie massas gevoed word om “in opstand te kom omdat daar nog nie aan hulle verwagtinge voldoen is nie”.

Die Nasionale Party

Die meeste lede van die Nasionale Party is Afrikanerbonders. Die NP is deur die Afrikanerbond as instrument gebruik om hulle doelwitte te bevorder. Die Afrikanerbond het sedert die begin van die negentigerjare na ander partye begin uitbrei. Dit was baie belangrik, want hulle moes hulle invloed in ander partye laat geld om al hul planne te laat werk.
Een van die mees bisarre stukke van Nasionale Party-politiek is om te probeer verstaan hoe Pik Botha daarin geslaag het om in die party aan te bly, wat nog te sê die regering, terwyl almal in die regering geweet het hy werk vir die CIA en KGB. Die antwoord op hierdie raaisel is dat hy ’n Broederbonder/Vrymesselaar was. Volgens Tienie Groenewald, wat CIA Direkteur, Casey, ontmoet het, het Casey aan hom gesê dat hy nog nooit iemand in sy lewe ontmoet het wat so korrup soos Pik Botha is nie, want binne vyf minute nadat belangrike inligting aan Pik Botha “oorgedra” is, het die CIA en KGB dit ook geweet. Hy was ook die meesterbrein agter die val van oud-pres. PW Botha.
Die term, Globalisasie, is maar net ’n ander weergawe van die uitdrukking Nuwe Wêreldorde, albei het dieselfde betekenis. Volgens oud-pres. PW Botha, is verskeie pogings tydens sy Presidentskap aangewend om Suid-Afrika deel van die Nuwe Wêreldorde te maak. Hy het botweg geweier omdat hy die Afrikaners nie wou uitverkoop nie. Volgens hom is hy drie keer genader. Anton Rupert het hom die eerste keer genader, die tweede keer was dit Meyer Khan en die derde maal was dit Henry Kissinger. Nadat hy na die derde ontmoeting geweier het, en kort na sy beroerte-aanval, stel hy dit só: “Ek is deur my eie mense verraai.” PW Botha het FW de Klerk agterna gekonfronteer en aan hom gesê dat hy die Afrikaner uitverkoop het en dat hy (FW) geld van Anton Rupert ontvang het. FW se antwoord was: “Ja, maar ek het nie al die geld vir myself gehou nie. Ek het baie daarvan aan die Universiteit van Potchefstroom geskenk.”
Dan is daar Marthinus van Schalkwyk, ’n selferkende spioen, wat die Nasionale Party man-alleen “vernietig” het. Die vraag is: Hoeveel hiervan is deur die Afrikanerbond en die WM beplan om blanke Suid-Afrikaners in ’n spesifieke politieke rigting te dwing? Dit lyk asof die Afrikanerbond wil hê dat blanke Suid-Afrikaners by die ANC moet aansluit en Thabo Mbeki moet ondersteun. Die groot vraag is of Pik Botha en ander se aksies om by die ANC aan te sluit as simbole of as aansporing dien vir gewone mense om dieselfde pad te volg? Waarom het die NP eers ’n alliansie met die DP aangegaan, as die inligting was dat hulle met die ANC sou handevat? Kan dit wees dat die NP die DP, wat nou ’n blanke toevlugsoord geword het, wil diskrediteer sodat blankes die NP na die ANC moet volg? Wat ook al die antwoord, kiesers in Suid-Afrika het geen reg om watter politieke party ook al te blameer nie. Indien mens onkundig oor die waarheid is, moet hulle nie ander daarvoor blameer nie.

African Christian Democratic Party (ACDP)

Die dokument (Aanhangsel 12) dui aan dat die NIA aktief deur ene Van der Westhuizen by die party betrokke was. Die skryfstyl van die brief in Aanhangsel 12 is egter dié van Militêre Intelligensie. Dit is algemene praktyk om ’n ander Intelligensie- agentskap die skuld te gee om jou eie belange te beskerm. Die ACDP is deur die Intelligensienetwerk gestig en bestuur. Daar word geglo dat die nuwe swart leier van die ACDP eintlik maar net ’n uitbreiding van Van der Westhuizen se aktiwiteite is. Die rol van die ACDP is om stemme vanuit die swart Christene in die ANC te trek.

Inkatha Vryheidsparty (IVP)

Inkatha was deur die veiligheidstak van die SAPD in Durban bestuur. Die hanteerder van hierdie projek is ’n afgetrede kolo- nel, Louis Botha. Met die stigting van UWUSA, Inkatha se ar- beidsunie, het die Durbanse tak beskerming aan Buthelezi ver- leen. Die hele loodsing van UWUSA is uit die geheime fonds van die Veiligheidstak in Durban betaal. Die Veiligheidstak het vir die busse betaal wat ondersteuners na die loodsing vervoer het. Alles wat Buthelezi benodig het, is deur Louis Botha aan Inkatha deur die Veiligheidstak van die Suid-Afrikaanse Polisie (SAP), Durban, verskaf. Dit is nou ook geskiedenis dat die Intelligensie- strukture militêre opleiding aan die IFP gegee het om die ANC teen te staan. Sedert 1998 het die IFP ook geldelike steun van die CIA ontvang. Buthelezi het aan die skrywer gesê dat hy gehoor het dat Mbeki gebruik kokaïen.

Pan African Congress (PAC)

’n Eertydse kolonel wat by teen-spioenasie van die Intelligensie- afdeling binne die Veiligheidstak van die polisie gewerk het, het die skrywer meegedeel dat die PAC deur die Suid-Afrikaanse Militêre Intelligensie gestig is om teen die ANC te werk. ’n Senior lid van die PAC het ook bevestig dat hierdie gerug die rondtes in die PAC doen. Dit is egter meer waarskynlik dat dit deur Stratcom by MI beplan is om ’n interne skeuring te veroorsaak. Dit is in 1999 bevestig dat die PAC oor volle militêre opleidingskampe in die Oos-Kaap beskik.

Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB)

Gerugte is wyd verspreid dat Eugene Terre’Blanche vir die Veiligheidstak van die polisie gewerk het. Sommige vorige lede het verklarings in hierdie verband afgelê, wat die gerug bevestig. Maar aan die anderkant kan dit ook disinformasie wees om hom te diskrediteer. Tans dien hy tronkstraf uit vir ’n misdaad wat hy waarskynlik nie gepleeg het nie; en anders as sy swart mede- gevangenes aan wie geredelik parool (en amnestie) toegestaan word, moet hy sy volle straf uitdien.

Boere Krisis Aksie (BKA)

Die BKA was ook ’n Veiligheidstak-projek. Dit het alle radikale regses in die boeregemeenskap in ’n organisasie betrek wat deur die Veiligheidstak gemonitor is. Dit het dit baie maklik gemaak om alle toekomstige verdagtes te identifiseer.

Herstigte Nasionale Party (HNP)

Alhoewel daar geglo word dat dit die enigste “skoon” politieke party is, is die teendeel waar. Die redakteur van die party se nuusblad werk vir SAGD, soos die skrywer in hoofstuk 1 ver- duidelik het.

Vryheidsfront (VF)

Daar is weereens baie gespekuleer dat die Vryheidsfront deur die Intelligensie-gemeenskap gestig is om regses in ’n party te trek om ’n burgeroorlog af te weer. Wanneer mens na die feite kyk, is dit heel moontlik dat dit wel so kan wees.
Mnr. Jaap Marais(nou oorlede) het aan die skrywer gesê dat hy oor bewyse beskik dat Constand Viljoen en Tienie Groenewald geld ontvang het, maar van wie, en waarom, het hy nie gesê nie. Adv. Piet Pretorius meld in sy boek Volksverraad (later in Engels as Sell-Out! uitgegee) dat Tienie Groenewald ’n NIA informant was. ’n Ander bron het aan die skrywer gemeld dat daar agterdog oor Tienie Groenewald binne die party was vanweë ’n beweerde inbraak by sy huis waartydens Groenewald se rekenaar, met sensitiewe inligting rakende die Vryheidsfront daarop, “gesteel” is.
Genl. Constand Viljoen het nie amnestie verkry vir die Vry- heidsfront se beplanning vir ’n militêre ingryping nie, wat be- vestig dat daar ’n plan vir burgeroorlog was. Dit mag miskien teenstrydig klink, want die skrywer het pas gemeld dat die Intelli- gensie-gemeenskap die party gestig het, maar die NP-regering/- Broederbond/Afrikanerbond het ’n party benodig wat op militêre wyse kon ingryp indien die onderhandelings met die ANC ver- suur.
Weereens klink dit teenstrydig vir die leser, want indien die onderhandelings nie gewerk het nie, kon die NP hulle eie mag gebruik en ingegryp het, deurdat hulle die Weermag agter hulle gehad het. Maar die NP sou internasionaal nie oorleef het indien hulle hul eie mag gebruik en ingegryp het nie, dus het hulle ’n buitestaander met ‘regse’ verbintenisse nodig gehad waarop die skuld dan gepak kon word. En dit was om daardie rede dat die Vryheidsfront gestig is. Dus, indien militêre ingryping nodig was, kon hulle die Vryheidsfront as sondebok gebruik en gerieflik die blaam op die regse elemente in die land pak.
Sommige leiers in die VF is Afrikanerbond-lede. Die VF is slegs daar om die konserwatiewe Afrikaner in toom te hou. die Afrikanerbond-lede binne die VF werk saam met die ANC-al- liansie. Hulle het ’n totale ander agenda as wat hulle aan hulle on- dersteuners voorgee. Hulle ondersteun in der waarheid die visie van die NNP.

United Democratic Movement (UDM)

Die Afrikanerbond se plan was om die UDM te skep om as mags- basis teen die ANC te gebruik. Soos in Hoofstuk Een verduide- lik, was die plan om ’n politieke beweging met vorige prominen- te ANC amptenare te skep om kiesers weg te lok. Die plan het nie gewerk nie omdat Bantu Holomisa onwillig was om saam te werk en alternatiewe is geskep. Om aan die leser te illustreer dat hulle die UDM wél vir hierdie doel gebruik het, wil die skrywer sê dat in Aanhangsel 3 word dit gemeld dat ’n Afrikanerbond- vergadering (te Lyttelton) plaasgevind het wat ook deur Bantu Holomisa bygewoon is. Holomisa was egter nie vir hierdie plan te vinde nie, en Roelf Meyer het die party kort daarna verlaat.
Die skrywer wil die leser ook daarop attent maak dat Meyer in Dali Thambo se TV-program, People of the South, na aanleiding van ’n vraag deur Thambo oor sy verhouding met Cyril Rama- phosa, aan luisteraars vertel het van die tyd wat hy in die “townships” deurgebring het, en dat een persoon in die “townships” aan Meyer gesê het dat hy Ramaphosa se vriend was. Meyer se antwoord hierop was dat hy nie aan die luisteraars wil sê wat sy antwoord was nie, maar dit was in verband met ’n nuwe politieke beweging.

Demokratiese Party (DP)

Die skrywer kon geen inligting oor enige verkeerde dinge in verband met die DP bekom nie. Dit sal egter ’n onthulling wees oor hoeveel Afrikanerbond-lede in die DP is en hoe hulle die leierskap beïnvloed.

Demokratiese Alliansie (DA)

Alhoewel daar geen aanduiding van direkte Intelligensie-aktiwi- teit in die Demokratiese Alliansie (DA) blyk te wees nie, was daar mense soos Marthinus van Schalkwyk in die topstruktuur wat besoedel is. Van Schalkwyk se nuwe stap om die alliansie te verlaat, kan moontlik ’n poging (opdrag?) wees om die DA te vernietig. Dit word al hoe meer ooglopend met verloop van tyd. Die doel van die onlangse aanvalle op die DP is ’n definitiewe po- ging deur die Afrikanerbond om blankes uit die DP te “dwing”. Een opsie vir mense wat die DP verlaat, is om by die NNP/ANC aan te sluit.

Hoofstuk 3
Die ekonomiese plan

Die belangrikste aspek van die ekonomiese plan vir die Afrika- nerbond was om ’n manier te skep om in die binnekringe van die Internasionale Bankoligasie handelbedryf te kom. Die plan be- staan uit verskeie fases en begin deur enorme hoeveelhede goud en platina op te gaar (Hoofstuk 5). Die hoeveelheid goud en pla- tina wat reeds onwettig uit die land geneem is, beloop ongeveer tweeduisend metrieke ton. Met soveel muntmetaal in buitelandse banke, het dit nie te veel geverg om die verskillende sentrale en top 100 banke, te oortuig om die eienaars van hierdie muntmetaal in die binnekring toe te laat nie. Die muntmetaal was as kollate- raal in hoë-opbrengsprogramme gebruik, wat ook as Kapitaal- vermeerderingsprogramme en/of Rollende Programme (sien In- ternasionale Bankobligasie-handeling) bekend staan. Die totale som wat hierdeur gegenereer is, was sestien triljoen VSA dollars, volgens ’n vorige agent van die Direktoraat van Koverte Insame- ling (DKI).
Al die belangrike Eerstewêreldlande se regerings was aktief in die hoë-opbrengsprogramme betrokke, insluitende Allan Green- span van die Federale Reserwebank, luidens Toerien, wat per- soonlik met Greenspan geskakel het. Toerien is deur een van Swit- serland se topspioene, Jurg Jacomed, bygestaan. Ander sentrale banke wat blykbaar betrokke was, is die Bank van Engeland, die Bundesbank en die Koninklike Bank van Kanada. Ander hoof- banke wat blykbaar ook betrokke was, sluit in: die Bank van Tokyo, Deutsche Bank, Bank Pariba, Uniebank van Switserland, Credit Swiss, Natwest en City Bank.
Voordat die plan bespreek word, is dit nodig om te verstaan wat bedoel word met Internasionale Bankobligasiehandelbedryf.

Internasionale Bankobligasiehandel

Die volgende inligtingstuk is deur Sunrock voorberei. Die bron was ’n vorige MI operatief. Baie korrupsie het uit hierdie proses voortgevloei omdat misdadigers ’n geleentheid aangegryp het waar hulle potensiële kliënte kon uitlok om aan hierdie projekte mee te doen. Die misdadigers neem ’n deposito en die kliënt ver- loor sy geld, omdat die misdadigers slegs mense uitsoek wie se geld “warm” (onverklaar) is. Die volgende inligting is hoofsaak- lik ’n hipotese, alhoewel die feite sterk is. Dit is ook die mening van die MI bron oor die Kapitaalvermeerderingsprogram (KVP).
Promesses, Wisselbriewe, Bankaksepte en Kredietbriewe is reeds baie jare deel van daaglikse banksake. Kredietbriewe is die een waarmee die meeste geld ‘onder die tafel’ gemaak kan word. Drie soorte Kredietbriewe word daagliks uitgereik. Dit is doku- mentêre kredietbriewe, bystandskredietbriewe en onvoorwaar- delike kredietbriewe of sekerheidswaarborge.
Die uitreiking van ’n “kredietbrief” vind gewoonlik plaas wan- neer ’n koper goedere of dienste van ’n derde party (verkoper) wil bekom of aankoop. Die koper sal sy bank vra om ’n “krediet- brief” uit te reik wat betaling aan die verkoper “waarborg” teen sekere dokumentêre vereistes. Met ander woorde, die verkoper word betaal wanneer sekere dokumente aan die koper se bank voorgelê word en indien hy aan die vereistes voldoen soos in die kredietbrief aangeteken. Hierdie dokumente “waarborg” effek- tief dat die goedere “verkoop” en “op pad” na die koper is.
Hierdie tipe transaksies vind daagliks in elke jurisdiksie dwars- oor die wêreld plaas sonder enige vrees dat die bank van uitrei- king nie sy verpligtinge sal nakom nie, mits die bank van ’n aan- vaarbare aard is. Die kredietbrief word op so ’n manier uitgereik dat dit Internasionaal erken word. Dit staan normaalweg bekend as ’n dokumentêre kredietbrief en is altyd handels- of transak- sieverbonde.
Tydens die evolusie van handelsverbonde kredietbriewe, het ’n aantal instansies begin om bystandskredietbriewe (BK) uit te reik. Hulle was ’n waarborg dat as die applikant (koper) nalaat om te betaal en volgens die transaksie voorwaardes op te tree, sou die bank sy laste oorneem en die begunstigde (verkoper) be- taal.
Banke in die Verenigde State van Amerika word deur wetge- wing verbied om formele waarborge te voorsien en bied instede daarvan hierdie bystandskredietbriewe as ’n funksionele ekwi- valent van ’n waarborg aan.
’n Normale bystandskredietbrief (BK) is ’n onomkeerbare ver- pligting. ’n BK kan ’n direkte trekking op die bank wees, of be- skikbaar in geval van nalatigheid deur die kliënt om te betaal. Omdat hierdie bystandskredietbriewe op die moontlike formele wanbetaling van die applikant gebaseer is, word hulle as “wanba- lansstate” deur die bank gehou.
Gedurende die tyd toe bystandskredietbriewe ontwerp en ge- bruik is, het banke, sowel as hulle kliënte die voordele begin in- sien van die “wanbalansstaat”. Weens beperkings wat op banke deur beheerliggame en beheer deur regering toegepas word, is hierdie “wanbalansstaat” gebruik om die kapitaalbateverhoudings van die banke aan te pas. Dis as ’n versigtige en winsgewende metode gesien om binne die regulasies te bly.
Op versoek van die Goewerneur van die Sentrale Bank van die Groep van Tien Lande, is ’n studiegroep vroeg in 1985 gestig om onlangse nuwighede wat die bestuur van internasionale banke- ring affekteer, te ondersoek.
Die doelwitte was beide om sentrale banke se kennis daarvan, asook hulle markte in die situasie in die tweede helfte van 1985 soos dit toe was, te verbeter. Dit moes ook ’n basis vorm vir oor- weging vir die stabiliteit en funksionering van internasionale institute en markte, asook monetêre beleid, finansiële verslae en statistieke verslaggewing van internasionale ontwikkelings. Daar is ook studies gemaak van banknuwighede, asook hoedanig toe- sig gehou word oor wanbalansblootlegging. Twee dinge het die groei van wanbalansstate verhoog.
Bankiers hou van die wanbalansstate vanweë beperkings op hulle gewone balansstate, veral d.m.v. kwaai druk om kapitaal ratio’s te verbeter, en ook omdat dit aan hulle ’n manier bied om die terugkoers op bates te verdien.
Die banke het ook na maniere gesoek om die rentekoers risiko te omseil sonder om balansstate te infleer. (Gebaseer op inligting uit Recent innovations in International Banking, April 1986, deur ’n studiegroep deur die Sentrale Banke van die Groep van Tien Lande vasgestel en deur die Bank for International Settlements gepubliseer.)

Hoe word die geld gemaak?

Die bankwese werk ook soos ’n besigheid met bates en laste, die verskil is dat ’n bank net met geldwaardes werk in die vorm van bates soos kontantposisie, insluitende deposito’s, sekuriteite, ens., teenoor sy lenings, debiete en ander verpligtinge wat ’n ratio van likiditeit. Daar is in die wêreldbankwese verskillende minimum voldoende kapitaal behoeftes en, afhangende van die status van die betrokke bank, ratio oor bates waarin die bank effektief kan sake doen, kan kapitaalbehoeftes so hoog as twintig maal die mi- nimum wees. ’n Bank werk dus op teoretiese syfers en nie altyd met harde kontant in die kluis nie
Eenvoudig gestel, vir elke VSA$100 in bate/kapitaal belê, kan die bank ten minste $1000 aan ander kliënte of institute teen die kontant op hande leen of obligeer. Geld wat deur bankkliënte ge- deponeer word, word op ’n ander manier hanteer as die werklike kontantreserwes of bates van die bank.
’n Kliënt wil bv. ’n eenjaarobligasie-serokoepon “koop”. Dit word nie beveilig deur enige van die fisiese bates van die bank nie en steun slegs op die “volle vertroue en kredietwaardigheid van die bank”. Die bystandskredietbrief is ideaal en aangesien die transaksie nie handels- of transaksie verbonde nie, is meeste van die terme en voorwaardes nie van toepassing nie
Hierdie bystandskredietbrief moet nou verkoop word sodat dit binne die jaar geld vir die bank kan verdien. Die “verpligting” word in ’n “wanbalansstaat” gehou soos vroeër verduidelik.
[Uittreksel kan in die geskrif: Standby Letter of Credit: Does the Risk outwight the Benefits? deur die Columbia Business Law Reveiw in 1988 gepubliseer, gelees word.]
Die bank ontvang kontant uit die “verkoop van ’n bate” en die kontant word as kapitaal bates geklassifeer. Die bank van uitrei- king moet sowat 80% van die sigwaarde van die verkoop ont- vang as kontant wat eers na ’n jaar uitbetaal moet word. Die kon- tant ontvang, VSA$8 miljoen, laat die bank toe om tien maal hier- die bedrag teen normale sekuriteite soos eiendom, ens. uit te leen.
Teen die einde van die jaar sal die terugbetaalbare krediet teen die kontant op hande, sowel as rente ontvang, met ander woorde, VSA$8 miljoen, plus VSA$6,400,000, wat VSA$14,400,000 in totaal is, minus die VSA$10 miljoen, wys ’n bruto wins van VSA$4,400,000, of 44% plus die volle waarde van die lenings- bedrae.
Die sekondêre mark (Fig. 4) soos normaalweg daarna verwys word, is ’n mark wat uit klein private beleggers, banke en trusts bestaan, asook sekuriteits- en makerlaarshuise. Hulle maak ge- bruik van verskillende konsepte wat deur institute, banke en die private sektor aangeneem word.
Die huidige jaarlikse rentekoers in die VSA is ongeveer 3%- 4%. Baie klein beleggers binne die VSA beskik oor likiede bates van tussen VSA$5.000.000,00 en VSA$10.000.000,00. Met die huidige depositokoerse en inflasiekoers, is dit nie goed vir enige korttermyn beleggingsplan nie. Beleggers is egter in die mark om geld te maak en die banke wil nie die kleiner beleggers as kliënte verloor nie. Om vir hierdie beleggers ’n geldmaakge- leentheid te skep, is oorrolprogramme in die lewe geroep.

Oorrolprogramme funksioneer soos volg:

Beleggers koop bystandskredietbriewe wat, soos reeds genoem, as sekuriteit dien dat die bank die skuld sal aflos indien die koper dit nie kan doen nie. Dit word dan op die wanbalansstaat deur die bank gehou. Die belegger koop hierdie bystandskredietbriewe teen ’n afslagkoers van 85% van sigwaarde.
Dus, vir langtermyn deposito’s vir ’n jaar, beskou beleggers die bystandskredietbrief deur ’n top 100 wêreldbanke (Die Federale Bank plus 100 ander banke) as ’n veilige belegging. Hierdie pro- ses is baie dieselfde as ‘oorbrugging.’
Na aankoop, lewer hulle die bystandskredietbrief aan die trust wat die program administreer en verkoop aan die trust namens die trusts en bankkliënte die bystandskredietbrief teen ’n prys van 90% van hulle sigwaarde.
Die belegger ontvang 8% en die bank en trust ontvang 2% ad- ministrasiefooie. Die proses word oor en oor herhaal – koop en verkoop, koop en verkoop.
Die proses kan tot soveel as driemaal per week oorgerol word wat die hoofvoordeel aan die aanvanklike belegger gee; daarom die rede vir die aanvraag van Obligasies en die volume waarteen hulle benodig word.
Alle ander Obligasies word op dieselfde basis ‘gerol’, maar nie teen dieselfde aanvraag nie.
Sodoende word die ekonomie deur die rykes gemelk en uitein- delik is dit die man op straat wat al duurder vir enigiets vanaf ’n liter melk tot finansiering vir die koop van ’n motor moet betaal.

Die Plan

Rudi Toerien het persoonlik aan die skrywer gesê dat hy Sunrock saamgestel het (Op bogenoemde “oorrol-program” gebaseer) en dat dit ’n Militêre projek was. Hy het ook gemeld dat hy vir MI gewerk het en Jurg Jacomed van die Switserse Intelligensie- dienste het hom met Sunrock gehelp. (Aanhangsel 13 – ’n vrae- lys van CEIX is aan ’n bron van die skrywer gegee wat aandui dat CEIX met SAGD in ondersoeke betrokke is; Aanhangsel 14. ’n Koerantberig het CEIX se betrokkenheid met SAGD bevestig). Daar is ook bewyse dat Danie Cronjé (Aanhangsel 7) en Barend de Plessis persoonlik betrokke was en dat hulle Toerien by ver- skeie geleenthede persoonlik ontmoet het.
Toerien was ook die persoon wat die struktuur in verband met Projek Odesa (Fig 4) saamgestel het. Ander bronne betreffende Odesa was Dimitri Econ. Volgens Toerien is goud/platina in die meeste gevalle as kollateraal gebruik. Die skrywer het persoonli- ke insae tot dokumente gehad wat Toerien hom gewys het betref- fende 872 metrieke ton platina in die trust van dr. Ericson Do- minick. Volgens Toerien wat die dokumentasie van Jacomed ontvang het, het Dominick vir Pik Botha verteenwoordig. Sir Gustav Susse (Aanhangsel 17) (in Duitsland op 5 Januarie 1943 gebore) is die Europese kanselier van die “Ridders van Malta” (Hoofstuk 5) en president van die Hamstead Trust wat by Domi- nick oorgeneem het as bestuurder van Pik Botha se trust.
Daar is verder ook bewyse dat goud in groot hoeveelhede uit die land gesmokkel is. Een insident wat bewys het dat goud bo alle twyfel die land uitgesmokkel word, was met die arrestasie van Willem Lotter te Lanseria lughawe, ongeveer 117 kg amal- gaam is by hom gekry.
Die vlieënier in beheer van die vlug was Deon Kruger. Beide mans is deur ’n NIA waarnemingsprojek by “Die Werf” dopge- hou waar hulle ontmoetings met dr. Neil Barnard, vorige Direk- teur-generaal van die Nasionale Intelligensiediens (NID), en ge- neraal Dries Putter gehou het. “Die Werf” is blykbaar ’n bekende vergaderplek van die VAG, wat ook die rede vir NIA was om “Die Werf” te monitor. Sommige mense wat by Lotter se saak betrokke was, was oortuig daarvan dat hy nie skuldig bevind sou word nie. Hulle het ook gemeld dat hoëprofiel ANC-lede betrok- ke was, insluitende Cyril Ramaphosa, Tokyo Sexwale en Thabo Mbeki. Dit is interessant dat met die onlangse belastingontdui- king saak teen Irvan Khosa die goud- en diamantsaak weer op- gehaal is. Die reaksie was tipies van die drie ape: “sien geen kwaad, praat geen kwaad, hoor geen kwaad.”
Skynbaar word die amalgaam/goud deur Zambië, Dar Es Salaam, en dan na Europa vervoer. As alternatief, wanneer goud- stawe uitgesmokkel is, was die roete na Suid-Amerika waar dit weer gesmelt en in die stelsel teruggeplaas is. Toerien het die dokumente saam met Jurg Jacomed (Aanhangsel 15), ’n selfer- kende samewerker met dr. Wouter Basson en genl. Lothar Neeth- ling gelees.
Volgens Toerien, het hy, Jacomed en Malan gereeld byeenge- kom insake Sunrock. ’n Suid-Afrikaanse prokureur, blykbaar ene Van Niekerk, is in Zambië in verband met goudsmokkelary gearresteer (Aanhangsel 16 – Spesiale Projekte Eenheid verslag) en het deel van die Spesiale Projekte Eenheid-ondersoek behels voor dit onder groot teenstrydigheid ontbind is. Volgens lede van die skandalige eenheid het hulle ook getuienis van MI betrok- kenheid gehad. Daar was ook bewerings betreffende die betrok- kenheid van dr. Claudio Antoni.
Om die goudsmokkelary op te som, moet daar geen twyfel be- staan dat die Afrikanerbond deurgaans in die Intelligensienet- werk betrokke was nie.
Die skematiese illustrasie onder, Figuur 4, oor samestelling van Odesa, is deur Toerien aan die skrywer gegee.

Figuur 4

(Vervolg op volgende bladsy)
Fig. 4 (vervolg)

Suid-Afrikaanse Mark

Volgens ’n kontak van die skrywer is die voorafgaande skema- tiese voorstelling bykans 75% akkuraat. Soos in die voorwoord verduidelik, is die skrywer se doelwit om die skakels aan te toon en nie om elke besonderheid bloot te lê nie, omdat dit eenvoudig te veel sal kos. Die skrywer wil dit ook duidelik stel dat die ge- noemde maatskappye in die Suid-Afrikaanse mark in hierdie il- lustrasie nie direk betrokke is nie. Dit is individue binne hierdie maatskappye.
Die geld wat die Afrikanerbond skep, word uit frontmaatskap- pye oorsee gebruik om die Suid-Afrikaanse ekonomie te mani- puleer (as jy die ekonomie beheer, beheer jy ook die regering (Aanhangsel 9)). die Afrikanerbond is daartoe in staat om die aandelemark te manipuleer. Met die val van die rand in 1997, het die Minister van Finansies, Trevor Manuel gesê hulle kan nie verstaan wat met die rand gebeur nie. Agtien maande voor die val van die rand in 2001 is die skrywer hieroor deur ’n vorige Oos- Duitse spioen ingelig. Die skrywer het dit aan verskeie kontakte gemeld, wat uiters verbaas was. Die rede vir hulle verbasing was dat dit die derde maal was dat dié vorige Oos-Duitser die val van die rand, tot op die presiese bedrag, voorspel het.
Nog ’n greep wat die Afrikanerbond op die ekonomie het, is dat sommige van die swart bemagtigingsgroepe in Suid-Afrika hulle geld/aanvangskapitaal van die Afrikanerbond ontvang. In die mees- te gevalle weet die persone nie eers waar die geld vandaan kom nie, soos in die geval van Nazala Beleggings. Maar ondanks al die miljoene wat vir swart bemagtiging gekanaliseer word, kon weinig van hulle projekte nog van die grond af kom óf staande bly.
So het dit bv. aan die lig gekom dat geld wat deur die ANC be- skikbaar gestel is vir die skepping van klein swart bemagtigings- organisasies, op groot skaal verduister is, en dat swart sake daar- deur groot skade gely het. Die persone wat daarvan beskuldig word dat hulle die meeste geld laat verdwyn het, is Tony Davenport wat tans in Brittanje is van Start-up Fund, ’n pirami- deskema aan wie R11 miljoen beskikbaar gestel is, en Malcolm Christie, gewese direkteur van Future Bank.
Christie wat R14,5 miljoen ontvang het, moes hierdie geld aan die swart sakemanne beskikbaar stel. Nou is die geld weg, en kon die swartes niks daarby baat nie.
Chris Stals, (vorige Goewerneur van die Reserwebank), Mag- nus Malan (vorige Minister van Verdediging), Barend du Plessis (vorige Minister van Finansies) en Danie Cronjé (Voorsitter van ABSA) was direk betrokke by die hoë-opbrengsprogramme vir die Afrikanerbond, volgens Rudi Toerien en kol.-dr. Pieter Jou- bert. Beide van hulle het vir MI gewerk.
’n Steurende faktor betreffende die bestaan van Jurg Jacomed is dat toe skrywer SAGD omtrent Jacomed ingelig het, hulle gesê het daar bestaan nie so ’n persoon nie. Toerien het in sy eie hand- skrif die besonderhede oor Jacomed aan die skrywer gegee, saam met sekere Odesa-transaksiekodes.
Skematiese illustrasie (Fig 5) is deur Toerien aan die skrywer oor Odesa gegee.
’n Ander fassinerende skakel is Toerien se betrokkenheid met die Doma Kerk. Saam met Toerien in die kerk was Jacques Jou- bert, Gert van Rooyen (die pedofiel) en Charles Newman. Jacques Joubert en Charles Newman was aktief met diamantsmokkelary saam met Shai Avishar (Israelse Mafia), Jerry Mentz, Johan Erickson (Direk betrokke met Pik Botha en Magnus Malan in Erickson’s Diamond House), Brian Goodcam en Jeffrey Reich- man.

(Figuur 5 op volgende bladsy)

Advokaat Dawie Rossouw het ook aan die skrywer gesê dat Toerien ontmoetings met Barend du Plessis in verband met Sunrock gehad het. ’n Bron wat in 2000 vir SAGD in ’n koverte ope- rasie in die Adler-groep gewerk het, het bogenoemde mense se betrokkenheid by Sunrock ook bevestig.
CEIX word wyd deur die Suid-Afrikaanse Intelligensiedienste gebruik vir ekonomiese ondersoeke. CEIX se Besturende Direk- teur is Michael Oatley, die eertydse tweede-in-bevel van MI6 in Brittanje wat persoonlik deur President Thabo Mbeki gebruik word. CEIX het daarin geslaag om blindelingse vertroue onder die Intelligensiegemeenskap te wen op aandrang van Mbeki en het die Intelligensiedienste verskeie male geldelik om die bos gelei. CEIX het 11 D.I.R.T. sagteware-programme teen $2-mil- joen elk van ’n Amerkaanse maatskappy aangekoop terwyl die- selfde programme in Suid-Afrika teen ongeveer R200 000 be- skikbaar was.
Die huidige regering het ook deur die skandalige Spesiale Pro- jekte Eenheid (SPE) wat deur Thabo Mbeki opgestel is, probeer om die fondse “bloot te stel”. Daar bestaan sterk bewyse dat die SPE slegs gestig was om ‘lekplekke’ oop te vlek en te neutrali- seer (SPE sal later in die boek in diepte bespreek word). Die SPE moes egter outentieke dokumentasie oor die onderwerpe lewer om hulleself te regverdig. Volgens Toerien, was een van die lede, Peter Gossler, ’n baie belangrike rolspeler in Sunrock. Die in- ligting wat deur die SPE versprei is, was heeltemal akkuraat en dit het die skrywer se standpunt oor die Afrikanerbond en die Ekonomiese Plan gestaaf. Die probleem met SPE was dat hulle toegang tot alle Intelligensieverslae gehad het en dat hulle ge- weet het waarvandaan verslae oor Sunrock en Odesa afkomstig was. Nadat SPE die teikens vasgestel het om lekplekke te neutra- liseer en die inligting as vals af te maak, het die SPE “korrup” ge- word en is die ondersoek afgesluit, toe is die Afrikanerbond se ekonomiese plan as twak afgemaak. Toerien is tydens hierdie proses ook gediskrediteer. Die teikens was as onbetroubare mis- dadigers gebrandmerk, maar geeneen van hulle is ooit toegesluit nie.
Die SPE het ook verslae oor FW de Klerk se betrokkenheid in die finansiële destabilisasie-aksies ingedien. Die SPE het van ’n Griekse kontak gebruik gemaak wat hulle blykbaar oor die Afrikanerbond se aktiwiteite ingelig het, sowel as die rol van die Suid-Afrikaanse Portugese en Griekse gemeenskappe, wat die oordrag van groot hoeveelhede geld na Portugal en Griekeland behartig het (Aanhangsel 18).
Dirk Kruger het die volgende skematiese illustrasie aan die skrywer gegee. Dimitri Econ het dit aan Drik Kruger gewys. Kol.-dr. Pieter Joubert, ’n vorige MI-operateur, en Osmium- navorser het dieselfde illustrasie aan die skrywer gegee terwyl hy by ’n MI-front, Serengeti-groep van Maatskappye gewerk het.

Figuur 6:

Tito Mboweni, die nuwe Goewerneur van die Reserwebank, maak ook deel van die Afrikanerbond-plan uit, en is net ’n voort- setting van die Afrikanerbond se invloed. Hy is dus net ’n uit- breiding van Chris Stals. Niemand glo werklik dat die oorname deur ’n Cosatu-leier so gladweg sou verloop het sonder goedkeu- ring van mense in die sakewêreld nie.
Intelligensie-operateurs het aan die skrywer gesê dat daar bevestiging bestaan dat enorme hoeveelhede geld die land voort- durend verlaat. Een persoon wat geïdentifiseer is, is Kosef van Investec, saam met sy regslui. Die uitvloei van geld is by NIA met die Afrikanerbond verbind. In een operasie het Kosef R14-miljoen die land uitgeneem, saam met Manny Juden en die DAI-groep.
Die Wyse Manne (WM) is besig om inflasie, groei en ander ekonomiese syfers te manipuleer om die indruk te skep dat dit goed gaan met die Suid-Afrikaanse ekonomie. Dit word gedoen om die Regering se onbevoegdheid te beskerm. Indien die ware syfers bekend gemaak word, sal hulle nie in beheer bly nie. Skry- wer verwys hier veral na die bekende “ekonoom”, Dawie Roodt, wat kort-kort in die media en oor die radio ekonomiese oorsigte lewer en herhaaldelik verklaar dat SA se ekonomie gesond is en dat die belastingbetaler groot voordeel daaruit gaan trek. Lesers en luisteraars word daagliks met hierdie soort propaganda be- stook, terwyl almal reeds kan sien dat die land ekonomies besig is om ten gronde te gaan.
Maar die duidelikste skakel tussen die Afrikanerbond wat met hulle spioene saamwerk met betrekking tot CEP-projekte, was die Mpumalanga Parkeraad se poging om ’n CEP-projek te bou. Blykbaar het die Gauteng Provinsie gedurende dieselfde tyd ’n CEP-projek voltooi.

Die Oppenheimers en die Reserwebank

In ’n pamflet wat Mark Hillman in 1971 versprei het om sy Ame- rikaanse volksgenote teen die uitbuiting van die bankstelsel te waarsku, skryf hy:
“Die basis waarvolgens die Federale Reserwebank van Ameri- ka en sy lidbanke funksioneer, bly altyd dieselfde. Vandag is daar nie één regering wie se balansstate klop nie; m.a.w. hulle spandeer almal meer geld as wat hulle deur middel van direkte belasting en indirekte belasting van hul burgers kan bekom. En dan is hulle verplig om by hul onderskeie Reserwebanke vir hulp te gaan aanklop.
In sy boek, Who Makes Our Money, beskryf Fred Irsigler hoe- dat die Amerikaanse regering met die uitbreek van die Eerste Wê- reldoorlog finansieel in die knyp was en dringend $1 000 000 000 (’n miljard dollar) benodig het. Omdat hy sy outoriteit om self geld te ‘skep’ aan buitelandse bankiers weggeteken het, moet hy hom nou na hulle wend vir die lening.
Die Federale Reserwebank ‘verteenwoordig’ hulle plaaslik, en moet die lening goedkeur, maar die Fed is ’n privaat maatskappy met ’n winsmotief en daarom soek hy betaling vir dienste wat ge- lewer word. Dus gaan hy ’n ooreenkoms met die Amerikaanse regering aan om die $1 000 000 000 in geld of krediet te lewer in ruil vir die regering se onderneming om dit terug te betaal — met rente natuurlik.
Hierna word die Dept. van Tesourie bemagtig om $1 000 000 000 in Amerikaanse dollarnote (of skuldbriewe) te druk, wat dan aan die Federale Reserwebank oorhandig word.
Die Federale Reserwe Bank betaal slegs vir die drukkoste van die $1 miljard (wat sowat $1 000 beloop). Die Amerikaanse re- gering kan nou daardie lening gebruik om sy verpligtinge na te kom.
’n Mens vra jouself af wat is die gevolge van hierdie fantastiese transaksie? Wel, die regering ontvang natuurlik die $1 miljard, maar hy kan dit nie self terugbetaal nie, en daarom plaas hy die onus op sy onderdane om die uitstaande skuld plus rente aan die superbankiers (binne ’n sekere tyd) terug te betaal! Tienduisende sulke transaksies het al oor die jare plaasgevind.
Die Amerikaanse regering het bv. van 1915 tot 1989 reeds meer as $5 000 000 000 000 (5 triljoen dollar) by die Federale Reserwebank geleen — uitstaande skuld waarop die Amerikaan- se volk jaarliks meer as $100 miljard net aan rente moet betaal sonder enige hoop om ooit die lenings self te delg. Volgens Irsig- ler sal die skuld net aanhou groei en groei sodat die opkomende geslagte tot in alle ewigheid nog daaraan sal moet afbetaal.
Die ergste van hierdie onheilige stelsel is dat die oorspronklike skuldbriewe van die Verenigde State die ‘bates’ van die Federale Reserwebank geword het, en dat hy die reg verkry het om dit as ‘reserwes’ te gebruik om nog meer ‘krediet’ te ‘skep’—krediet wat aan ander banke en instansies verleen word.
Die huidige ‘reserwe’-regulasies stel die Federale Reserwe- bank in staat om die $1 miljard skuldbriewe te gebruik om soveel as $15 miljard in nuwe ‘krediet’ te skep om teen goeie rente aan verskeie state, munisipaliteite, indiwidue en besighede uit te leen. Saam met daardie oorspronklike $1 miljard beskik die Federale Reserwebank vandag oor $16 miljard ‘geskepte krediet’ wat hul- le uitleen en waarvoor ontsaglike rente aan hulle betaal moet word.
En hulle enigste koste was die $1,000 vir die druk van die oor- spronklike $1 miljard!
Behalwe vir die enorme rykdomme wat die bankiers bymekaar- maak met hierdie byna onbeperkte woekerrente, het die hoof- uitvoerende beamptes van hierdie superbanke die alleenmag om lenings aan lande of groot en suksesvolle maatskappye goed of af te keur. Hierdie magte is so omvattend dat die weiering van ’n multimiljoen rand lening tot gevolg kan hê dat die betrokke land of maatskappy se geldeenheid of aandele in duie stort.
Die bankiers het natuurlik vooraf geweet dis wat sal gebeur en hulle klim dan in en koop ‘reuseblokke’ van die maatskappy se aandele vir hulleself. Onmiddellik hierna word die maatskappy in kennis gestel dat sy aansoek om ’n lening ná heroorweging goedgekeur is; dit het tot gevolg dat die maatskappy se aande- leprys skerp styg — meestal hoër as wat dit was.
Die bankiers verkoop nou weer al daardie aandele teen die nuwe prys en maak dan (binne enkele ure, of soms net ’n paar dae) miljarde wins! Hulle gebruik dan daardie miljarde om nog meer aandele te koop.
Dieselfde scenario het hom in SA afgespeel na F.W. de Klerk se Rooi Vrydagtoespraak op 2 Feb. 1990 in die Parlement. Die rand het nog redelik goed teenoor die Amerikaanse dollar ver- toon (R2.5 in een dollar). Maar sedertdien is dit toenemend onder druk geplaas, en hoewel hy jaarliks met gemiddeld net een rand (teenoor die dollar) versleg het, het die ineenstorting van die Oosterse geldmarkte vroeg in 1997 skielik ook gevaarligte vir die rand laat begin flikker. Tog was daar teen die einde van 1997 egter weer tekens van herstel en hoop dat die verrinneweerde ekonomie weer op dreef sou kom.
Maar toe besluit die ANC-regering hy is nie langer gediend met die absolute mag van ’n ‘onafhanklike wit’ Reserwebank nie, kondig Thabo Mbeki ’n opvolger vir die huidige president van die Reserwebank, dr. Chris Stals aan.
As daar ooit ’n openlike uitnodiging aan die Westerse kapitalis- te was om ’n transitorooftog op die SA ekonomie uit te voer, dan was dit op 7 Julie 1997. Die tuimeling van die Suid-Afrikaanse geldeenheid op daardie dag was die direkte gevolg van die ANC- regering se aankondiging dat dr. Chris Stals, president van die Reserwebank, in 1999 deur Tito Mboweni opgevolg sal word.

Die Reserwebank

Die Reserwebank is in 1920 gestig en in 1922 op die aandele- beurs genoteer. Aangesien die Afrikanervolk in daardie tyd nog ekonomies naïef was, het hulle die stigting aanvaar op die aan-be veling van hulle politieke leiers. Generaal J.C. Smuts, wat Eerste Minister was vanaf 1919 tot 1922, het die stigting van die bank as wet deur die Parlement gevoer.
Om die volk gerus te stel, het Smuts hulle meegedeel dat die stigting en notering van die Reserwebank nodig was om seker te maak die land se bates word uit die hande van geldgierige politici gehou. Maar hy het ook doelbewus versuim om hulle in te lig dat hy met daardie stap eintlik die land se bates geheel en al onder die beheer van die Joodse Geldmag geplaas het.
Die Reserwebank is as ’n privaat maatskappy gestig met ’n skamele kapitaalbasis van net twee miljoen aandele van 100 sent (in vandag se geld) elk. Teen die huidige prys van R85 per aan- deel, beheer die Jode nie net die Reserwebank nie, maar ook die Suid-Afrikaanse ekonomie met slegs R170 miljoen rand. Hulle beskik oor onbeperkte magte, en het volkome beheer oor die hele Suid-Afrikaanse bevolking se finansies.
Met die stigting van die Reserwebank, is daar ook wetgewing aangeneem wat verseker het dat dit die énigste maatskappy in die land is waarvan die bevolking nie mag weet wie die bank besit en wie sy aandeelhouers is nie. Die regering mag ook geen enkele aandeel in die bank besit nie en het geen seggenskap oor hom nie.
Aandeelhouding is ook beperk tot 10,000 (0,5%) per aandeel- houer om te verseker dat niemand beheer oor die bank kan verkry nie. Nog ’n feit is dat gedurende 1997 is slegs 6,8% van die bank se aandele verhandel, wat daarop neerkom dat ten minste 93,2% aandele in die veilige besit van die Jode bly.
Oor die jare het die Parlement onbeduidende wysigings aange- neem om die Reserwebank meer demokraties te maak. As pri- vaatmaatskappy het die Reserwebank nogtans die reg om toe te slaan op jou huis en om jou kluis oop te sluit.
As enige landsburger of maatskappy in geldelike moeilikheid raak, dan speel hy bankrot. As jy egter deel, of ’n front van die NWO is, dan gebruik die Reserwebank die belastingbetalers se geld om jou te steun. Daar is talle voorbeelde waar hierdie bank privaatmaatskappye gered het deur aan hulle geld te ‘leen’. Die bekendste geval was ’n aantal jare gelede met die Bankorp oor- name deur ABSA.
Die Reserwebank het R5 miljard van belastingbetalers se geld in die geheim aan ABSA gegee om hom van ondergang te red wat die oorname meegebring het. Selfs ABSA het in sy daarop- volgende state hierdie reddingspakket verdoesel. Dit het onlangs eers aan die lig gekom toe daar ’n ‘ondersoek’ gelas was. Maar soos u seker verwag het, het dit op niks uitgeloop nie.
Nog ’n aspek waarvan die meeste mense, indien nie almal, niks weet nie, is dat die Reserwebank oor jare heen die grootste disin- vestering in die land vir hulle NWO-bondgenote toegelaat het. Enige persoon wat sónder hulle toestemming geld die land uitge- neem het, is summier krimineel aangekla en toegesluit.
Maar die NWO maatskappye en hul bedmaats het by die SARB vergunning gekry om sogenaamde ‘offshore investments’ aan te gaan. Die doel was kwansuis dat die maatskappye vir Suid-Afri- ka geld in die buiteland moes verdien. So het die Oppenheimer- maatskappye byvoorbeeld vir Minorco in die buiteland gestig. Dit is maar net een van honderde gevalle.
Minorco is vandag duisende miljard werd, sonder dat Suid-Af- rika enige noemenswaardige bate daarby gevind het. Daar word beraam dat van al die miljarde se ‘offshore investments’, Suid- Afrika nie eens 0,005% jaarliks in dividende teruggekry het nie. Die NWO het gesorg dat hierdie reusebedrae vir Suid-Afrika vir altyd verlore sal wees.
Soos die dekades verbygegaan het, het die NWO en hulle Afrikaner Broeder/Afrikanerbond-meelopers stadig maar seker met onophoudelike breinspoeling gesorg dat die Afrikanervolk sy identiteit verloor. Die meelopende NWO Broederbond — nou onder die nuwe naam, die Afrikanerbond, is voorstanders van privatisering, wat buitelandse geldwolwe gaan lok om toe te slaan op die Afrikaner se laaste, oorblywende kroonjuwele
Daar sal in die toekoms nooit weer toegelaat kan word dat ge- heime organisasies gestig word nie. Mense wat in die duisternis bymekaarkom, agter geslote deure net om te konkel teen hulle eie volksgenote, moet geëlimineer word. Ons het oor die jare gesien hoedat ’n persoon in die Nasionale Party alleenlik ’n ka- binets- of ander senior pos kon beklee, as hy ’n Broederbonder was.
Mense moet volgens hulle vermoë poste beklee en nie volgens hulle verbintenis met ’n gekonkelry agter die volk se rug nie. Die Nasionale Party-dieners van die NWO is nie meer aan bewind nie, maar die NWO regeer nog steeds die land. Al wat verander het, is dat ons voormalige blanke NWO-heersers, nou vervang is deur swart NWO-heersers en hulle blanke meelopers rustig toe- kyk terwyl hulle die knie voor die Geldgod op die soustrein buig.
Die Sakeredaksie van Die Burger berig op 7 Julie 1998 soos volg oor Mbeki se aankondiging: Kaapstad. Suid-Afrika se finan- siële markte het gister negatief gereageer op die nuus dat die ANC politikus mnr. Tito Mboweni, Minister van Arbeid, oor ’n jaar die leisels by dr. Chris Stals sal oorneem as president van die Reserwebank. Die rand het onder meer die oggend tot ’n vlak van R6.75 teenoor die dollar getuimel.
’n Ontleder het gister in Londen gesê Mboweni se aanwysing wakker onsekerheid aan omdat Suid-Afrika se Wet op die Reser- webank duidelik lui ’n president kan net aangestel word as hy ondervinding van die bankwese het.
Volgens ’n berig in Beeld van 4 Julie 1998 is al die tekens egter daar dat mnr. George Soros, internasionale sakeman en triljoe- nêr, agter die val van die rand sit.

Afkortings:

ANC = African National Congress
ACDP = African Christian Democratic Party
AIN = Associated Intelligence Network
AWB = Afrikaner Weerstandsbeweging
BKA = Boere Krisis Aksie
BND = Duitste Intelligensie



Terug na bo Go down
Sien gebruiker's profiel
KVB000000002
Admin


Aantal posstukke: 1253
Join date: 2010-02-07

PosOnderwerp: Re: BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG   Sun Jul 04, 2010 9:38 pm

JAAP MARAIS WAS ALSO AWARE OF THIS PRE-PLANNED CONSPIRACY TO SELL SOUTH-AFRICA OUT- READ HIS LETTER TO THE THEN AMERICAN PRESIDENT:

Open Letter from Jaap Marais, Leader of the HNP, to the Whitehouse

OPEN LETTER 14 January 1999

The President of the USA
The White House
Fax: 091 202 456 2883
WASHINGTON, DC

Mr President

In South African newspapers you are reported to have said in a speech at the White House that the present South African President, Nelson Mandela, had taught you not to hate your political enemies. Mandela is said to have told you that he harboured no grudge against his enemies who "cast him into jail". And you, in the speech concerned, said that your (present) crisis could be compared to Mandela's suffering in jail.

You seem to be under some misapprehension about the circumstances of Mandela's incarceration and the crimes for which he was sentenced to imprisonment, otherwise you may not be desirous to identify with him. And you evidently have been given a distorted idea of how the African National Congress (ANC) under direction of its leader, Nelson Mandela, is vengeantly acting against their political enemies and opponents.

Your remark about Mandela's having been "cast into jail" creates a wrong impression. Mr President, he was not "cast into jail": he was charged for acts of sabotage and sentenced to life imprisonment by the Judge President of the then Transvaal Division of the South African Supreme Court after a protacted hearing in which he had had representation and every opportunity to defend himself. He, however, refused to take the oath and testify, and could consequently not be taken under cross-examination. Finding him guilty, the Judge said that he had been wrongly charged for acts of sabotage instead of for treason, in which case the sentence would not have been imprisonment but the death penalty. The trial was attended by journalists, jurists and others from all over the world. None could find fault with the proceedings and the findings of the Court.

“The sentences pronounced by Judge De Wet at the close of the Rivonia trial are both wise and just.... The men found guilty had planned sabotage on a wide scale and had conspired for armed revolution. As the judge pointed out yesterday, the crime of which they were found guilty was really high treason. The death penalty would have been justified.”
-- Liberal Rand Daily Mail

Even The Rand Daily Mail, the most outspoken liberal newspaper at the time in South Africa, and in many ways a supporter of Mandela and the ANC, wrote about the sentences passed by the judge, “The sentences pronounced by Judge De Wet at the close of the Rivonia trial are both wise and just. The law is best served when there is firmness tinged with mercy, and this was the case yesterday. The sentences could not have been less severe than those imposed. The men found guilty had planned sabotage on a wide scale and had conspired for armed revolution. As the judge pointed out yesterday, the crime of which they were found guilty was really high treason. The death penalty would have been justified.”

These are the facts of history. Sentencing Mandela to imprisonment instead of letting him be hanged was an act of mercy on the part of his political enemies. Mandela has, therefore, every reason to be grateful and not the least reason to harbour a grudge against them. He owes his life to them. You will agree that this puts a completely different complexion on your statement that "he was cast into jail".

This is by no means all of which Mandela should be grateful for. In the time of PW Botha's prime ministership in the 'eighties Mandela was moved from the Robben Island prison to the Pollsmoor prison near Cape Town, where he received VIP treatment. PW Botha was in this way making the first instalments in Mandela's release on the pretext that he would not wish "an old man to die in prison".

From Pollsmoor prison Mandela was moved to the residence of a senior officer on the staff of the Prisons Department in the town of Paarl in the Western Cape. There he had every convenience at his disposal to play a political rôle, including the use of a fax machine. And he was attended to day and night by a white policeman.

After a carefully orchestrated campaign inside and outside South Africa he was released by the FW de Klerk government to a stage-managed reception in Cape Town, receiving prime coverage from the South African Broadcasting Corporation and providing him with a launching pad for political initiatives. Thereafter the De Klerk government in a treasonable series of acts started peace negotiations with the ANC and moved on to draw up a new constitution on the basis of one man, one vote in an undivided South Africa, which in essence meant surrendering to the ANC and enabling Mandela to become the president of South Africa.

The essence of this political move was spelt out by Paul Johnson, well-known British intellectual, in The Spectator in April 1994. "South Africa under F W de Klerk", he said, "Made a suicidal leap to universal suffrage". He predicted that within ten years the country could be the theatre of Africa's endless civil wars. "In any case it would become an industrial rubble heap, beastly, bloody and bankrupt (...) There is not the slightest hope that it (South Africa) will continue to exist on a system of universal suffrage - it is one of the most divided societies on earth: racially, ethnically, linguistically, as well as economically".

This is De Klerk's achievement. You may recall that you at one stage telephoned him and told him that you "marvelled" at what he was achieving in pushing South Africa along this disastrous course.

Some ten months later (February 1995) The Spectator published another article on South Africa in which its readers were told, "A country ravaged by crime and corruption, with plummeting standards and a people condemned to a sordid and brutal life". The article describes the ANC government as "corrupt and incompetent". This is Nelson Mandela's government.

What is revealing is that while De Klerk was treacherously steering the country towards this national misery, newspapers reported: "Britain fights fervently for FW in UN debate". And later: "Brits full of praise for FW as architect of peaceful change". And eventually: "Brits bear De Klerk, their hero, on their hands". Only an Afrikaner who is a traitor to his own people would be regarded by Brits as their hero. And De Klerk became the hero of Brits by letting loose the man who, according to Judge De Wet, should have been hanged for high treason.

You may sense the degree of loathing on the part of Afrikaners like myself, who had a father who fought, was wounded and kept a prisoner-of-war on St Helena Island by the British for more than two years while they devastated the country and caused the death of over 22 000 children under the age of 16 years and who, a few generations thereafter sees De Klerk being treated as a hero by Brits for having "irreversibly" destroyed White South Africa (as in foolish vanity he said his aim was).

As Mr Tony Blair, Prime Minister of Britain, said in January 1998 that the British "never forget the past even when addressing the future", so we naturally also do not forget the past - also the recent past when the ANC and the South African Communist Party (SACP) had their headquarters in London from where with British moral and other support they conducted their terrorism against South Africa.

In the period September 1984 to August 1989 no fewer than 1770 schools were destroyed or extensively damaged, as were 7187 private homes of Blacks, 10318 buses, 152 trains, 12188 private vehicles, 1265 shops and factories, 60 post offices, 47 churches and 30 health clinics. And, what is even worse, there were 300 cold-blooded murders by the barbarous necklace method and 372 deaths of people trapped in homes set alight by terrorist gangs.

“In the period September 1984 to August 1989 no fewer than 1770 schools were destroyed or extensively damaged, as were 7187 private homes of Blacks, 10318 buses, 152 trains, 12188 private vehicles, 1265 shops and factories, 60 post offices, 47 churches and 30 health clinics. And, what is even worse, there were 300 cold-blooded murders by the barbarous necklace method and 372 deaths of people trapped in homes set alight by terrorist gangs.”

These were the means employed in "the struggle" to bring to power, under Mandela, a Communist-controlled organisation, which Peter Younghusband, in the London Daily Mail in November 1994, described as follows, "The ANC never was worth much as a liberation movement - and apart from a few random urban terrorist acts, its military wing, Umkhonto we Sizwe, was equally worth little as a fighting force (...) the ANC very conveniently sat in exile waiting for the world to bring the White regime to its knees". And, he said, Mandela is unable to run the country, and he and the ANC is steadily reducing South Africa to yet another Third World plodder.

It is one thing to say that Mandela bears his political enemies no grudge, but it is another thing to judge him by what he does, by what he allows, and by what he neglects to do.

To consider this one must see it in its historical perspective. When Mandela and his Communist cohorts at their Rivonia hide-out were planning bloody revolution in the early 'sixties, the Afrikaner Nationalist Government (ANG) was under the leadership of Dr HF Verwoerd. And it was under the direction of Dr Verwoerd that this Communist conspiracy to violently overthrow the South African government was stamped out, Mandela and his collaborators landing in jail and the organisation of the Communist Party of South Africa being destroyed shortly thereafter through the efficient action of the security police in infiltrating the Communist cells.

Verwoerd frustrated and humiliatingly defeated Mandela's plans. And for Mandela there is consequently one political enemy not to be forgiven for saving South Africa from a bloody Communist revolution. That is Hendrik Verwoerd. He and his ghost are haunting those who are destroying the results of his unequalled successful statecraft.

Verwoerd was not only the man under whose direction a Communist-led revolution was prevented. He also became the towering South African statesman of this century, and he was equal, if not superior, to any of his contemporaries in the Western World, a statement that may be evaluated on the ground of his achievements in the face of international enmity from the Anglo-American block, the Communist block and the Afro-Asian block.

He not only secured South Africa's survival against this many-sided onslaught: he, more-over lifted the country to a level of stability, well-being and prosperity seldom, if ever equalled in history anywhere under similar circumstances.

To support this remark let me call opponents and enemies of Verwoerd to testify in this regard. Jan Botha, an outspoken liberal, in his book, Verwoerd is dead, refers to "the threats from the United Nations and the arms boycott by the United States and Britain". Then he writes:

"By the time he died, Dr Verwoerd had built his own monument which was there for all to see: the Republic of South Africa. The White people had been forged together in unity, the country was militarily strong and resilient, the police and security forces were effectively dealing with all attempts at subversion and infiltration, the country's economy was dynamic, expanding and had become largely self-sufficient.

"... in the history of South Africa his name will live for ever as the leader who, when his country was threatened with internal disorders and with economic sanctions, boycotts and open aggression from overseas, stood as a symbol of defiance, and the will and determination to survive".


He not only frustrated the objectives of the great power blocks, but he also defeated the ANC's plans to create internal disorder.

That Jan Botha's was not a lone voice, can be shown by quotations from other sources. Paul Barrow in The Statist shortly before Verwoerd was assassinated on 6 September 1966 by the Communist Tsafendas wrote, "At the rate at which South Africa is now expanding, the term 'miracle' is likely to be appropriate to its development in the next few years".

And on 31 July 1966 the unofficial mouthpiece of the South African liberal establishment The Rand Daily Mail, wrote:

"At the age of nearly 65 Dr Verwoerd has reached the peak of a remarkable career. No other South African prime minister has ever been in such a powerful position in the country. He is at the head of a massive majority after a resounding victory at the polls. The nation is suffering from a surfeit of prosperity and he can command almost unlimited funds for all that he needs at present in the way of military defence. He can claim that South Africa is a shining example of peace in a troubled continent, if only because overwhelming domestic power can always command peace. Finally, as if that were not enough, he can face the session with the knowledge that, short of an unthinkable show of force by people whom South Africans are rapidly being taught to regard as their enemies, he can snap his fingers at the United Nations. Thanks to the recent judgment of the Hague Court he can afford to condescend to the world body, graciously remaining a member as long as it suits him".


These are the achievements of the man against whose memory a vendetta is being conducted under the direction of Mandela and his comrades. His name was ordered to be removed from the Verwoerd Building, the Verwoerd Dam, the Verwoerd Hospital, and under Mandela's leadership his statue at the Free State provincial headquarters was pulled down in an act bristling with hatred and vengeance.

Of course, Verwoerd as leader of the Afrikaners being a symbol of his people, the attacks on him have been indirect attacks on the Afrikaners themselves, so that Mandela's followers - never rebuked - felt free to shout: "Kill a farmer, kill a Boer", instigating the killing of hundreds of Afrikaner farmers and their families, 431 in 1997 and 104 from 1 January to 31 August 1998 in 590 attacks. In the Mau-Mau uprising in Kenya in the 'sixties only 39 White farmers were killed and in the terrorist war against Rhodesia only 300 were killed in the course of 14 years. Among those who have had as their battle cry "Kill a farmer, Kill a Boer" is Peter Mokaba, promoted by Mandela to Deputy Minister. Other appointments of identified Communists as Ministers and Deputy Ministers tell the same story, highlighted by the appointment of the Communist Mboweni as President of the SA Reserve Bank in a move to further impoverish Afrikaners in the name of "affirmative action". These are ways in which Mandela has been allowing his grudge against the Afrikaners, as his political enemies, to be exploited, while he goes around pretending that he has no grievance against his enemies.

Even more unmistakable are his appointments to the so-called Truth and Reconciliation Commission and the way in which this commission has conducted its business. It was packed by him with enemies and opponents of the former government. The two Afrikaners, De Jager and Malan, who were included among the 15 other, were in different ways opponents of the previous government. However, De Jager resigned in disappointment, if not disgust, and Malan eventually showed his dissension from the majority by writing a minority report on the Commission's findings.

This commission appointed by Mandela has little to do with truth and nothing with reconciliation. It is a hybridization between the Nuremberg trials of German war leaders and Stalin's Moscow Show Trials of the nineteen thirties. Its prime objective was to place Afrikaners on the bench of the accused to be prosecuted, tried and convicted by their enemies, and to treat the ANC terrorists on a completely different basis, which resulted in some amazing events.

In flagrant violation of the provisions of the relevant act it, for example, granted amnesty to a bunch of 37 top level ANC leaders for crimes associated with political motives, without specifying the various acts, which is in conflict with the requirements of the law. In this group there are among others, Thabo Mbeki, Leader of the ANC, Minister of Foreign Affairs Nzo, Minister of Justice Omar and Minister of Defence Modise. Although this decision has been nullified by a judicial verdict, nothing has been done to rectify the situation.

In such cases, the Commission's concern was not seeking and revealing the truth, but suppressing and stifling it - a procedure that would not have been countenanced when it concerned Afrikaners of the Security services who fought against the terrorists. They were paraded as criminals who individually under severe pressure had to confess in detail for whatever amnesty was asked for.

In these various ways Mandela created outlets for his grudges against the Afrikaners -- the very people whose representatives saved him from the gallows and later gave him all the help to become the President of South Africa.

Against this background it is dismaying to read that this man has every reason to hate his enemies, yet does not think of retribution! And while allowing a vendetta to be conducted against the Afrikaners, he is presiding over the decay of this country, which the Afrikaners wrestled from the wilderness, fought wars for against imperial powers and, under Dr Verwoerd, was developing into the industrial giant of Africa.

Where under Verwoerd, "the nation was suffering from a surfeit of prosperity", and South Africa "was a shining example of peace on a troubled continent", under Mandela the nation is suffering from a surfeit of poverty and the country has become the crime capital of the world - 137 reported rapes, 63 murders, 73 attempted murders, 176 robberies, 670 housebreakings and 35 highjackings on an average every day of the year. It is common cause that a government that cannot secure the lives and properties of its civilians is unfit to rule.

"South Africa", read a newspaper report on 29 November 1998, "occupies the first or second spot in all forms of crime on the world list for crime, and it is the young people and the homeless who pay the price". Of the thousands who passed the matric examinations in 1998 less than one in 10 will get a job in the formal sector. In the four years of ANC government the national debt more than doubled - from R194 billion ($34 billion) In 1994 to over R400 billion ($70 billion) presently, the interest on which accounts for 21 per cent of the budget.

In the same period the South African rand lost 80 per cent of its value. And in the first ten months of 1998 more than 2,8 million man-days were lost to a wave of industrial strikes.

“[Verwoerd] had launched the greatest programme of socio-economic upliftment for the non-Whites that South Africa had ever seen.”
-- Verwoerd is Dead, by Liberal Jan Botha

This is a picture of the country which under Verwoerd had the second highest economic growth rate in the world (7,9% per year), an average inflation rate of 2 per cent, was accommodating new labour in the formal sector at 73,6 per cent per year, and enabled the living standards of Blacks in the industrial sector to rise at 5,3 per cent per year as against those of Whites at 3,9 per cent per year. The Financial Mail published a special survey entitled "The fabulous years: 1961-66". And as the previously mentioned Jan Botha wrote, Verwoerd "had launched the greatest programme of socio-economic upliftment for the non-Whites that South Africa had ever seen".

This, Verwoerd achieved in the face of fierce diplomatic and economic opposition from the United States, Britain, Soviet Russia and others. Mandela, on the other hand, has the blessing and support of these powers, yet under his hand the country is disintegrating and has sunk to a state of lawlessness, joblessness and futurelessness unprecedented in South African history. Yet, Mandela is not struggling to emulate Verwoerd, but to denigrate him and his people.

Perhaps you will reconsider your emotional identification with Mandela in the light of historical truth.

Yours sincerely

J A MARAIS
LEADER OF THE HNP


LETTER FORWARDED BY: CFC NEWS.
Terug na bo Go down
Sien gebruiker's profiel
 

BEPLANDE AANSLAG TEEN SA LANKAL REEDS AAN DIE GANG

Besigtig vorige onderwerp Besigtig volgende onderwerp Terug na bo 
Bladsy 1 van 1

Permissions in this forum:Jy mag nie onderwerpe in hierdie forum beantwoord nie.
 ::  :: -